The Way I See It

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

امتیاز: 7

بیشتر عکاس‌ها به شما می‌گویند که ضرب‌المثل قدیمی «یک تصویر هزار کلمه ارزش دارد» حقیقت دارد، و این موضوع در مستند «نگاه من» اثر دان پورتر (Dawn Porter) کاملاً آشکار می‌شود. این فیلم داستان و آثار پیت سوزا، عکاس رسمی کاخ سفید را به تصویر می‌کشد که در دوران ریاست‌جمهوری ریگان و اوباما خدمت کرده است. سوزا دیدگاهش را از زاویه دید خودش بیان می‌کند و فیلم شامل صدها عکس خیره‌کننده از اوست. سوزا سوژه نسبتاً جذابی برای یک مستند است و فیلم بیشتر شامل مجموعه‌ای از عکس‌های این مرد است که در کنارش خودش درباره پس‌زمینه هر کدام توضیح می‌دهد. این موضوع کمی شبیه به یک سخنرانی به نظر می‌رسد (برخی از صحنه‌های فیلم مستقیماً از سخنرانی‌ها برداشته شده‌اند)، اما اطلاعات پشت صحنه باعث می‌شود همه‌چیز را از زاویه دیگری ببینید. بخش کوتاهی به کار او با ریگان اختصاص دارد، اما بیشتر فیلم روی زمانی که با اوباما گذرانده تمرکز دارد. اصلاً پنهان نمی‌شود که این مستند گرایش شدید لیبرالی دارد، و سوژه‌اش طوری از اوباما تمجید می‌کند انگار او یک ستاره راک محبوب است. او به شکلی خدامانند ارائه می‌شود، اما وقتی وضعیت چهار سال گذشته کاخ سفید را در نظر بگیرید، این موضوع قابل درک است. خود سوزا می‌گوید که زمانی خودش را فردی غیرسیاسی می‌دانسته، اما ۱۸۰ درجه تغییر کرده و حالا نسبت به لطمه‌ای که دولت فعلی به بالاترین مقام کشور زده، بسیار صریح و بی‌پروا است. پیت قطعاً از ترامپ خوشش نمی‌آید و حرف‌هایش را هم بدون تعارف می‌زند. صرف‌نظر از وابستگی سیاسی‌تان، «نگاه من» نگاهی خیره‌کننده به صمیمی‌ترین لحظات تاریخ کشورمان ارائه می‌دهد و به شهروندان عادی اجازه می‌دهد نگاهی یواشکی به پشت پرده رهبرانمان بیندازند. آثار فوق‌العاده سوزا واقعاً جذاب هستند و زیبایی عکس‌های ثابتش انگار «زمان را متوقف می‌کند». چه لذتی دارد که آدم بتواند پشت صحنه ریاست‌جمهوری را ببیند، به‌ویژه انسانیتِ زمانی که همدردی و صداقت در کاخ سفید وجود داشت. در همین راستا، فیلم با حس امید و آرامش به پایان می‌رسد که چهار سال آینده به همراه خواهد داشت. به قلم: لوئیزا مور (Louisa Moore)

2021-03-09