Necrosis

Wuchak (منتقد)

**_شش دوست در نزدیکی جایی اقامت می‌کنند که گروه دانر در سال‌های ۱۸۴۶-۱۸۴۷ در برف گرفتار شده بودند_** این فیلم بیشتر در شمال شرقی کالیفرنیا فیلمبرداری شده، یعنی نه چندان دور از جایی که اون اتفاق بدنام واقعاً رخ داد (۲۰ مایلی شمال غربی دریاچه تاهو در سمت شرقی دریاچه دانر). به عنوان یه فیلم مستقل و کم‌هزینه که با بازیگرها و عوامل کمی ساخته شده، طبیعیه که انتقادهای زیادی بهش بشه، اما لوکیشن زمستونی کوه‌های سیرا نوادا واقعاً بی‌نظیره. جورج استالتس (George Stults) و پنی ویتال (Penny Vital) به عنوان شخصیت‌های اصلی داستان خوش می‌درخشن و جیمز کایسون (James Kyson) و دانیل د لوکا (Danielle De Luca) هم نقش یه زوج کلیدی رو بازی می‌کنن. تیفانی (Tiffany) نقش کوتاه‌تری داره و آهنگ تیتراژ پایانی رو هم خودش خونده. جیسون استفنز (Jason Stephens) که نویسندگی و کارگردانی کار رو بر عهده داشته، چهارمین و آخرین تجربه کارگردانی‌ش رو پشت سر گذاشته و برای یه فیلم کم‌بودجه که سریع فیلمبرداری شده، کارش قابل‌قبوله، هرچند تدوینش بعضی وقت‌ها جای بحث داره. البته درک می‌کنم چرا این کار رو کرده، چون خودش گفته می‌خواسته ریتم فیلم تند باشه و زمانش هم نسبتاً کوتاه بمونه. در نهایت، این فیلم از «نگهبان روح» (Ghost Keeper) بهتره، اما به اندازه «عامل سرما» (The Chill Factor) تاثیرگذار نیست. دو سال بعد از اکران این فیلم، اثر مشابهی به اسم «گذرگاه دانر» (Donner Pass) منتشر شد که به راحتی بهترین فیلم بین این‌هاست. طرفدارهای فیلم «وحشت در آمیتی‌ویل» (The Amityville Horror) احتمالاً از این فیلم خوششون میاد، البته به شرطی که با فیلم‌های درجه ب (B-movies) و سرپایی مشکلی نداشته باشن. فیلم با مدت زمان ۱ ساعت و ۱۶ دقیقه، کوتاه و جذابه و اواخر ژانویه ۲۰۰۸ در دریاچه تاهو جنوبی در کالیفرنیا فیلمبرداری شده. بخش‌های دیگه‌ای از فیلم هم در فاصله ۴۴۵ مایلی جنوب اونجا یعنی در بیگ بر (Big Bear) و همچنین ونچورا (Ventura) که ۳ ساعت رانندگی تا ساحل شرق فاصله داره، ضبط شده. نمره: -B