Tales of an Ancient Empire
شاهزادی در تلاش است تا پنج جنگجوی بزرگ را دور هم جمع کند تا پادشاهی‌اش را از چنگ یک جادوگر شیطانی نجات دهد.
سال انتشار: 2010 کارگردان: Albert Pyun ژانر: Action، Adventure نویسندگان: Cynthia Curnan امتیاز: 2.2راهنمای والدین Tales of an Ancient Empire
نقدها و نظرات
Bob (منتقد)
این فیلم به اندازه خیلی از فیلم‌ها که فکر می‌کنند، بد نیست. نه یک بلاک‌باستر بزرگ است و نه جایزه‌ببر. با این حال، فیلمساز کارش را در کنار هم گذاشتن یک داستان جذاب با کلی شخصیت (که باید اعتراف کنم خوب بازی شده‌اند) خیلی خوب انجام داده و شما را پای فیلم نگه می‌دارد. با این حال، به نظر می‌رسد فیلم ناگهان تمام می‌شود. تنها امیدم این است که یک روز دنباله‌ای برایش بیاید تا داستان را تمام کند. من به عنوان طرفدار کوین سوربو (Kevin Sorbo) با این فیلم آشنا شدم. او از عهده فیلم‌های علمی-تخیلی و فانتزی به خوبی برمی‌آید و هر وقت فیلم دیگری با بازی سوربو گیر بیاورم، به آن شانس می‌دهم. بازی او مثل همیشه پر از اکشن و طنز بود که توی شخصیتش جا افتاده بود. به نظرم کارش را خیلی خوب انجام داد. بازیگران زن اصلی فیلم هم (که تعدادشان کم نیست) در کنار آقای سوربو بازی‌های باکیفیتی ارائه دادند. اما به نظرم دیدگاه کارگردان درباره خون‌آشام‌ها کمی عجیب بود. روایت‌های زیادی از خون‌آشام وجود دارد و این فیلم از منابع مختلفی برای خلق موجودات شب... یا روز استفاده می‌کند. شاید من آن‌قدر درگیر نسخه یونیورسال پیکچرز از خون‌آشام هستم که نمی‌توانم ذهن بازی نسبت به کسانی داشته باشم که مسیر متفاوتی را در فیلم می‌روند. جلوه‌های ویژه برای فیلمی که تنها یک میلیون دلار بودجه دارد، بد نبود. هزینه پایین شاید دلیلی باشد که فیلم ناگهان تمام شد. خلاصه اینکه، اگر دنبال یک فیلم قابل‌قبول هستید، به آن شانسی بدهید اما انتظارت زیادی نداشته باشید. با این درک به سراغش بروید که یک فیلم فانتزی/علمی-تخیلی/هیولایی کم‌بودجه است که هدفش سرگرم کردن است. امیدوارم روزی نویسنده و کارگردان فرصتی پیدا کنند تا حداقل داستان را ببندند.
2018-03-17GenerationofSwine (منتقد)
مشکل اینجا هنر فیلم است... جدی می‌گویم... یعنی فیلم خودش را خیلی جدی می‌گیرد. سوربو و پار (Pare) انگار فهمیده بودند مخاطب از بازی آن‌ها چه انتظاری دارد و متوجه شده بودند در چه جور فیلمی بازی می‌کنند. اما کارگردان، دیدگاهی هنری برای دنباله یک فیلم درجه‌بندی پایین شمشیر و جادو داشت و این اصلا جواب نمی‌دهد. فیلم برای چیزی که هست، خودش را خیلی جدی می‌گیرد. و این از لذت کلی فیلم کم می‌کند. در نهایت، بعضی از بازیگران فهمیده بودند که باید کمی با چشم‌کزدن و طعنه به فیلم نگاه کنند و خودشان می‌دانستند دارند چه چیزی می‌سازند، اما کارگردان متوجه نشد. نتیجه هم این شد که هر چیزی که فیلم اول را سرگرم‌کننده می‌کرد... نه لزوماً خوب، اما سرگرم‌کننده، در تلاش برای هنری و روشنفکر بازی درآوردن فیلم دوم گم شد.
2023-01-10