کتاب الی

کتاب الی

در یک جامعه خشن و پساآخرالزمانی، مردی سرگردان به نام Eli (الی) با بازی Denzel Washington (دنزل واشینگتن)، سی سال است که در حال سفر به سمت غرب آمریکای شمالی است. او آرامش خود را در کتاب منحصر‌به‌فردی می‌یابد که همیشه همراه خود دارد و به شدت از آن محافظت می‌کند؛ او با شکار حیوانات کوچک و جستجوی کالا در خانه‌ها و وسایل نقلیه ویران شده برای مبادله با آب و آذوقه در روستاها، روزگار می‌گذراند. هنگامی که او به روستایی تحت فرمانروایی یک تبهکار قدرتمند به نام Carnegie (کارنگی) با بازی Gary Oldman (گری اولدمن) می‌رسد، کارنگی با دیدن مهارت‌های رزمی خیره‌کننده الی، به او پیشنهاد می‌دهد که به گروهش ملحق شود. کارنگی معشوقه نابینای خود Claudia (کلودیا) را تحت فشار می‌گذارد تا دخترش Solara (سولارا) با بازی Mila Kunis (میلا کونیس) را بفرستد تا حداقل الی را متقاعد کند که شب را با او بگذراند. با این حال، الی با رفتاری بزرگوارانه درخواست او را رد می‌کند. دختر کتاب الی را می‌بیند و وقتی کارنگی متوجه این موضوع می‌شود، مادر دختر را آنقدر کتک می‌زند تا او آنچه را که دیده فاش کند. کارنگی گروهش را به بیابان می‌فرستد تا کتاب را از الی بگیرند، اما الی ثابت می‌کند که حریفی سرسخت است و به وضوح نشان می‌دهد که اگر کتاب را می‌خواهند، ابتدا باید جان او را بگیرند.

سال انتشار: 2010 کارگردان: Albert Hughes, Allen Hughes ژانر: Action، Adventure، Drama نویسندگان: Gary Whitta امتیاز: 6.8

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

فیلم «کتاب الی» از اون فیلم‌هاییه که در نگاه اول، سوژه‌ی خیلی هیجان‌انگیزی نداره: یه دنیای پساآخرالزمانی، یه گرگ تنها که برای ذره‌ای انسانیتِ باقی‌مونده می‌جنگه و یه دختر جوون و ساده‌لوح و تا حدی رو اعصاب که قهرمان داستان به اجبار زیر پر و بال خودش می‌گیره. و البته، یه آدم بدِ داستان. مطمئناً از این دست فیلم‌ها توی هر کلوپی پیدا می‌شه. اما وقتی دو تا استاد بازیگری مثل Denzel Washington (دنزل واشینگتن) و Gary Oldman (گری اولدمن) رو روبروی هم قرار می‌دید، از قبل می‌دونید که قراره حسابی کیف کنید. و از این نظر، «الی» واقعاً عالی عمل می‌کنه.

دنزل واشینگتن در نقش الی، همون کاری رو می‌کنه که توش بهترینه: همون تیپِ آدمِ خفن و زمختِ «من آدم خوبیم ولی برام مهم نیست چی فکر می‌کنی» که همه‌مون می‌شناسیم و دوست داریم. اون واقعاً سرسخته و اگه سر راهش قرار بگیرید، هیچ مشکلی با قطع کردن چند تا از اعضای بدنتون نداره. اما با این حال، ذاتاً آدم خوبیه؛ یکی از معدود آدم‌های حسابیِ باقی‌مونده در دنیایی که بویی از انسانیت نبرده. فقط کافیه به چشماش نگاه کنید تا این رو بفهمید، چون گرمای نگاه و جذبه‌ای که واشینگتن داره همه چیز رو می‌گه، حتی وقتی بدنش پر از جای زخمه.

و بعد می‌رسیم به گری اولدمن. گری اولدمنِ دوست‌داشتنی. باید بگم واقعاً چسبید که دوباره اون رو در نقش یه آدم پست و بی‌رحم و سنگدل دیدم، مخصوصاً بعد از نقش آدم خوب و ملایمش در بتمن که تقریباً یه جورایی پاستوریزه بود (البته تقصیر خودش نبود، ولی خب). این مرد لیاقت این رو داره که فضای کافی برای بازیِ آزادانه داشته باشه و خداروشکر برادران Hughes (هیوز) دقیقاً همین اجازه رو بهش دادن. اون نقش یه جور رئیس مافیا رو بازی می‌کنه، رهبر خودخوانده‌ی یه شهر داغون و صاحب یه بار. زنش رو کتک می‌زنه، از دخترخونده‌اش سوءاستفاده می‌کنه و همه‌ی این کارها رو با لبخند انجام می‌ده. اون کثیف‌ترین نوعِ شرارته، کاملاً فاسد و از این وضعیت لذت می‌بره. چرا؟ نمی‌دونیم. فقط یه آدم عوضیه و تمام.

این یکی دیگه از چیزهایی بود که در مورد فیلم دوست داشتم، هرچند می‌دونم ممکنه خیلی‌ها ازش متنفر باشن: فیلم هیچ انگیزه، پاسخ یا توضیحی برای هیچ‌چیز ارائه نمی‌ده؛ خبری از خط داستانی‌های لقمه‌گرفته‌شده نیست. نه مقدمه‌ای داره، نه راوی‌ای که بگه کجاییم و چه خبره. فقط اواسط فیلم یه صحنه بین الی و سولارا (با بازی Mila Kunis) هست که الی یکم از زندگیش می‌گه، همین و بس. همون‌طور که گفتم، ممکنه بعضی‌ها از این سبک خوششون نیاد، پس اگه از اون آدم‌هایی هستید که دنبال یه فیلم اکشن فرمولی با تیکه‌های باحال و بدون نیاز به فکر کردن هستید، این فیلم برای شما نیست.

یه نکته هم در مورد Mila Kunis (میلا کونیس) بگم. اعتراف می‌کنم اولش شک داشتم که بتونه از پسِ همچین ژانری بربیاد (با اینکه بازیش توی Black Swan عالی بود، ولی اون یه دنیای دیگه داشت)، و توی چند تا سکانس اول هم کار خاصی برای رفع این شک نکرد. اما هرچی فیلم جلوتر رفت، خودش رو پیدا کرد و در نهایت یه بازی باورپذیر ارائه داد.

جلوه‌های بصری از اول تا آخر خیره‌کننده هستن. اگه طرفدار سبک فیلم‌های جدیدِ Frank Miller (فرانک میلر) با کنتراست رنگی بالا و مناظر سورئال هستید، حتماً باید این رو ببینید. رنگ‌های بی‌روح و تصاویر تاریک در مقابل یه آسمون خیلی روشن، اتمسفر رو سنگین و وهم‌آلود کرده، طوری که اضطراب شخصیت‌ها رو می‌شه لمس کرد. قشنگ می‌شه خشکی، بیابون، گرسنگی و تشنگی رو حس کرد. فضای وسترن‌مانند شهر با اون «سالن» که مرکز همه‌چیزه، این حس رو قوی‌تر می‌کنه.

یه چیز دیگه که دوست دارم بهش اشاره کنم، ویژگی‌ایه که خیلی از فیلم‌های امروزی ندارن: هنرِ سکوت. خیلی کمه که فیلمی در این ژانر اینقدر... آروم باشه. دیالوگی وجود نداره مگر در موارد کاملاً ضروری، و حتی موسیقی هم فقط وقتی استفاده می‌شه که واقعاً چیزی به صحنه اضافه کنه، نه برای پر کردن فضای خالی. نبودِ صدا اینجا به اندازه‌ی بودنش مهمه. عالیه.

در نهایت، اعتبار تیتراژ آخر می‌رسه به Atticus Ross (اتیکوس راس) که یه موسیقی متن فوق‌العاده ساخته؛ موزیکی که انگار ترکیب عجیبی از کارهای Trent Reznor و Thom Yorke هست. واقعاً درخشان بود و به هر صحنه ارزش (احساسی) اضافه می‌کرد.

در آخر، نمی‌خوام بگم داستان چیه، فقط پیشنهاد می‌کنم با ذهن باز و بدون پیش‌زمینه برید سراغش. من همین کار رو کردم و عالی جواب داد. (فقط این رو بگم که حتماً تا آخرش بمونید چون یه پیچش داستانی خفن و غافلگیرکننده منتظرتونه!) مسلماً بهترین فیلم تاریخ نیست، ولی من بهش ۱۰ می‌دم، چون زیباست، باحاله و چند تا صحنه اکشن عالی و رضایت‌بخش داره. و چون خیلی وقت بود که بلافاصله بعد از دیدن یه فیلم، موسیقی متنش رو دانلود نکرده بودم. اورجیناله؟ نه. چشم‌نوازه؟ صد در صد. برید ببینید.
_(آوریل ۲۰۱۱)_

2017-02-21


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

این بار نوبت Denzel Washington (دنزل واشینگتن) هست که توی یه داستان پساآخرالزمانی بازی کنه و با اینکه بازیش خوبه، ولی فیلم چیز جدیدی برای گفتن نداره. اون (الی) توی آمریکا سفر می‌کنه، ظاهراً بدون هدف، و هر جا بتونه دنبال آرامشه؛ از باندهای تبهکاری که اگه فرصت گیر بیارن لباساش رو هم می‌دزدن دوری می‌کنه، جونورهای کوچیک رو می‌خوره و با کتاب مرموزش دلخوشه. بالاخره با «کارنگی» بی‌رحم (با بازی Gary Oldman که ترسناکه ولی پتانسیلش هدر رفته) روبرو می‌شه. اولش برای کارنگی دست به سلاح می‌شه ولی بعد می‌فهمه کارنگی فقط دنبال کتابه و برای به دست آوردنش از هیچ کاری دریغ نمی‌کنه!
تولید فیلم خوبه، به جزئیات دقت شده، اما ریتم فیلم در بیشتر جاها واقعاً کنده. خیلی طول می‌کشه تا اطلاعات کافی درباره این مرد و کتابش به دست بیاریم و صحنه‌های مبارزه هم بیشتر شبیه حرکات آکروباتیک هستن تا بازیگری. مفاهیم مذهبی بخشی از داستانه، اما خیلی سطحی بهش پرداخته شده و تأثیر چندانی روی کلیت داستان نداره. در واقع با یه داستان کلیشه‌ای طرفیم که اگه اون بخش مذهبی رو بهتر در می‌آوردن، می‌تونست خیلی بهتر باشه. استفاده از نور و فیلمبرداری در کل خوبه و اون فضای سرد و بی‌روح رو به خوبی نشون می‌ده، اما در بقیه موارد، فیلم یه اثر معمولی و متوسطه.

2022-06-08


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

**«کتاب الی» یه داستان پساآخرالزمانی خشن با اکشن‌های وحشیانه و یه پایان غافلگیرکننده‌ست که باعث می‌شه بخواید دوباره از اول تماشاش کنید.**
فیلم «کتاب الی» شبیه نسخه‌ی مدرن «مد مکس» یا بقیه داستان‌های پساآخرالزمانی دهه ۸۰ میلادی می‌مونه، اما بدون اون لودگی‌ها و با بازی قدرتمند، مطمئن و در عین حال آسیب‌پذیر دنزل واشینگتن. الیِ مرموز، با اراده و تمرکز کامل روی ماموریتش پیش می‌ره، اما با پیشرفت داستان، کم‌کم به فکر نجات یه آدم محتاج می‌افته. سکانس‌های اکشن وحشیانه و دقیق هستن و مهارت فوق‌العاده الی رو نشون می‌دن و اون رو به عنوان یه نیروی مهارنشدنی معرفی می‌کنن. Mila Kunis و Gary Oldman هم در نقش‌های مکمل عالی ظاهر شدن و به فیلمی که می‌تونست به راحتی تبدیل به یه اثر مسخره‌ی آخرالزمانی بشه، اعتبار دادن. پایان فیلم غافلگیرکننده‌ست و باعث می‌شه مخاطب بخواد بلافاصله با این دیدگاه جدید دوباره فیلم رو ببینه. «کتاب الی» یکی از فیلم‌های محبوب منه در بین لیست طولانی فیلم‌های درخشان دنزل واشینگتن.

2023-02-11