Luther: Never Too Much

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

این مستند با استفاده از مجموعه‌ای غنی از آرشیوها و مصاحبه‌هایی نسبتاً صادقانه و تأثیرگذار، زندگی‌نامه کوتاهی از یک شخصیت نسبتاً رازآلود را به ما ارائه می‌دهد. در ابتدا، صدای دلنشین او با خواندن آگهی‌های بازرگانی پردرآمد و همخوانی‌های پس‌زمینه، زندگی بخورومیرنی برایش فراهم کرده بود تا اینکه همکاری با دیوید بویی، مسیر حرفه‌ای او را روی یک خط صعودی تقریباً بدون مانع قرار داد. همکاری‌های او با آرتا فرانکلین (Aretha Franklin)، بت میدلر و روبرتا فلک، تعهد همه‌جانبه‌اش —تقریباً در حد کمال‌گرایی— به هنر و حس شوخ‌طبعی وقیحانه‌اش، بیش از پیش به موفقیت او کمک کرد؛ موفقیتایی که نه تنها مرزهای نژادی ایالات متحده، بلکه مرزهای فیزیکی بین‌المللی را هم درنوردید. من خیلی با موسیقی او آشنا نبودم، اما تماشای این اثر به خوبی نشان می‌دهد که او پشت چه تعداد ترانه (در مقام نویسنده و/یا خواننده) بوده که خیلی برایم آشناتر از آن چیزی هستند که انتظار داشتم. او همچنین آدم حاشیه‌سازی نبود. نام او مدام با داستان‌هایی درباره زندگی، سبک زندگی، می‌گساری یا مصرف مواد مخدر در روزنامه‌ها مطرح نمی‌شد؛ او از بسیاری جهات در واقع فردی به طرز چشمگیری باثبات به نظر می‌رسد، حتی اگر راه‌حلش برای مقابله با مشکلات هجوم بردن به سمت سطل مرغ سوخاری یا قاشق بستنی بوده باشد. خوشبختانه، ما خیلی روی زندگی شخصی او تمرکز نمی‌کنیم. شاید به این دلیل که اظهار نظر خودش مبنی بر اینکه «کار خودتان را بکنید و دخالت نکنید» در گفته‌های کسانی که او را می‌شناختند و ترجیح دادند به حاشیه‌ها درباره تمایلات جنسی‌اش دامن نزنند، انعکاس یافته است. این فیلم جشنی بر موسیقی اوست که سطح آگاهی افرادی مثل مرا که از وسعت مهارت‌های او بی‌خبر بودند بالا می‌برد، و ادای احترامی شایسته و درخشان برای کسانی است که از قبل او را می‌شناختند.

2025-02-02