The Final Level: Escaping Rancala
وقتی مدیر یک سالن بازی‌های آرکید متوجه می‌شود برادرش به درون یک بازی ویدئویی خطرناک منتقل شده، او و دو دوست صمیمی‌اش به دنیای مجازی تعقیبش می‌کنند و با موجودات خطرناک و یک سالار جنگ می‌جنگند که از هیچ تلاشی برای نگه‌داشتن آن‌ها در بازی و تبدیل‌شان به بخشی از ارتش خود فروگذار نمی‌کند.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Canyon Prince ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Daniel Lusko، Canyon Prince امتیاز: 3.4راهنمای والدین The Final Level: Escaping Rancala
نقدها و نظرات
Kamurai (منتقد)
واقعاً فیلم بدی برای تماشا کردن است، دیگر آن را تماشا نخواهم کرد، و مگر اینکه برای یک «شب فیلم بد» باشد، اصلاً پیشنهادش نمی‌کنم. این فیلم جنبه‌های جذاب خودش را دارد و راستش ایده اولیه فوق‌العاده‌ای دارد (فیلم‌های «جومانجی» و «زاتورا» این را ثابت کرده‌اند). حتی خود فیلم‌نامه هم خوب است، اما معلوم است کجای کار در مرحله تولید به مشکل برخورده و مجبور شده‌اند تغییراتی ایجاد کنند. تا دلتان بخواهد، بدترین بخش این فیلم جلوه‌های ویژه کامپیوتری‌اش است؛ راستش خیلی بهتر بود که اصلاً حیوانات کامپیوتری را نشان نمی‌دادند و فقط به صورت توصیف کلامی به آن‌ها اشاره می‌کردند. این جلوه‌ها تقریبا به بدی فیلم «بایردمیک» (Birdemic) است. منصفانه که باشیم، افکت‌های صوتی شلیک گلوله ظاهراً به اندازه کافی دقیق و خوب کار شده بودند.
کلی کلیشه افتضاح و رو اعصاب هم وجود دارد، مثل جا گذاشتن سلاح‌ها، چک نکردن موجودی یا همان اینونتوری (که حتی خودشان هم در فیلم به آن تکه می‌اندازند)، و البته بحث فوق‌العاده پرو-فمنیستی فیلم که درباره لباس‌های احمقانه‌ای که زن‌ها مجبورند بپوشند اظهار نظر می‌کند، در حالی که خود فیلم آن‌ها را در چنین لباس‌هایی قرار داده (و خیلی بیشتر از حد لازم تنشان نگه داشته).
دلیل اینکه این فیلم نمی‌تواند هم‌رده فیلم‌های خواهرخوانده‌اش قرار بگیرد، بازی‌های ضعیف است: بازیگران زن اصلی مشخص است که استعدادهایی در این زمینه دارند، اما مبارزات اکشن قطعاً چیزی نیست که باید انجام می‌دادند. طراحی ضعیف مبارزات در این فیلم احتمالاً فقط باعث خوشحالی عوامل شده که بازیگران توانسته‌اند روی پای خود بمانند! و کاملاً مشخص است روی چه چیزهایی کار کرده‌اند چون حرکات رزمی و گاردها تا حدی منطقی هستند، اما کاملاً معلوم است که کارگردان اصرار داشته همه‌چیز به شکل خاصی به نظر برسد، فارغ از اینکه چقدر از «مبارزه عمومی و معمولی» فاصله دارد.
آن‌ها فیلمبردار افتضاحی هم داشتند؛ محیط سه‌بعدی است اما مدام به المان‌های دوبعدی بازی‌های ویدئویی ارجاع می‌دهند و دوربین را طوری زاویه نمی‌دهند که ایزومتریک شود: در نهایت مبارزاتی به سبک «اژدهای دوقلو» (Double Dragon) یا «شورش در شهر» (Streets of Rage) دارید که شبیه «استریت فایتر ۲» (Street Fight 2) یا «مورتال کامبت» (Mortal Kombat) به نظر می‌رسند و هیچ سلاح یا قدرت ویژه‌ای برای جذاب کردن مبارزات وجود ندارد. گاهی اوقات حرکات «تیمی» دیده می‌شود، اما معمولاً فقط به معنای هل دادن یا رقصیدن با شخص دیگری است.
بدتر از همه این است که وقتی برخی از این مشکلات را با هم ترکیب می‌کنید، به موقعیت‌های عجیبی می‌رسید: سقوط‌هایی که مشخصاً از ارتفاع کمی هستند اما طوری رفتار می‌شود انگار خیلی خطرناک‌اند، آدم‌هایی که در فضای باز ایستاده‌اند و مثلاً «پنهان شده‌اند» در حالی که می‌بینند کسی پشت یک صخره است، و کاملاً مطمئنم یکی از شخصیت‌ها پس از ترسیدن از جسد خودش، روی آن می‌ایستد: او دور می‌شود، برمی‌گردد، دوباره برمی‌گردد بالا و حتی چند اینچ هم بالا می‌آید... خیلی عجیب است.
اگر واقعاً برای دیدن «جومانجی» بیشتر له له می‌زنید و هنوز «زاتورا» را ندابید، حتماً چند نفر از دوستانتان را دعوت کنید تا در یک «شب فیلم بد» به این اثر بخندید.
Wuchak (منتقد)
**_سه زن به درون یک بازی ویدئویی در یک سالن بازی کشیده می‌شوند_**
این فیلم درجه ب (B-movie) از استودیوی «د اسایلم» (The Asylum) در اواخر سال ۲۰۱۹ همزمان با «جومانجی: مرحله بعدی» بیرون آمد و تلاش کرد از محبوبیت آن سوءاستفاده کند. به جای کارن گیلان خوش‌تیرورخت در نقش قهرمان مو‌قرمز، اینجا جسیکا چنسلر را داریم که در مقایسه با او ریزنقش‌تر است، اما بدن پرتر و جذابی دارد. با اینکه فیلمی یک‌بار مصرف است، اما یک ماجراجویی/فانتزی سرگرم‌کننده است که جسیکا به عنوان یکی از جذاب‌ترین موقرمزهایی که در سال‌های اخیر روی پرده آمده، آن را درخشان کرده است. دوربین از به تصویر کشیدن زیبایی او به شکلی محترمانه کوتاهی نمی‌کند. برای دیدن او در یک فیلم جدی‌تر، حتماً فیلم «۶۱۶ ویلفورد لِین» (616 Wilford Lane) را که مال چند سال بعد است تماشا کنید. امی گیتلی جذاب هم ارزش ذکر کردن در یک نقش کوتاه به عنوان سارای جوان را دارد. زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۷ دقیقه است و در سانتا باربارا، واقع در ۹۰ مایلی شمال غربی هالیوود در کنار ساحل، فیلمبرداری شده است. نمره: C+