کودا
گلاستر، ماساچوست. روبی راسی به عنوان فرزند والدین ناشنوا (CODA) و تنها فرد شنوا در خانوادهاش، همیشه مسئولیتهای زیادی بر دوش دارد. در واقع، تلاش برای مدیریت کارهای طاقتفرسای قایق ماهیگیری پدرش، تکالیف مدرسه، زندگی اجتماعی و انتظارات خانواده میتواند برای یک نوجوان بیش از حد توان باشد. اما آیا والدینش میدانند که روبی عاشق آواز خواندن است؟ وقتی روبی در گروه کر مدرسه ثبتنام میکند، آواز خواندن به اشتیاق اصلی او تبدیل میشود و ناگهان این دختر جوان بااستعداد خود را بر سر یک دوراهی میبیند: آیا باید بالهایش را باز کند و به دنبال رویاهایش برود، یا باید به عنوان عضوی از خانواده مغرور راسی، به مبارزات روزمره زندگی در کنار آنها ادامه دهد؟
سال انتشار: 2021 کارگردان: Sian Heder ژانر: Comedy، Drama، Music نویسندگان: Sian Heder، Victoria Bedos، Stanislas Carré de Malberg امتیاز: 8.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
میدونم ساندنس از اون جشنوارههاییه که کلی فیلم تاثیرگذار و عمیق از نویسنده-کارگردانهایی داره که واقعاً روحشون رو برای هنر فیلمسازی میذارن. انتظار داشتم کلی فیلم ببینم که هیچی ازشون نمیدونم و حسابی غافلگیرم کنن. انتظار داشتم بعضی فیلمها اونقدر روی احساساتم تاثیر بذارن که تا آخر سال تو قلبم نگهشون دارم. با این حال، اصلاً فکرش رو هم نمیکردم اولین فیلمی که میبینم، کاندیدای اصلی فیلم محبوبم تو کل جشنواره بشه.
فیلم CODA اولین اثریه که از «سیان هدر» میبینم و بعد از این تجربه، واقعاً مشتاقم کارهای قبلی و بعدیاش رو دنبال کنم. ایده جذاب فیلم با روایتی خیلی احساسیتر از چیزی که فکر میکردم پیش میره. از قصهگویی بصری غنی گرفته تا استفاده فوقالعاده از زبان اشاره، هدر تونسته چیزی منحصربهفرد و عمیق رو به مخاطب و جامعه امروز منتقل کنه. دنیا شانس آورد که پارسال فیلم «صدای متال» (Sound of Metal) رو داشت و حالا CODA همون پیام حیاتی رو تقویت میکنه: ناشنوا بودن نباید به عنوان یه ناتوانی بزرگ یا یه نقص وحشتناک دیده بشه. همونطور که فیلم با ظرافت نشون میده، داشتن یه جور «محدودیت» باعث نمیشه کسی عجیب یا متفاوت باشه، یا به این معنی نیست که اعضای اون خانواده کمتر از خانوادههای به اصطلاح «نرمال» همدیگه رو دوست دارن.
به جز یه رابطه عاشقانه نه چندان مهم برای شخصیت اصلی، بقیه خطوط داستانی عالی بودن. در واقع، تعاملات داخل این خانواده ناشنوا برام خیلی جذابتر از بقیه دیالوگهای فیلم بود و این رو مدیون بازیهای درخشان بازیگرها هستیم. دنیل دورانت (برادر) و مارلی متلین (مادر) در نقشهای مکمل عالی هستن، اما تروی کاتسور (پدر) و اوخنیو دربز (معلم موسیقی) با بازیهای دلیشون واقعاً اشکم رو درآوردن. تعهدشون به نقش رو کاملاً حس میکردم. اما بیشترین تحسین رو باید نثار «امیلیا جونز» کرد؛ چسبی که همه قطعات رو کنار هم نگه میداره و فیلم رو به سطح دیگهای میبره. من عاشق موسیقی هستم و شنیدن اون همه صدای قشنگ برام یه امتیاز بزرگ بود. صدای جونز به شدت دلنشینه و بازیش هم تمام ویژگیهای لازم برای نامزدی جوایز رو داره. یادم نمیاد آخرین بار کی اینقدر با یه شخصیت ارتباط حسی برقرار کرده بودم. در نهایت باید از فیلمبرداری چشمنواز پائولا هیدوبرو و موسیقی متن موثر ماریوس دو وریس هم تعریف کنم. CODA یه فیلم فکرشده و پراحساسه که امیدوارم کل دنیا ببیننش. نمره: A
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
حتی یک نفر رو هم نمیشناسم که این فیلم رو بهش پیشنهاد نکنم. CODA یه اثر حالخوبکن و از نظر احساسی غنیه. این فیلم از اون جواهراتیه که تو جشنواره ساندنس امسال درخشید و من هنوز بعد از چند ساعت، حس و حال خوبش رو با خودم دارم. نوجوان بودن به اندازه کافی سخت هست، حالا فکر کنید جای روبی (امیلیا جونز) باشید. اون تنها عضو شنوا تو یه خانواده ناشنواست و تمام وقتش رو صرف کمک به والدین و برادرش روی قایق ماهیگیری و ترجمه زبان اشاره برای اونها میکنه. روبی باید بین مسئولیتهای خانوادگی، درس و مشق و علاقه جدیدش به گروه کر مدرسه تعادل برقرار کنه. وقتی معلم موسیقیاش متوجه استعداد خاص اون میشه، تشویقش میکنه که به فراتر از ماهیگیری فکر کنه. این موضوع روبی رو تو موقعیت سختی قرار میده: موندن و کمک به خانواده یا رفتن و دنبال کردن رویاها؟
داستان خیلی صادقانه و بامزهست و یه جذابیت جهانی داره. بازیها عالیه و خانوادهای رو نشون میده که واقعاً دوست دارید باهاشون وقت بگذرونید. کاتسور و متلین در نقش والدین روبی معرکهان و دربز هم به نقش معلم موسیقی کاریزمای خاصی داده. حضور سه بازیگر ناشنوا باعث شده همه چیز خیلی واقعی به نظر برسه. این فیلم کلی از کلیشههای مربوط به افراد ناشنوا رو میشکنه که واقعاً جای تحسین داره. هدر فیلمی ساخته که پر از بینش، دیالوگهای صریح و شخصیتهای پختهست. این فقط داستان بزرگ شدن روبی نیست، بلکه داستان رشد کل خانوادهست. فیلمی پراحساس که اصلاً لوس نمیشه و درباره حمایت، عشق بیقید و شرط و معنای واقعی خانوادهست.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم CODA که توسط اپل در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، یه اثر الهامبخش و تاثیرگذاره. این فیلم موسیقی و صدا رو به دنیای ناشنوایان میبره و موضوعات مهمی رو مطرح میکنه.
**داستان:** روبی تنها فرد شنوا در خانوادهاش است. آنها یک کسبوکار کوچک ماهیگیری دارند و روبی با ترجمه زبان اشاره، پل ارتباطی آنها با دنیاست. او بین رویاهای خودش و نیاز خانوادهاش گیر کرده است. روبی استعدادی کشف میکند که به او حس زنده بودن میدهد، اما مدیریت این دو دنیا راحت نیست چون جامعه و والدینش هنوز آماده درک یکدیگر نیستند. نقش روبی وقتی حیاتیتر میشود که یک قانون جدید، کسبوکار خانواده را تهدید میکند. او برای رسیدن به رویاهایش باید بجنگد و فداکاری کند.
**نظر شخصی:** این فیلم درباره انقلاب درونی، اشتیاق، خانواده و دوستی است. به ما درباره ادغام در جامعه درس میدهد و سختیهایی که ناشنوایان هر روز باهاش روبرو هستن رو نشون میده. قطعات موسیقی عالی هستن و ریتم فیلم اصلاً خستهکننده نیست. بازی بازیگرها هم اونقدر خوبه که کاملاً جذبتون میکنه. به نظر ما دیدن این فیلم واجبه چون از آدم انسان بهتری میسازه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه از فیلم لذت بردم، ولی واقعاً نمیفهمم این همه سر و صدا برای چیه. امیلیا جونز در نقش روبی، دختر جوونیه که استعداد خوانندگی داره و میخواد بره کالج موسیقی. خانوادهاش تو یه شهر ساحلی زندگی میکنن و با مشکلات مالی ماهیگیری دست و پنجه نرم میکنن. وقتی کار پدرش به خطر میافته، باید بین خونه موندن یا دنبال کردن رویاش یکی رو انتخاب کنه. چیزی که فیلم رو جالب میکنه اینه که اون تنها فرد شنوای خانوادهست. با اینکه این موضوع یه بعد جدید به داستان میده، ولی خودِ قصه چیز خیلی خاص و جدیدی نیست. ناشنوا بودن اونها دلیل اصلی مشکلاتشون نیست و بیشتر فیلم صرف چالشهای معیشتی، مشکلات روبی با دوستپسرش و سختگیریهای معلم موسیقیاش میشه. اجرای آهنگ «Both Sides Now» جونی میچل خیلی قشنگ بود و گاهی اوقات فیلم دنیا رو از زاویه صوتی خانواده (سکوت) نشون میده که تاثیرگذاره. در کل فیلم خوشساخت و سرگرمکنندهایه و رابطه بین والدین و دخترشون هم بامزه و هم لطیفه. فیلم خوبیه برای بالا بردن آگاهی جامعه، اما به عنوان یه اثر سینمایی، چیز خارقالعادهای نیست.
2022-04-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
راستش رو بخواید، فیلمنامه خلاقیت خیلی عجیبی نداره، برای همین ۸ ستاره دادم. داستان کلی همونه که یه نوجوان سعی میکنه خودش رو تو دنیا و خانوادهاش پیدا کنه، اونم خانوادهای که تو یه صنعت رو به زوال دارن دست و پا میزنن. نکته متفاوتش اینه که والدین و برادر روبی ناشنوا هستن. همینجاست که فیلم از یه اثر معمولی فاصله میگیره. دو تا نکته بگم: اول اینکه این فیلم لایق تمام جایزههایی که گرفته هست. دوم اینکه شاید این اولین باری باشه که میبینم یه نسخه بازسازی شده (ریمیک) خیلی بهتر از نسخه اصلی از آب درمیاد. بازی تقریباً همه بازیگرها باورنکردنیه. کیفیت ساخت عالیه. فیلم به شدت خندهداره (مخصوصاً به خاطر بازی درخشان تروی کاتسور) و در عین حال به طرز عجیبی احساسیه. امیلیا جونز خیلی زحمت کشیده تا شخصیتی بسازه که مخاطب رو با خودش همراه کنه. دمش گرم، همه چیز این فیلم میدرخشه.
2022-08-31