تعقیب

TheArtyDans (منتقد)

اولیویا، مادری مجرد، برای جور کردن مخارج درمان دختر مریضش توی یه کال‌سنتر (مرکز تماس) استخدام می‌شه. این مرکز تماس طبقه آخر یه بیمارستان قدیمی قرار داره که متعلق به خانواده‌ای ثروتمند با گذشته‌ای تاریک و مشکوکه. یه شب که اولیویا تا دیروقت سر کاره، به دختربچه‌ای به اسم نریسا که انگار توی ساختمون گیر افتاده کمک می‌کنه. بعد از این اتفاق، دختر خودش به‌طور معجزه‌آسایی حالش خوب می‌شه، ولی اوضاع اصلاً طبیعی به نظر نمی‌رسه.

ارزش دیدن داره؟ فیلم کاملاً به دو نیمه مجزا تقسیم شده و شدیداً تحت تأثیر سینمای کره ساخته شده. نیمه اول یه اثر معمایی-هیجانی خیلی تر و تمیز و جذابه؛ ریتم خوبی داره و داستان طوری پیش می‌ره که قشنگ شما رو پای فیلم نگه می‌داره. اما از اواسط کار، فیلم یهو می‌ره تو فاز تسخیرشدگی و ژانر وحشت، و دقیقاً از همین‌جا افت کیفیت شروع می‌شه. فیلم می‌افته تو ورطه کلیشه‌های همیشگی و دست‌مالی‌شده‌ی فیلم‌های ترسناک و کلاً یادش می‌ره قصه‌اش رو جذاب تعریف کنه؛ مخصوصاً اینکه کارگردان گرچه سعی کرده یه پیش‌داستان به اون روح اضافه کنه، ولی یادش رفته برای اعمالش انگیزه درست و حسابی بذاره! در نتیجه با یه فیلم ترسناک-هیجانی طرفیم که توقع داره شما فقط از صحنه‌های ترسناکش لذت ببرید و به جزئیات قصه کاری نداشته باشید. خب راستش من از یه فیلم ترسناک خوب همچین چیزی نمی‌خوام. پیشنهاد من: انتخاب با خودتونه.