The Crew

CinemaSerf (منتقد)

«گد» (با بازی اسکات ویلیامز) طی این سال‌ها زندگی بسیار خوبی داشته و حالا ظاهراً زندگی آبرومندانه‌ای را به همراه خانواده‌اش در لندن سپری می‌کند. با این حال، او در حال حاضر مشغول سرمایه‌گذاری ۲۵۰ هزار پوندی روی آخرین نقشه‌اش است؛ نقشه‌ای که قرار است میلیون‌ها پوند برایش به ارمغان بیاورد و شاید بالاخره او را وارد راه راست کند. مسئله این است که دستیاران او - به سرکردگی «راتر» (با بازی کنی دوتی) - از زندگی کردن با آنچه ته مانده سفره می‌دانند خسته شده‌اند. آن‌ها می‌دانند که اگر وارد تجارت مواد مخدر سنگین شوند، پول بسیار بیشتری به جیب خواهند زد. «گد» اصلاً تمایلی به این کار ندارد، اما «راتر» با تحریک دوستش «پل» (با بازی فیلیپ اولیویه)، مصمم است که به هر طریقی که شده حرف کرسی خود را به کرسی بنشاند. با افزایش فشارها روی رئیس‌شان، شکل‌گیری شورش در میان نیروها و در کمین نشستن صرب‌های مرگبار برای تصاحب این بازار پرسود، «گد» باید از تمام توانش استفاده کند تا خود و خانواده‌اش را از چنگال نظم نوین جهانی نجات دهد. در ظاهر، این یک داستان گانگستری قرص و محکم است، اما از نظر نحوه اجرا - خب، بسیار ضعیف عمل کرده است. کلی لهجه ساختگی لیورپولی این درام پر از دیالوگ‌های سنگین را پر کرده‌اند؛ کلی فحش و ناسزای انگلیسی هم نتوانسته این بازیگران را به آدم‌مردهای قابل باوری تبدیل کند و کل فیلم شبیه به یک اپیزود کم‌بودجه از یک سریال تلویزیونی دهه ۱۹۸۰ به نظر می‌رسد. برخی از بخش‌های فیلم عمداً آزاردهنده است و در برخی مواقع این ترفند برای نشان دادن اینکه چقدر برخی از اعضای این باند پست، فاسد و طماع هستند جواب می‌دهد، اما خیلی وقت‌ها این سکانس‌ها انگار صرفاً برای خودنمایی آنجا هستند تا اینکه بخواهند به این شخصیت‌ها عمق و ریشه‌ای ببخشند. فیلم با زمان کمی بیشتر از دو ساعت، خیلی طول می‌دهد تا به جایی برسد که بتواند جذاب باشد و من بعد از دیدن مقداری خشونت تصادفی و منحرفانه جنسی در یک پنت‌هاوس، کاملاً حوصله‌ام را سر برده و علاقهٔ خود را از دست داده بودم. این فیلم بر اساس یک رمان نسبتاً مصور ساخته شده و فکر می‌کنم بهتر بود همان کتاب را می‌خواندید و اجازه می‌دادید تخیل خودتان کاری را انجام دهد که آدریان ویتوریا در اینجا از عهده‌اش برآمده است. این فیلم فقط ضعیف است، همین.