Utama

CinemaSerf (منتقد)

«ویرجینیو» (با بازی خوزه کالسینا) پیرمردی که گله‌ی لاما پرورش می‌دهد و همسرش «سیسا» (با بازی لوئیسا کیسپه) در ارتفاع ۳ هزار متری آند مرکزی با یک زندگی بخورونمیر روزگار می‌گذرانند، اما حالا دچار مشکل شده‌اند. خیلی وقت است که باران نباریده و چاه‌های محلی هم مدتهاست خشک شده‌اند. مسئولیت آوردن آب با سیساست، اما رفتن تا دریاچه دیگر واقعاً از توانش خارج شده. حالا اهالی منطقه یا باید امکانات‌شان را روی هم بگذارند تا آب مورد نیاز خودشان و گله‌ها را تأمین کنند، یا به فکر مهاجرت به شهرها باشند؛ جایی که مهارت‌هایشان دیگر به هیچ دردی نمی‌خورد. این زوج پسری دارند که به شهر رفته و دیگر به دیدن‌شان نمی‌آید. البته گه‌گاهی نوه‌شان «کلور» (با بازی سانتوس چوکه) سر می‌زند، اما فکر می‌کنند سر زدن‌های او بیشتر از روی رفع تکلیف است تا چیز دیگر. در یکی از همین بازدیدهاست که علائم بیماری در ویرجینیو ظاهر می‌شود. او موقع رسیدگی به گله از هوش می‌رود، اما سرسختانه حاضر نمی‌شود پیش دکتر گرون‌قیمت برود. در واقع، او کم‌کم دارد به زندگی بعدی‌اش آن‌سوی دریاچه و همراهی همسرش فکر می‌کند. همین تقابل فرهنگ‌ها و دیدگاه‌هاست که دو نسل را وارد درگیری نرم، سرسختانه اما پر از عشقی می‌کند. فیلم‌برداری مناظر بکر و زیبا، تنهایی و انزوای سرزمین‌شان را خیلی خوب نشان می‌دهد، اما در عین حال رضایت خاطر آن‌ها از این زندگی ساده را هم به تصویر می‌کشد؛ زندگی‌ای که سال به سال هیچ‌چیزش تغییر نمی‌کند، جز یک چیز حیاتی: آب‌وهوا. آن‌ها صدای رعد و برق را روی قله‌های پر از برف می‌شنوند، اما بادی که بی‌وقفه می‌وزد، بارانی برایشان نمی‌آورد. این فیلم، نگاهی آرام و لطیف است به یک سبک زندگی سنتی و عشقی که آرام اما حتمی دارد از بین می‌رود.