Adventureland

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

موتولا (Mottola) یه فیلم از ته دل ساخته. سال ۱۹۸۷ئه و جیمز برنان (James Brennan) بعد از گرفتن مدرک مطالعات رنسانس، برای تابستون برگشته خونه. که البته تعجبی هم نداره که این مدرک هیچ به دردش نمی‌خوره وقتی می‌خواد تو این قسمت پیتسبورگ (Pittsburg) کار پیدا کنه. و حالا این یه مشکله چون سفر برنامه‌ریزی شده‌اش به اروپا به خاطر بیکاری اجباری پدرش کنسل شده. پس اینجوری میشه که خودش رو تو «ادونچرلند» (Adventureland) پیدا می‌کنه، یه پارک تفریحی زنگ‌زده و از مد افتاده که فقط آدم‌های عجیب و غریب و احمق‌ها بهش سر می‌زنن. اما اینجا جیمز دوست پیدا می‌کنه، درس‌های زندگی یاد می‌گیره و شاید حتی عشق واقعی رو پیدا کنه؟
اصلاً گول نخورید، «ادونچرلند» یه کمدی سکسی نوجوانانه نیست که به جوک‌های بی‌ادبانه و لحظات کمدی لوس و خجالت‌آور برای خندوندن تکیه کنه. که با توجه به اینکه کارگردان «سوپربد» (Superbad) اینو ساخته، ممکنه یه کم تعجب‌آور باشه. گرگ موتولا (Greg Mottola) همون کارگردانه که اینجا یه ادای احترام به مشکلات نوجوانی خودش در مورد اولین شغل‌ها و اولین عشق‌ها ساخته.
هرچند واقعاً چیز جدیدی ارائه نمی‌ده، منظورم اینه که فیلم‌های قدیمی «تابستونی که بزرگ شدم» که چیز جدیدی نیستن، درسته؟ اما موتولا تونسته روحیه جوانی رو با یه پیچیدگی جدی ترکیب کنه و قشنگ تو یه فضای تلخ و شیرین دهه ۸۰ میلادی بپیچونه. بعضی قسمت‌ها مشخصاً برای خندوندن بیننده‌های نوجوانه، نعوظ‌های ناجور و دوستانی که به بیضه‌هات مشت می‌زنن – هه هه هه، «ادونچرلند» یه فیلم ظریفه که توسط کسی ساخته شده که واقعاً تجربه‌اش کرده. دقت و فکری که موتولا توش به کار برده، هم به بازیگرا کمک کرده هم به بیننده‌ها. جسی آیزنبرگ (Jesse Eisenberg) در نقش جیمز (James) یه انتخاب عالیه، تقریباً شاعرانه کنده، او خیلی خوب بازی می‌کنه تا مشکلات پیش رو کاملاً باورپذیر باشن. کریستن استوارت (Kristen Stewart) هم در نقش اِم (Em) وارد میشه، یه دختر زیبا و باهوش که داره سعی می‌کنه تو دنیای نامتعادلش معنی پیدا کنه. صحنه‌های اون با آیزنبرگ و رایان رینولدز (Ryan Reynolds) خوش‌هیکل، در نقشی که نیاز به مهارت زیادی داره تا درست از آب دربیاد، از نکات برجسته فیلمه. در حالی که مارتین استار (Martin Starr) هم با بازی در نقش جوئل (Joel) روشنفکر پیپ‌کش، یه اجرای قابل توجه دیگه داره.
نوجوان‌هایی که من می‌شناسم و فیلم رو دیدن، واکنش‌های خیلی مثبتی بهش نداشتن. این احتمالاً به دو دلیل برمی‌گرده. یکی اینکه انتظار یه کمدی شبیه «سوپربد» برآورده نشده. دو اینکه، می‌دونید چیه رفقا؟ موتولا اینو برای بچه‌ها نساخته، برای اونایی ساخته که خودشون یه زمانی تو دهه‌ای که خیلی هم دور نیست، بچه بودن... ۸/۱۰