پیاز شیشهای: یک معمای چاقوکشی
مایلز بران (Miles Bron)، میلیاردر حوزه تکنولوژی، دوستانش را برای تفریح به جزیره شخصیاش در یونان دعوت میکند. وقتی جسد یکی از مهمانها پیدا میشود، کارآگاه بنوا بلانک (Benoit Blanc) مسئول رسیدگی به پرونده میشود.
سال انتشار: 2022 کارگردان: Rian Johnson ژانر: Comedy، Crime، Drama نویسندگان: Rian Johnson امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه قسمت اول **Knives Out** بدون شک وقتی کنار بقیه فیلمهای جنایی-معمایی قرار میگیره، فضای مرموزتر و کلاسیکتری داره، اما مدرن بودن این قسمت (هم از نظر سیاسی و هم از نظر شخصیتها و شوخیها) چیزیه که اون رو خیلی پویا و عالی کرده. با وجود اینکه تیم بازیگری قسمت اول هم خیلی بزرگ بود، این بار فیلم موفق شده حتی عظیمتر به نظر برسه. وقتی بازیگرهایی مثل ایتن هاک (Ethan Hawke)، ناتاشا لیون (Natasha Lyonne) و هیو گرانت (Hugh Grant) فقط نقشهای خیلی کوتاهی دارن، هیجان تماشای این جمعِ پرانرژی بیشتر هم میشه. و تکتک اعضای این جمع فوقالعاده هستن. طبق انتظار، بازیهای درخشان شامل دنیل کریگ (Daniel Craig) میشه، اما ژانل مونی (Janelle Monáe) واقعاً گل کاشته. اون کاملاً من رو غافلگیر کرد و در نهایت بیشتر از هر کسی به فیلم روح داد؛ خیلی پرشورتر از چیزی بود که تا حالا ازش دیده بودم. علاوه بر این، کیت هادسن (Kate Hudson) و دیو باتیستا (Dave Bautista) هر دو خیلی سرگرمکننده بودن، ادوارد نورتون (Edward Norton) خندهدار بود و مدلاین کلاین (Madelyn Cline) هم با اینکه نقش خیلی بزرگی نداشت، واقعاً عالی بود. تنها دو نفری که نمیتونم بگم طرفدارشون بودم، لسلی اودوم جونیور (Leslie Odom Jr) و کاترین هان (Kathryn Hahn) بودن. نه اینکه بد باشن، فقط با توجه به اینکه نقشهای نسبتاً بزرگی داشتن، یه جورایی حوصلهسربر بودن و انرژی خاصی ازشون نمیگرفتی. با اینکه بازیگرها جذابیت اصلی فیلم هستن، تدوین هم فوقالعادهست. استفاده عالی از تقسیم صفحه (split screens)، پرشهای زمانی و خلاقیت کلی در کار دیده میشه. در کل، این یکی از سرگرمکنندهترین فیلمهای معماییه که این اواخر دیدم و قطعاً یکی از نقاط قوت امسال بود. من معمولاً طرفدار فرنچایزها نیستم، اما وقتی جانسون (Johnson) توی جلسه پرسش و پاسخ گفت که قصد داره تعداد خیلی بیشتری از این فیلمها بسازه، واقعاً هیجانزده شدم. در اولین فرصت ببینیدش چون واقعاً درخشان بود.
2022-09-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم _Glass Onion: A Knives Out Mystery_ یه معمای قتل سرگرمکننده و سبکه که پر از کمدیهای خوب، بازیهای عالی و یه داستان تا حدی قابل پیشبینیه. در کل، خیلی با این فیلم حال کردم و تجربهاش توی سینما یکی از بهترینهای امسالم بود. داستان تا حدی شبیه قسمت اوله؛ یه قتل اتفاق میافته و بنوا بلانک (Benoit Blanc) اونجاست تا حلش کنه. فیلم تمام المانهای آشنا رو داره اما به اندازه قسمت قبلی خوب عمل نمیکنه، که دلیل اصلیش هم شخصیتها هستن. بازیها عالی بودن و به تنهایی خوب جواب میدادن، اما همهشون کاریکاتورهای خیلی اغراقآمیزی بودن که باور کردن ارتباطاتشون یا انگیزهشون برای قتل سخت بود. کلکلهاشون با هم جذاب و خندهداره و به پیشبرد فیلم کمک میکنه. یکچهارم اول فیلم خیلی ضعیف کار شده بود. کلی از مقدمهچینیها پر از ارجاعات به پاندمی و شوخیهایی بود که توی سال ۲۰۲۲ واقعاً بیمورد به نظر میرسید. انقدر فیلمهای دیگه قبل از این به این موضوعات پرداخته بودن که دیگه تکراری و لوس شده بود. انتخاب عجیبی برای این سبک فیلم بود، اما به محض اینکه شخصیتها به جزیره میرسن، تمام اون مقدمهچینیهای نچسب توی خشکی جا میمونن و فیلم راه خودش رو پیدا میکنه. از اینجا به بعد، من واقعاً لذت بردم. دنیل کریگ (Daniel Craig) در نقش بنوا بلانک فوقالعاده بود و دیدنش توی موقعیتی که مثل وصله ناجور بین نخبگان شرکتی گیر افتاده، خیلی خندهدار بود. اکثر جملاتی که بهشون خندیدم رو اون با یه لحن خشک و جدی میگفت که خیلی طبیعی و خوب از آب دراومده بود. ادوارد نورتون (Edward Norton) یه اضافه شدن عالی به تیم بود و اکثر بازیگرها هم عالی عمل کردن. اونا واقعاً خندهدار بودن و نقشهای کلیشهای رو خوب درآوردن. درست مثل شروع فیلم، ده دقیقه آخر هم برای من خیلی خوب نبود. خیلی لوس، اغراقآمیز و غیرواقعی بود و از ارزشِ بخشهای میانی فیلم کم میکرد. با اینکه این فیلم به پای نسخه اصلی نمیرسه، اما اونقدری خوب هست که یه معمای خیلی سرگرمکننده تحویل بده که من واقعاً ازش لذت بردم. حیف که نتفلیکس این فیلم رو فقط محدود اکران کرد، چون تماشای اون توی یه سینمای شلوغ و روی پرده بزرگ یه چیز دیگهست. **امتیاز:** _۷۷٪_ | **نظر نهایی:** _عالی_
2022-12-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دنیل کریگ (Daniel Craig) خیلی جذاب دوباره نقش بنوا بلانک (Benoit Blanc) رو بازی میکنه، شخصیتی که آدم رو یاد پوآرو میندازه؛ اونم توی فیلمی که خیلی بیپروا از آثار آگاتا کریستی الهام گرفته. اون به طور غیرمنتظرهای مهمان یک میلیاردر به اسم «بران» (Edward Norton) توی جزیره زیبای یونانیاش میشه، اونم در کنار یه مشت آدم کلهگنده دیگه که البته هر کدومشون یه کینهای از این میزبانِ به ظاهر مهربون دارن. هدف این دورهمی یه بازی سنتیِ معمای قتله و قرار بر اینه که بعد از یه شام مفصل، بقیه مهمانها بفهمن کی «بران» رو کشته. خب، نقشه این بود، اما طبیعتاً طولی نمیکشه که همه چیز به هم میریزه و ما وارد کلی نقشههای تودرتو و داستانهای خیانت و دورویی میشیم که حسابی هوشِ کارآگاه و مخاطب رو به چالش میکشه. تیم بازیگری مجموعهای از شخصیتهای مختلف رو ارائه میده که هم منبع شک و تردیدن و هم کمدی. کیت هادسن (Kate Hudson) در نقش «بردی» که یه آدم خوشقلب ولی خنگه خیلی بامزهست؛ دیو باتیستا (Dave Bautista) بیشتر از اون چیزی که فکر میکنید توی چنته داره و جکی هافمن (Jackie Hoffman) هم توی همون چند تا سکانسی که نقش مادرِ جدیِ اون رو بازی میکنه، صحنه رو مال خودش میکنه. نویسندگی فیلم یه ضیافت چندلایه است؛ بعضی جاها ساده و عامیانه و بعضی جاها پیچیدهتر، تا جایی که داستان کمکم به سمتی میره که از بین کلی آدرس غلط، به یه پایانبندی میرسه که اصلاً انتظارش رو نداشتم. فیلم ظاهر خیلی خوبی داره و به همه چیز از طمع شرکتها گرفته تا غرور، پوچی و حماقت تنه میزنه، اما این کار رو به شکلی ظریف و رضایتبخش انجام میده. با اینکه شروعش یه کم کنده، ولی وقتی راه میافته، واقعاً ارزش دیدن داره.
2022-12-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**گلس آنین انتظارات و روحیهای رو که با فیلم Knives Out ایجاد شده بود برآورده میکنه اما چیز جدیدی به این فرنچایز در حال رشد اضافه نمیکنه.** گلس آنین یه دنباله سرگرمکننده برای Knives Out هست که تمام شخصیتپردازی و انرژی قسمت قبلی رو حفظ کرده. با اینکه من از نسخه اصلی بیشتر لذت بردم، اما گلس آنین هم واقعاً سرگرمکننده بود. تیم بازیگری قدرتمند باعث شد که هر شخصیت با بازیهای عالیِ ستارههای هوشمندانه انتخاب شده، جون بگیره. هر نقش انگار دقیقاً برای همون بازیگر نوشته شده بود. گروه سلبریتیهای خودخواه نسبت به خانواده کلافه توی فیلم قبلی، وحشیتر و غیرقابلکنترلتر به نظر میرسیدن که همین موضوع خطر و غیرقابلپیشبینی بودن فیلم رو بالا برده بود. گلس آنین خیلی هوشمندانه سرنخهایی رو در طول فیلم مخفی کرده بود که اگه مخاطب دقت میکرد، قاتل رو لو میداد. این یه فیلم معمایی عالیه، اما من دوست داشتم شخصیت بنوا بلانکِ دنیل کریگ بیشتر پردازش بشه. شخصیت اون نسبت به فیلم قبلی پیشزمینه یا رشد خاصی نداشت و حتی توی نیمه دوم فیلم یه جورایی به حاشیه رفت. من برای بلانک یه کم بیشتر از اینها میخواستم، اما با این حال منتظر قسمت بعدی این فرنچایز فانتزی هستم.
2022-12-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مینینقدهای بدون اسپویل بیشتر در: https://www.msbreviews.com/movie-reviews/mini-reviews-2022-edition/
«فیلم Glass Onion: A Knives Out Mystery اصلاً ناامیدتون نمیکنه. ریان جانسون (Rian Johnson) دوباره با طنز هوشمندانه و سرگرمکنندهاش در طول بیش از دو ساعت، موفق میشه یه اثر کلاسیک معمایی دیگه بسازه که ارزش چند بار دیدن رو داره. معمای اصلی پر از پیچ و خمهاییه که تقریباً همیشه جذاب و سرگرمکنندهست. بازیهای استثنایی از یه تیم بازیگری فوقالعاده بااستعداد - که دنیل کریگ و ژانل مونی از همه درخشانترن - فیلمنامهای رو که یه مقدار در عمق بخشیدن به شخصیتها و کنترل پیام تکراریش درباره فرصتطلبی، غرور و ریاکاری ضعف داره، بالا میکشه. نسخه اصلی همچنان بهتره، اما این دنباله لیاقت یه اکران جهانی روی پرده بزرگ رو داشت.» امتیاز: B+
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عالی بود! اولین فیلمی که سال ۲۰۲۳ دیدم و واقعاً چسبید! من عاشق فیلم اول محصول ۲۰۱۹ بودم، برای همین انتظارم از این دنباله بالا بود و خوشحالم بگم که اصلاً ناامیدم نکرد؛ یه فیلم معرکهست. اعتراف میکنم که کلیت اتفاقات رو حدس زدم، اما (توی این مورد خاص) قابلپیشبینی بودن همیشه به معنی بد بودن نیست؛ اینجا با اینکه حدسهایی میزدم ولی تا آخر کاملاً سرگرم بودم. بازیگرهای فیلم اول بهتر بودن، هرچند بازیگرهای این نسخه ۲۰۲۲ هم عالی هستن. دنیل کریگ طبق معمول در نقش بنوا بلانک فوقالعادهست و تکتک لحظاتی که حضور داره عالیه. ژانل مونی هم بازی خیرهکنندهای داشت؛ من بیشتر اون رو با موسیقی میشناختم ولی با این فیلم و «Hidden Figures» ثابت کرد که واقعاً بازیگر خوبیه. کیت هادسن، دیو باتیستا و ادوارد نورتون بهترینهای بقیه بودن، هرچند کاترین هان، لسلی اودوم جونیور و مدلاین کلاین هم خوب ظاهر شدن. مثل فیلم قبلی، انتخاب بازیگرها خیلی هوشمندانه بوده. فیلم با کیفیت بالایی ساخته شده، ریان جانسون و تیمش کارشون رو عالی انجام دادن؛ مخصوصاً قاببندی بعضی صحنهها و موسیقی که واقعاً تمیز بود. همونطور که از این سبک فیلمها انتظار میره، کلی جزئیات ریز و جذاب در طول زمان فیلم پخش شده. مثل Knives Out، میدونم که باز هم سراغ تماشای گلس آنین میرم. شنیدم که جانسون و کریگ برای ساختن قسمتهای بیشتر پایه هستن، منم میگم دمشون گرم، بیارید که منتظریم!
2023-01-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مثل فیلم اول Knives Out، به نظرم داستان خیلی هوشمندانه و پیچیده بود و خیلی خوب روایت شد. چند تا چرخش داستانی جالب داشت و با اینکه دیالوگها میتونست طنازانهتر باشه، ولی هوشمندانه و واقعگرایانه بود. به نظرم شخصیت رنوار (Renoir) من رو یاد شخصیتهای آگاتا کریستی میانداخت، از این جهت که یه سری فرضیات رو پشت سر هم ردیف میکرد که بر اساس اطلاعاتی بود که ما به عنوان بیننده دسترسی کامل بهشون نداشتیم. همچنین، بخشی از موفقیتش رو مدیون شخصیتی بود که ازش خواست یه سر و گوشی آب بده، و اون خانم هم دقیقاً همون لحظهای که باید، توی چند تا جای مختلف حضور داشت تا جزئیات حیاتی رو بشنوه. خیلی خوششانس بود! البته من خودم توی وقتهای آزادم رمان مینویسم و عنوان فرعی یکی از کتابهام «پیامدهای تصادفها» است و کلی از این اتفاقات توش داره، پس فکر کنم نباید به چند تا تصادفِ باحال توی کار بقیه گیر بدم. در نهایت فیلم لذتبخش و باهوش بود و این مهمترین چیزه.
2023-01-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نکته جالب این فیلم اینه که توی همون دقیقه اول که با شخصیتها آشنا میشی، بهت میگن کی هستن و انگیزهشون چیه... پس دیگه اون بخش خستهکننده حدس زدنِ «قاتل کیه» توی فیلمهای معمایی رو نداره. و تقریباً از همون اول بهت میگن قاتل کیه و انگیزهاش چیه... پس اونجا هم حدس و گمان خستهکنندهای نداری. اما برای اینکه حواست رو پرت کنن، صحنهها رو خیلی راحت به چند شکل مختلف بازنویسی کردن تا معمایی به نظر برسه، هرچند که جنبه معمایی فیلم رو برای مخاطبهای کمهوشِ امروزی کلاً حذف کردن. بیننده لازم نیست چیزی رو کشف کنه یا انگیزهای رو تشخیص بده؛ تمام سرنخها واضح هستن و باند (Bond) همینطوری اتفاقی بهشون برمیخوره، جوری که بیننده با وجود اینکه میدونه قاتل کیه و انگیزهاش چی بوده، باز هم شک نکنه. ولی چون کار جانسونه، مردم میتونن تظاهر به باهوش بودن کنن و بگن که اون با حذف کردن فکر و معما از داستان و تحویل دادن بدیهیات به مخاطب مدرن، انتظارات رو از یه فیلم معمایی تغییر داده. اما خب، تمام تیکهای لیست سیاسی رو میزنه... همونهایی که هر فیلم دیگهای به خاطر ترس از کنسل شدن مجبوره رعایت کنه... پس روشنفکرنماها میتونن بیشتر ادعا کنن که چقدر این فیلم باهوش و اورجیناله، در حالی که دقیقاً توی همون چارچوب تکراری بقیه فیلما جا میگیره.
2023-01-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تقریباً همه چیز همون اول لو میره و میفهمی قاتل کیه. تازه، متنفرم از اینکه کرونا رو وارد فیلما میکنن. ما همینطوری دو سال با محدودیتهای احمقانه زندگی کردیم، و این فیلم انگار میخواد بگه: «هی، گوسفند خوبی باش و هر چی بهت میگن انجام بده»، همه اینها هم با تبلیغات گوگل و اپل تزیین شده.
2023-01-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «Glass Onion: A Knives out Mystery» یه اثر کاملاً سرگرمکننده، خوشساخت و هیجانانگیزه که یه پله از قسمت قبلیش یعنی «Knives Out» بالاتره. بنوا بلانک (دنیل کریگ) در نقش کارآگاه مشهور جهانی برمیگرده که ناخواسته به یه جزیره شخصی توسط میزبانِ یه مهمونی با تم معمای قتل، یعنی مایلز بران (ادوارد نورتون)، دعوت شده. حتی قبل از شروع بازی، تنش شدیدی بین گروه خاص مهمونها حس میشه، اما بعد از وقوع یه قتل واقعی، از بنوا بلانک خواسته میشه تا پرونده رو حل کنه. بدون اینکه داستان رو لو بدم، گلس آنین با پیچ و خمهای زیادش یه معمای قتل جذاب و در عین حال خندهدار رو میسازه و همزمان به تمهایی مثل اختلاف طبقاتی و امتیازات ویژه میپردازه. دنیل کریگ بازی خیلی خندهداری در نقش کارآگاه داره و ادوارد نورتون هم با بازی قویاش در نقش شخصیتی که آدم رو یاد ایلان ماسک میندازه، پا به پای اون میآد. گلس آنین غافلگیری، تعلیق و خنده رو به یک اندازه داره و یه معمای کمدی پرسرعت رو تحویل میده. با یه تیم بازیگری معروف و چند تا نقش کوتاه (کمئو) جالب، از جمله زندهیاد آنجلا لنسبوری (Angela Lansbury) در نقش یکی از دوستای بلانک توی کوئیز زوم، گلس آنین هر چیزی که از چنین فیلمی بخواید رو بهتون میده.
2023-01-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
چیز خارقالعادهای توی فیلم نیست، جز اینکه تماشای معماش واقعاً لذتبخشه. بازیگرها و جنبههای فنی عالی هستن. و با اینکه فیلم به آنجلا لنسبوری (نویسنده سریال قدیمی Murder She Wrote) تقدیم شده، کارآگاهِ اینجا دقیقاً از مدل کارآگاههای آگاتا کریستی هست. توی تیتراژ پایانی هم نوشته شده که فیلم به استیون ساندیم (Stephen Sondheim) تقدیم شده که ارتباطش رو با فیلم نفهمیدم، جز اینکه اونم درست قبل از ساخته شدن فیلم فوت کرد و شاید هم به خاطر اینکه موسیقیهاش معمولاً لایههای پیچیدهای دارن - مثل پیاز.
2023-01-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه سناریوی بچهگانه که نذاشت منم توی پیدا کردن قاتل شریک بشم؟** قسمت اول برای کسایی که فیلم رو دیدن و طرفدار سبک «قاتل کیه؟» هستن، خیرهکننده و غافلگیرکننده بود. قسمت اول یه گروه از ستارههای معروف رو با ظاهری متفاوت از نقشهای قبلیشون نشون داد. توی قسمت دوم، من با چالشهای زیادی روبرو شدم: آیا قسمت دوم بهتر از اولی میشه یا حداقل باهاش برابری میکنه؟ دوم اینکه، بله، یه گروه از ستارهها رو با کاریزمای قشنگ روی پرده نشون میده. این بار اتفاقات فیلم در زمان پاندمی میافته. این بار کارآگاه اصلی، قهرمان داستان، به خاطر موندن توی خونه به دلیل پاندمی و قرنطینه، دچار بی حوصلگی مرگباری شده. همین هم باعث میشه بدون تردید توی یکی از بازیهایی که یه آدم پولدار راه انداخته شرکت کنه. این بازی برای حل یه جرمه، یه جرم فرضی که در واقعیت اتفاق نیفتاده. این دعوتنامه به دست کارآگاه و چند تا از دوستای نزدیک این فرد ثروتمند میرسه، اما موقع رسیدن به محل مهمونی، کمکم چیزهای مرموز زیادی کشف میکنیم. اولیش اینه که این دوستا چطوری با هم آشنا شدن. هر شخصیت کاملاً با اون یکی فرق داره؛ یه پولدار، یه مدل یوتیوبر، یه دانشمند، به اضافه یه چهره سیاسی و یه کارآگاه. با شروع گفتگوها، میفهمیم که هر کدوم از اینا یه گذشته مشکوک یا ناسالم دارن، اما مهمترین چیز اینه که داستان از بازی و تحقیق فرضی فراتر میره. ما شاهد جنایتهای واقعی توی اون مکان میشیم و حالا همه مظنون هستن و در طول داستان میفهمیم مقصر کیه. بله، تقریباً مطمئنم که شخصیتهای قسمت دوم همون مسیر فیلم اول رو ادامه میدن. چیزی که از این فیلم خوشم نیومد: بله، اونا انگیزهها و دلایل رو به ما نشون دادن، اما من نتونستم با هیچکدوم از این انگیزهها همراه بشم. توی این سبک داستانها، قشنگترین چیز اینه که فیلم بهت نشون بده درباره قاتل اشتباه کردی؛ نه فقط با فریب دادنت، بلکه با نشون دادن اینکه استنتاجهای تو غلط بوده. فیلم باید کاری کنه که به یک یا دو یا سه نفر شک کنی و در آخر بفهمی تمام شکهات اشتباه بوده. توی این قسمت، من اصلاً نتونستم به کسی شک کنم. بله درسته، کلی نقشههای خوب توی سناریو هست و بازیهای ذهنی خوبی داره، اما نمیتونم با اطمینان بگم که به شخص خاصی شک داشتم، انگار فقط منتظر بودم ببینم چی میشه تا حقیقت روشن بشه. من نتونستم توی بازی شرکت کنم، چیزی که توی این سبک فیلمها خیلی مهمه. علاوه بر این، برای شفافسازی مسائل، کلی تصادفهای الکی وجود داشت که دیگه داشت مسخره میشد. تنها دلیلی که بعضی معماها و نشانهها کشف شد این بود که فلان شخصیت، به یه دلیلی، در زمان درست و مکان درست حضور داشت، بدون اینکه هوش واقعی برای پیدا کردن اون اطلاعات به کار رفته باشه. نمیدونم، حس میکنم نسبت به پایان فیلم حس متناقضی دارم. تقریباً میتونم بگم یه پایان بچهگانه بود. کارهای بعضی از شخصیتها باعث سطحی شدن فیلم شد. قسمت اول انقدر شگفتانگیز بود که قابل توصیف نیست.
2023-09-27