Blood River

Wuchak (منتقد)

**_درو کردن شرارتی که فرد در یک شهر متروکه در بیابان کاشته است_** یک زوج متأهل که در حال سفر از میان بیابان برهوت نوادا هستند (ایان دانکن و تس پانزر) در نهایت در یک شهر ارواح با یک مرد عجیب گاوچران‌نما (اندرو هاوارد) گیر می‌افتند. آیا آن‌ها می‌توانند زنده به تمدن برگردند؟ «رودخانه خون» (۲۰۰۹) یک درام بقای روان‌شناختی است که در برهوت وسیع جنوب غربی جریان دارد. در حالی که یک اثر مستقل است، از هر نظری به شکل ماهرانه‌ای ساخته شده، از جمله فیلم‌برداری، موسیقی متن، فیلم‌نامه، بازیگران و نقش‌آفرینی‌ها. با صحبت از بازیگری، اندرو هاوارد به عنوان آن «روح آزاد» جذاب، یادآور مایکل روکر یا نسخه جوان‌تر رابرت دووال و جان ویت است. درست مانند ولگرد عجیب هاروی کایتل در «یافتن گریزلند»، شما تعجب می‌کنید که او واقعاً کیست یا چیست، اگرچه حوادث اینجا در مقایسه با آن به شدت تیره‌وتار است. المان‌های پرده آخر یادآور پایان فیلم «خوب، بد، زشت» است، منتها بدون مسخره‌بازی‌اش و باز هم به شکلی بسیار وخیم‌تر. شکی ندارم که فیلم‌های آینده‌ای مثل «۳ شب در بیابان» و «فرانک و پنه‌لوپه» تا حدی تحت تأثیر این اثر مستقل بوده‌اند. داستان به این می‌پردازد که چگونه یک چیز یا یک شخص ممکن است در ظاهر خوب به نظر برسد، اما در زیر آن شرارتی پنهان و زشتی یا مرگِ متناظر با آن وجود دارد، بدون اینکه به داوریِ پیش‌رو اشاره‌ای نکنیم (البته اگر شخص از اعتراف کردن سر باز بزند). نویسنده/کارگردان آدام میسون به هوش بیننده احترام می‌گذارد تا قطعات پازل را بدون گفتن مستقیم همه‌چیز در کنار هم بچیند. پاسخ‌ها برای هر کسی که اهمیت بدهد آنجا هستند، اما کسانی که به روان‌شناسی و معنویت کتاب مقدسی علاقه ندارند احتمالاً آن را خسته‌کننده یا آزاردهنده خواهند یافت. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۴ دقیقه است و در گلد پوینت نوادا فیلم‌برداری شده است که ۳ ساعت رانندگی در شمال غربی لاس وگاس و ۴۰ دقیقه رانندگی با مرز مرکز کالیفرنیا فاصله دارد. کارهای اضافی نیز در لس‌آنجلس انجام شد. نمره: B