تبدیل شوندگان: انتقام فالن
یک جوان مسیر مرد شدن را انتخاب میکند. هفتهای که سم ویتویکی (Sam Witwicky) دانشگاه را شروع میکند، دسپتیکونها (Decepticons) در شانگهای دردسر درست میکنند. یک فرستاده ریاستجمهوری معتقد است دلیل این اتفاق حضور اتوباتها (Autobots) است و میخواهد آنها بروند؛ اما او در اشتباه است: دسپتیکونها برای دیدن برخی نمادهای حک شده در ذهن سم، به او نیاز دارند. این نمادها آنها را به شیء شکنندهای میرساند که اگر در یک ماشین بیگانه که قرنها در مصر پنهان شده قرار بگیرد، به آنها قدرت نابود کردن خورشید را میدهد. سم، دوستدخترش میکائلا بینز (Mikaela Banes) و والدین سم در خطر هستند. اپتیموس پرایم (Optimus Prime) و بامبلبی (Bumblebee) محافظان اصلی سم هستند. اگر یکی از آنها از پا دربیاید، چه بلایی سر سم خواهد آمد؟
سال انتشار: 2009 کارگردان: Michael Bay ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Ehren Kruger، Roberto Orci، Alex Kurtzman امتیاز: 6.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، «سم» (Shia LaBeouf) بعد از اون اولین تجربه مرگبارش با رباتها، فکر میکنه دیگه کارش با «اتوباتها» تموم شده و مشتاقانه منتظره که با «میکائلا» (Megan Fox) توی دانشگاه مستقر بشه. ولی نه، خبری از این حرفها نیست. اون مدام خواب میبینه، خوابهای واضح و مرموزی که توشون نوشتههای عجیبی هست؟
درست مثل قسمت اول این فرنچایز، داستان این زوج جوان رو به نبرد بین «اتوباتها» و دشمنانشون یعنی «دسپتیکونها» میکشونه؛ فقط این بار بازسازی داستان مکعب قدرت پنهان سعی میکنه خودش رو در اساطیر مصر باستان غرق کنه تا صحنههای بیپایان مبارزه و تغییر شکل رباتها کمتر تکراری و راستش رو بخواید، خستهکننده به نظر بیاد. واقعاً فیلمنامهای در کار نیست و با زمان ۲ ساعت و نیم، واقعاً حس میکنید که در طول زمانی که طول میکشه تا فیلم به اون پایان اجتنابناپذیر برای قسمت بعدی برسه، میتونستید یکی از اهرام مصر رو بسازید.
جان تورتورو (John Turturro) در نقش مامور «سیمونز» که خیلی اغراقآمیز بازی میکنه، صحنهها رو از آن خودش میکنه و جاش دوهامل (Josh Duhamel) رو هم داریم که با لباس نظامی خوشتیپ به نظر میرسه، اما مثل فیلم اول، مگان فاکس بازیش مثل چوب خشک و بیروحه. با اینکه تقریباً در تمام طول فیلم اکشن بدون وقفه وجود داره، من هنوز نمیتونستم تشخیص بدم کی داره با کی میجنگه و «بامبلبی» هم اصلاً در بازی محافظت شخصی پیشرفتی نکرده. به نظرم این فیلم فقط برای طرفداران دوآتیشه است؛ چون قطعاً باعث شد من مدام خمیازه بکشم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «تبدیلشوندگان: انتقام فالن» برای من خیلی شبیه قسمت اول بود؛ از این جهت که هیچوقت جذب چیزی که جلوی چشمم نمایش داده میشد نشدم؛ بیشتر داشتم اتفاقات رو پردازش میکردم تا اینکه واقعاً چیزی رو حس کنم. اشتباه برداشت نکنید، هیچکدوم از این فیلمها بد نیستن، فقط به نظر من خوب هم نیستن. من شخصاً به سختی میتونم همه رباتها رو از هم تشخیص بدم، حتی شخصیت اصلی یعنی اپتیموس پرایم رو. طراحیهاشون برای من جذاب نیست، حس نمیکنم دارم به چیزی جز فلز و چشمهای کوچیک درخشان نگاه میکنم.
اکشنهای پشت سر هم هم کمکی نمیکنه، چون فقط مدام دارن به هم میخورن. با این حال، این کشتوکشتارها به ریتم و زمان فیلم کمک میکنه. ۱۵۰ دقیقه خیلی طولانیه، هرچند انصافاً برای فیلمی با این طول، خوب جلو میره و من هیچوقت منتظر تموم شدنش نبودم. فقط در هیچ لحظهای واقعاً لذت نمیبردم. شیا لابوف (Shia LaBeouf) خوبه، بدون شک یک نقش اول لایق و انتخاب درستی بود. اما مگان فاکس واقعاً فقط اونجاست که زیبا به نظر بیاد، نه؟ هیچ خصومتی با فاکس ندارم، بیشتر با کسانی که مسئول عدم شخصیتپردازی ملموس او بودند مشکل دارم. بقیه بازیگران خوبن، هرچند از تایریس گیبسون (Tyrese Gibson) خیلی کم استفاده شده. صداپیشهها کمی بهتر از بازیگران اصلی هستن. من فیلم اول رو حدود پنج سال پیش دیدم و تا همین اواخر متوجه نشده بودم که هفت تا (!) ازشون ساختن؛ به علاوه اون فیلم فرعی سال گذشته. انگار قراره همهشون رو ببینم... البته که میبینم. بالاخره از یکیشون خوشم میاد، مگه نه؟