H Is for Hawk

CinemaSerf (منتقد)

هلن (کلر فوی) یک شخصیت دانشگاهی و آکادمیکه که رابطه خیلی نزدیکی با پدر عکاس‌خبرنگارش (برندن گلیسون) داشته و به همین خاطر مرگ ناگهانی پدرش شدیداً روش تاثیر میذاره. اون تلاش می‌کنه کنار مادرش (لیندسی دانکن) و برادرش «جیمز» (جاش دیلان) باشه، اما با تمام شدن مدت قرارداد کاریش تو دانشگاه (و در نتیجه پایان اجاره‌نامه‌ خونش) به نظر می‌رسه هدف خاصی تو زندگی نداره.

تنها چیزی که اون درست قبل مرگ پدرش باهاش شریک شده بود، تماشای پرواز چند تا شاهین تو آسمان بود و همین موضوع الهام‌بخش اون میشه تا شانسشو تو شاهین‌داری امتحان کنه. بعد از گپ زدن با دوست باتجربه‌اش «استوارت» (سام اسپروئل)، اون روی یک شاهین طرلان — که تهاجمی‌ترین نوع شاهینه — دست میذاره. برعکس تردیدهای دوست صمیمیش «کریستینا» (دنیس گاف)، اون‌ها تا استرانرار رانندگی می‌کندن تا یک جوجه پرنده کاملاً مجاز رو تحویل بگیرن. پرنده خیلی پرانرژی و شیطونه و هلن اسمشو «میبل» میذاره. چیزی که تو ادامه میبینیم وابستگی روزافزون هلن به این پرنده‌ست که کم‌کم و در حد توانش این محبت رو جبران می‌کنه.

هلن شیفته پرنده‌اش میشه و با اینکه به ظاهر کارشو انجام میده، اما تو واقعیت فقط و فقط به میبل اهمیت میده؛ اون یاد می‌گیره چطوری بهش غذا بده و بعد چطوری باهاش شکار کنه. سوگ و غم موضوعیه که فیلم‌های زیادی تو طول سال‌ها سراغش رفتن، اما کمتر فیلمی تونسته به این زیبایی و تاثیرگذاری نشانش بده. این حقیقت که هلن تو انزوای کامل از کار، خانواده، دوستاش و حتی بهداشت شخصیش، این‌طور شدید به پرنده‌اش وابسته میشه، خیلی ظریف تصویر شده. یک وابستگی عمیق تو حال شکل‌گیریه که آروم اما مطمئن تغییر مسیر میده.

با رشد و اعتمادبه‌نفس میبل، فیلمبردار فرصت پیدا می‌کنه اکشن‌های فوق‌العاده زیبایی رو به تصویر بکشه؛ صحنه‌هایی که این موجود چابک و نرم، شکارشو تو میان درختان، علف‌های بلند و پرچین‌ها تعقیب می‌کنه بدون اینکه حتی یک لحظه ناهارشو از دست بده!

دیالوگ‌های زیادی تو فیلم وجود نداره که حواسمون رو پرت کنه و همین باعث میشه بیشتر روی بازی صمیمی و عالی کلر فوی تمرکز کنیم؛ اون شخصیتی رو خلق کرده که اصلاً نمیدونه چطوری باید سوگواری کنه. البته شک نکنید که ستاره اصلی فیلم خود شاهین طرلانه!