Unrueh

badelf (منتقد)

فیلم «آنروه» (Unrueh) به کارگردانی سیریل شویبلین بر اساس کتاب «خاطرات یک انقلابی» نوشته پیوتر کروپوتکین ساخته شده و با وجود ریتم عامدانه‌اش، جذاب و به طرز شگفت‌آوری برای تماشا آسان است. سبک‌پردازی فیلم فوق‌العاده است و با توجه دقیق به جزئیات، توانسته فضای فرهنگ ساعت‌سازی سوئیس در دهه ۱۸۷۰ را با موفقیت بازسازی کند. بازی‌ها قرص و محکم هستند، و یک کنایه جاری در تنظیم مداوم ساعت کارخانه وجود دارد—که استعفاری عالی است برای کارگرانی که تلاش می‌کنند کنترل زمان خود را از چنگ سرمایه‌داری صنعتی پس بگیرند. ریتم دقیق فیلم بازتابی از دنیای مکانیکی است که به تصویر می‌کشد، و ظاهر تاریخی آن بی‌نقص است. شویبلین زبان بصری آن دوره را درک کرده و به طور مؤثری از آن استفاده می‌کند. با این حال، دو نقص مهم موفقیت فیلم را تضعیف می‌کنند. اول اینکه، هرگز به طور کامل مشخص نمی‌شود که برخی از ساعت‌سازان بخشی از کلونی آنارشیستی کمونی هستند یا خیر. وابستگی کارگران کارخانه آشکار است، اما ساعت‌سازان در ابهام باقی می‌مانند و این سردرگمی را ایجاد می‌کنند که چه کسی از نظر سیاسی در چه جایگاهی قرار دارد. دوم، و از همه آسیب‌زننده‌تر، فیلم درست در وسط راه متوقف می‌شود. قرار است «آنروه» درباره گرایش کروپوتکین به آنارشیسم باشد، با این حال توسعه شخصیت و قوس داستانی او کاملاً غایب است. ما با مکانیزمی زیبا روبرو هستیم که هرگز انقلاب خود را کامل نمی‌کند. فیلمی درباره دقت، به طعنا فاقد دقت روایی لازم برای به سرانجام رساندن حرف خود است.