金錢男孩

CinemaSerf (منتقد)

در مرکز این درام جنسی که نسبتاً خالی از صحنه‌های رکیک است، سه بازی بسیار قرص و محکم دیده می‌شود؛ جایی که زندگی «فئی» (کای کو) را دنبال می‌کنیم. او روستای محل سکونتش را ترک کرده و به شهر آمده تا پولی در بیاورد و برای مادرش بفرستد. همان‌طور که از عنوان فیلم پیداست، او روش نسبتاً غیرمتعارفی برای این کار پیدا می‌کند که چندان به دلال خانواده‌اش خوش نمی‌آید. با وجود چند بار دردسر کشیدن با مأموران قانون، اوضاع کسب‌وکار برای این پسر جوان و جذاب بر وفق مراد است تا اینکه با «لونگِ» (یو فان بای) ساده‌دل آشنا می‌شود؛ جوانی که مشتاق ورود به این حرفه است و در عین حال علاقه زیادی به «فئی» دارد. در همین میان، با «شیاولای» (جی. سی. لین) آشنا می‌شویم که پیشینه‌ای پیچیده و هنوز نیمه‌کاره با «فئی» دارد. حالا با وجود انتخاب‌هایی که هیچ‌کدام ساده نیستند، این وظیفهٔ «فئی» است که تلاش کند راه خود را از میان این روابط پیچیده بدون آسیب جدی باز کند. فیلم در طول دو ساعت زمان خود برای مدت‌ها روند کندی دارد، اما نیم ساعت پایانی واقعاً نخ‌ها را به شکلی تأثیرگذار به هم وصل می‌کند؛ جایی که این پسر جوان باید با تمایلات جنسی‌اش و سرکوب‌سازی ضروری‌اش تا به امروز کنار بیاید، در حالی که دوست دوران کودکی‌اش که حالا ازدواج کرده، میدان مینِ خودش را برای گذراندن دارد و در نهایت «لونگِ» آسیب‌پذیر که احتمالاً در همان وضعیتی است که «فئی» در جوانی و استیصالش در آن قرار داشت. هرچند صنعت کارگری جنسی به عنوان پس‌زمینه عمل می‌کند، اما مزاحم نیست یا حتی در شخصیت‌پردازی‌ها خیلی برجسته نیست. البته، برخی از مشتریان واقعاً احساس می‌کنند در کنار «فئی» معصوم هستند، اما فیلم اساساً به ناتوانی خود او در آغاز هرگونه رابطه معنادار نگاه می‌کند. آیا او واقعاً می‌خواهد زندگی‌اش را به طور کامل زندگی کند، یا ترجیح می‌دهد پشت سپر راحتی از ناشناسی در اینترنت و روابط گاه‌به‌گاه پنهان شود؟ برخی از سکانس‌های بین «فئی» و «لونگ» از نظر احساسی بسیار شدید هستند، با کمترین دیالوگ ممکن نوشته شده‌اند و حس صمیمیتی را القا می‌کنند که هر دو بازیگر آن را با لطافت اجرا می‌کنند. این فیلم کم‌وبیش یک داستان عاشقانه است، اما آیا پایان خوشی در کار خواهد بود؟