The Haunting of Sorority Row
یک دانشجوی سال اول دانشکده مشکوک میشود که چیز شومی درباره انجمن پرستیژدار دخترانی که تصمیم گرفته عضو آن شود وجود دارد. او متوجه میشود که راز و معمایی حول ناپدید شدن یکی از متقاضیان عضویت در سال گذشته وجود دارد. پرسشهای بیش از حد و اتفاقات عجیب، پیچشهای متعددی به این داستان میبخشند.
سال انتشار: 2007 کارگردان: Bert Kish ژانر: Horror، Mystery نویسندگان: Jed Seidel، Michael Vickerman امتیاز: 4.7راهنمای والدین The Haunting of Sorority Row
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
***کشته شدن تکتک اعضای انجمن دخترها توی یه دانشگاه در شمال غربی بزرگ***
این فیلم شباهتهایی به فیلم "The House on Sorority Row" محصول ۱۹۸۲ داره که سال ۲۰۰۹ هم تحت عنوان "Sorority Row" بازسازی شد تا مثلاً ساختارشکن و هیجانانگیز باشه. برخلاف اون فیلمها، این اثر یک فیلم اسلشر نیست؛ موضوعی که از عنوان اصلی آمریکاییش (برخلاف عنوان بریتانیاییش یعنی "Deadly Pledge") هم میشه فهمید. با این حال، خیلی شباهت به اونها داره؛ فقط خبری از یه قاتل ماسکدار با قمه که دنبال دانشجوها بیفته نیست. اگرچه این یک فیلم ساختهشده برای تلویزیونه و محدودیتهای خاص خودش رو داره، اما واقعاً از اون دو تا فیلم بهتر از آب دراومده. اشتباه نکنید، دو پرده اول دقیقاً همون چیزیه که از اینجور فیلمها انتظار دارید و تا حدی معمولی و کسلکنندهست. کادر بازیگران زن هم خیلی چنگی به دل نمیزنه، هرچند لیتون میستر به عنوان قهرمان دوستداشتنی داستان عملکرد قابل قبولی داره و آگام دارشی هم جذابیت مرموز و خاص خودش رو در نقش ریچل داره. همچنین خوشم اومد که دختر رو روی مخ خوابگاه (با بازی لیسا ماری کاروک بلوند) یکبعدی درنیاوردن، چیزی که خیلی زود توی داستان رو میشه.
خب، چی باعث میشه این فیلم از اون دو تا بهتر باشه؟ همهچیز به پرده سوم و خلاقیت غیرمنتظرهش مربوط میشه. ناگهان حواسم کاملاً جمع شد و از اورجینال بودن و رو شدن حقایق جالبش واقعاً به وجد اومدم. دو شخصیت مرد حاشیهای در این زمان به چشم میانو نقش پررنگتری پیدا میکنن که کارلو مارکس و ادریان پتریو نقششون رو بازی میکنن و شخصیت دوم یعنی اولیور بهویژه میدرخشه.
فیلم اسپانیایی "The House That Screamed" از اواخر دهه ۶۰ الگوی اولیه اینجور فیلمها رو پایه گذاشت و بعدش فیلمهای "Lust for a Vampire"، "Black Christmas"، "Picnic at Hanging Rock"، "Suspiria"، "Satan’s School for Girls" (محصول ۲۰۰۰)، "The Woods" و "The Moth Diaries" و همچنین اون دو تا فیلمی که بالاتر گفتم اومدن. فضا همون فضاست و فقط نوع شخصیت منفی تغییر میکنه. حتی میشه به "Dead Poets Society" هم اشاره کرد؛ فقط کافیه مدرسه دخترانه رو به پسرانه تغییر بدید و تم ترسناک رو به اتفاقات روزمرهتر (ولی به نوعی باز هم هولناک) کاهش بدید.
زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۰ دقیقهست و سال ۲۰۰۷ توی ونکوور، عمدتاً در پردیس رابسون اسکوئر دانشگاه بریتیش کلمبیا فیلمبرداری شده.
نمره: B