Talve
فیلم «جایی که دل آنجاست» بر اساس داستان‌های نویسنده استونیایی، اسکار لوتس (Oskar Luts) ساخته شده است. سال ۱۹۴۲ است. پس از عقب‌نشینی سرخ‌ها، رژیم آلمان استونی را تحت کنترل خود درآورده است. با وجود تغییر قدرت، طبیعت انسان‌ها تغییری نکرده—آن‌ها عشق می‌ورزند، جشن می‌گیرند، دعوا می‌کنند و آشتی می‌نمایند. کمدی رومانتیک ما با بازگشت آرنولد، پسر آرنو تالی آغاز می‌شود و این اتفاق یک مثلث عشقی پرشور را میان جوانان منطقه پائونوره شعله‌ور می‌سازد.
سال انتشار: 2020 کارگردان: Ergo Kuld ژانر: Comedy، Romance نویسندگان: Martin Algus، Oskar Luts امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
r96sk (منتقد)
فیلم «جایی که دل آنجاست» که با نام «زمستان» هم شناخته میشه (چهارمین بخش از این چهارگانه، هرچند ربطی به اون فصل نداره...)، ظاهراً قسمت پایانی مجموعه فیلم‌های بر اساس آثار اسکار لوتس هست. فیلم بدی نیست و در حد خودش خوبه. اگر بخوام صادق باشم، بیشتر به «بهار» و «پاییز» شبیهه (که فیلم‌های معمولی بودن) تا «تابستان» (که قطعا فیلم خوبی بود). با این حال، به نظرم ناپلئونی از من نمره قبولی می‌گیره! چیزهای کافی برای لذت بردن توی فیلم هست و جلوه‌های بصری خیره‌کننده‌ای هم داره که قطعاً نقطه قوت اصلی فیلم در کنار پایان گرم و دلنشینشه.
بازیگران شامل چهره‌های جدید و قدیمی میشن. دیدن دوباره رینا هین (Riina Hein) و مارگوس لپا (Margus Lepa) واقعاً لذت‌بخش بود؛ دیدن پیر شدنشون طی این چند فیلم، از نسخه اصلی سال ۱۹۷۰ گرفته تا این فیلم سال ۲۰۲۰ خیلی حس جالبی داشت. متأسفانه خبری از بازگشت آرنو لیور (Arno Liiver) نیست، اما در عوض فرانز مالمستن (Franz Malmsten) رو در نقش پسرش آرنولد می‌بینیم؛ آرنولد با جلوتر رفتن فیلم بیشتر در کنار بقیه شخصیت‌ها حضور داره و این ادای دین خیلی قشنگیه. کارل روبرت سارمه (Karl Robert Saaremäe) هم روند مشابهی داره اما حضورش به عنوان فرزند ژوزف پررنگ‌تره، که با توجه به غیبت مرحوم آره لانمتس (Aare Laanemets) کاملاً منطقیه.
به جز بازیگرهایی که گفتم، چهره‌های جدید این سلسله‌فیلم‌ها یعنی هنسی اشمیت (Henessi Schmidt) و سارا نوگانن (Saara Nüganen) هم اجرای خوبی داشتن. تیم بازیگری در کل قویه. بلاخره دیدن این فیلم‌ها رو تموم کردم؛ واقعاً مسیر و سفر جالبی در سینمای استونی بود!