A Banquet

tmdb28039023 (منتقد)

این فیلم شاید یک مهمانی شام باشد، اما اصلاً شاهکار نیست. چربی اضافه ندارد، اما گوشت و لایه مفیدی هم ندارد. لاغر است اما عضلانی نیست - فقط پوست و استخوان است. شاید اشتهای شما را برای فیلم‌های مشابه اما پربارتری مثل «پناه بپذیر» (Take Shelter)، «دختر اسبی» (Horse Girl) یا فیلم آلمانی «ایستگاه‌های صلیب» (Kreuzweg) تحریک کند - اما پس چرا اصلاً پیش‌غذا را رد نکنیم و مستقیماً به سراغ غذای اصلی نرویم؟

ماجرا، هرچقدر هم که باشد، با طلوع یک ماه بزرگ و سرخ رنگ شروع می‌شود که بتسی (با بازی جسیکا الکساندر) را - که شاید تنها کسی است که می‌تواند آن را ببیند - وارد حالتی از خلاء و خلسه می‌کند. این موضوع من را یاد پیش‌گویی‌های ماه خونین توسط مبلغان مسیحی، جان هگی و مارک بیلتز، می‌اندازد که مربوط به یک سری چهار ماه کامل در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ بود. این پیش‌گویی‌ها بیان می‌کردند که یک تتراد (چهار ماه‌گرفتگی متوالی) که با ماه‌گرفتگی آوریل ۲۰۱۴ آغاز شد، آغاز آخرالزمانی است که در کتاب یوئیل، اعمال رسولان ۲:۲۰ در کتاب مقدس توصیف شده است، همراه با آمدن دوم مسیح و عروج مؤمنان.

من این را یادآور می‌شوم، نه به این دلیل که بتسی هم به طور مبهم شروع به پیش‌گویی آخرالزمان می‌کند، و نه به این دلیل که در نقطه‌ای به نظر می‌رسد کسی عروج می‌کند، بلکه به این دلیل که آن تتراد آمد و رفت و عملاً هیچ اتفاقی نیافتاد، و همین را می‌توان در مورد «یک مهمانی شام» پس از بالا رفتن تیتراژ پایانی گفت. حداقل پیش‌گویی‌های هگی و بیلتز ارتباط کوچکی با واقعیت داشتند؛ ماه‌گرفتگی‌ها واقعی بودند، البته با توجیهاتی کاملاً منطقی - و «توجیه و توضیح» چیزی است که به شدت در این فیلم کم است.

اشتباه نکنید؛ کمی رازآلودگی می‌تواند بسیار جذاب باشد، اما نویسنده، جاستین بول، و کارگردان، روث پاکستون، حتی به خود زحمت نمی‌دهند که سطح این ماه را خراش دهند. اینکه این ماه سرخ چه چیزی را در نیمه تاریک خود پنهان کرده، حدسش با خودتان است. نمی‌گویم که آن‌ها باید اسطوره‌شناسی پیچیده خودشان را مثل فیلم «اکووس» (Equus) خلق می‌کردند (اگرچه این کار نکته بسیار جذابی می‌شد)، اما به راحتی می‌توانستند مانند فیلم «ایستگاه‌های صلیب» به یک دین موجود متوسل شوند؛ در هر صورت، حداقل یک چارچوب مرجع به ما بدهید. در اینجا، بتسی ادعا می‌کند که «انتخاب شده» است، اما هرگز مشخص نمی‌کند توسط چه کسی. نوع آخرالزمان‌شناسی او به چیزی بیشتر از تکرار جملاتی درباره «سوختن ستاره‌ها» ختم نمی‌شود.

با در نظر گرفتن همه چیز، این صحبت‌ها درباره ماه و ستاره‌ها کاملاً به جاست، زیرا «یک مهمانی شام» سرشار از فضا و جو است، اما خیلی سریع در هوا محو می‌شود. همین موضوع در مورد تلاش سرسری برای ایجاد ابهام در قالب مادربزرگ شکاک بتسی نیز صدق می‌کند؛ نه او و نه پزشکان بی‌شمار بتسی، هیچ‌کدام روی توانایی بتسی در حفظ وزن ثابت بدون غذا خوردن مانور زیادی نمی‌دهند. اگر این درست باشد، یک معجزه پزشکی است؛ اگر نه - اما بیایید بگوییم احتمال اینکه او دارد یک فریبکار مذهبی‌بازی درمی‌آورد اصلا مطرح نمی‌شود.

به هر حال، هدف از روزه‌داری این است که مستلزم فداکاری باشد (دوباره مثل فیلم «ایستگاه‌های صلیب»)؛ اما بتسی از سوی دیگر، صرفاً گرسنه نیست.