جک رایان : سرباز سایه
جک رایان (Jack Ryan) که در مدرسه اقتصاد لندن تحصیل میکند، پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر به نیروی تفنگداران دریایی آمریکا در افغانستان میپیوندد. او در آنجا بر اثر سقوط هلیکوپتر از ناحیه ستون فقرات به شدت آسیب میبیند. در دوران نقاهت، با کتی مولر (Cathy Muller)، دانشجوی پزشکی که به او در راه رفتن دوباره کمک میکند، و توماس هارپر (Thomas Harper)، یکی از مقامات سیآیای (C.I.A) که او را استخدام میکند، آشنا میشود. ده سال بعد، رایان به صورت مخفیانه برای سیآیای در وال استریت کار میکند و به دنبال تراکنشهای مالی مشکوکی است که نشاندهنده فعالیتهای تروریستی باشد. او متوجه ناپدید شدن تریلیونها دلار از سازمانهای روسی میشود که توسط ویکتور چروین (Viktor Cherevin) کنترل میشوند. از آنجایی که کارفرمای رایان با چروین معامله میکند، وقتی رایان متوجه میشود که به عنوان حسابرس به برخی حسابها دسترسی ندارد، برای تحقیق راهی مسکو میشود. او در جریان تحقیقاتش، توطئهای را کشف میکند که به حملات ۱۱ سپتامبر مرتبط است. حالا او باید بفهمد که چه اتفاقی، کجا و چه زمانی قرار است رخ دهد.
سال انتشار: 2014 کارگردان: Kenneth Branagh ژانر: Action، Drama، Thriller نویسندگان: Adam Cozad، David Koepp، Tom Clancy امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کریس پاین (Chris Pine) واقعاً خوب بازی کرده و سنگ تمام گذاشته. کیرا نایتلی (Keira Knightley) هم که خب، به نظرم بازیش دستکم گرفته شده و همیشه حتی توی بدترین فیلمها هم بهترین خودش رو ارائه میده... اینجا هم باز گل کاشته. کوین کاستنر (Kevin Costner) هم با اینکه گاهی ممکنه بازیش چنگی به دل نزنه، ولی اینجا تمام تلاشش رو کرده که فیلم خوبی از آب دربیاد. به خاطر همینهاست که فیلم ارزش دیدن داره. پاین، نایتلی و کاستنر همگی بهترین بازیشون رو انجام دادن تا «سرباز سایه» رو به فیلم خوبی تبدیل کنن... اونم با وجود فیلمنامه افتضاح و کارگردانی که بیشتر جاها ناشیانه عمل کرده. برانا همیشه بازیگر بهتری بوده تا کارگردان، و وقتی پای فیلمی وسط باشه که باید پرتعلیق و استرسزا باشه... باید سراغ کس دیگهای میرفتن. اما خب، اونا به فیلمنامهای هم نیاز داشتن که بتونه تعلیق ایجاد کنه و کارگردانی که بلد باشه باهاش کار کنه، نه اینکه همون ترفندهایی رو بزنه که توی «فرانکنشتاین» هم نتونسته بود درست اجراشون کنه. خلاصه چیزی که اینجا دارید، سه تا بازیگرن که با هم همدست شدن تا فیلم رو نجات بدن... و متأسفانه برای نجات دادن یه فیلم از فیلمنامه و کارگردان ضعیف، به چیزی بیشتر از سه تا بازیگرِ عالی نیاز دارید.
2023-01-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کریس پاین نقش همون افسر اطلاعاتی معروف آمریکایی رو بازی میکنه که از سقوط هلیکوپتر در دریای مدیترانه جون سالم به در میبره و بعدش توسط «هارپر» (کوین کاستنر) وارد سازمان لنگلی میشه تا روی فعالیتهای مالی مشکوک تحقیق کنه. همین ماموریته که اون رو متوجه کارهای مشکوک «چروین» (کنت برانا) میکنه؛ کسی که انگار داره حسابهاش رو اشتباه اعلام میکنه و مبالغ زیادی رو بالا میکشه. چرا؟ خب، تئوریسینهای توطئه خیلی راحت حرفش رو باور میکنن که اینا همهاش بخشی از یه نقشه نه چندان هوشمندانه برای بیثبات کردن دلار و ورشکست کردن ایالات متحدهست. «رایان» باید به مسکو فرستاده بشه اما دو تا مشکل وجود داره: اون فقط یه تحلیلگره و تمایلی به کارهای میدانی نداره، و دوستدخترِ انحصارطلبش «کتی» (کیرا نایتلی) هم شک کرده که اون داره یه کارایی میکنه! خلاصه، اون میره تو دل شیر و قبل از اینکه بتونه ته و توی قضیه رو دربیاره، دوستدخترش با یه سفر غافلگیرکننده و رو مخ از راه میرسه و خیلی زود هر دو میفتن توی لیست سیاه اون روسیِ خبیث و ارتش بیپایانِ نوچههاش که حتی نمیتونن با توپ جنگی به کرملین بزنن! پاین اینجا خوب بازی میکنه و برانا هم با وجود لهجه غلیظش بد نیست، اما کاستنر خیلی بیروحه و نایتلی هم که واقعاً افتضاحه. اون شخصیتی ساخته که از اول تا آخر فقط رو اعصابه، در حالی که بقیه داستان هم از یه سناریوی تخیلی به سناریوی بعدی میپره. پایان فیلم ریتم تندی داره ولی شلوغپلوغه و یه جورایی از سادگی بیش از حد و روند سرهمبندی شده کل کار ناامید شدم. فیلم بدی نیست، ولی اصلاً به گرد پای کارهای هریسون فورد نمیرسه.
2024-08-04