Le château hanté
مردی با لباس قرمز به اتاق انتظاری در یک قلعه هدایت شده و به او صندلی تعارف می‌شود. وقتی او سعی می‌کند بنشیند، صندلی به سمت دیگر اتاق حرکت می‌کند و باعث می‌شود مرد به زمین بیفتد. او با ایستادن به سمت صندلی می‌رود، اما هنگام تلاش برای بلند کردن آن، شبحی روی صندلی متبلور می‌شود، برمی‌خیزد و مرد را به مبارزه می‌طلبد. مرد شمشیرش را بیرون می‌کشد و به سمت شبح حمله‌ور می‌شود، اما شبح به اسکلت تبدیل می‌شود. مرد با دیدن این تغییر سعی می‌کند اسکلت را بگیرد، اما آن به یک نگهبان زره‌پوش تبدیل می‌شود. مرد تلاش می‌کند نگهبان را جابجا کند که شیطانی ظاهر شده و با دست به مرد اشاره می‌کند که دور شود. مرد از شیطان عقب‌نشینی می‌کند و سعی می‌کند فرار کند، اما شبح دوباره ظاهر می‌شود. هم شبح و هم شیطان، مرد را از اتاق انتظار می‌ترسانند.
سال انتشار: 1897 کارگردان: Georges Méliès ژانر: Short، Horror نویسندگان: Georges Méliès امتیاز: 6.3راهنمای والدین Le château hanté
نقدها و نظرات
RottenPop (منتقد)
در سال ۱۸۹۷، جورج آلبرت اسمیت تصمیم گرفت فیلم تاریخی‌ای را که سال قبل از آن اکران شده بود، دوباره بسازد. اسمیت می‌خواست فیلم «عمارت شیطان» اثر ملیه‌س را بازسازی کند؛ یک فیلم کوتاه از سال ۱۸۹۶ که مرد جوانی را نشان می‌داد که در یک قلعه قدیمی شکنجه می‌شد. فیلم کوتاهی که اسمیت ساخت از اثر ملیه‌س کوتاه‌تر است. «عمارت» حدود سه دقیقه است، در حالی که «قلعه متروکه» اثر اسمیت تنها یک دقیقه و یک ثانیه طول می‌کشد. با این حال، نسخه اسمیت مستقیماً سراغ «اکشن» می‌رود و قهرمان ما بلافاصله توسط شیطنت‌های شبانه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. حس کلی این فیلم کوتاه‌تر در واقع کامل‌تر از نسخه قبلی‌اش به نظر می‌رسد. انگار جورج آلبرت اسمیت تمام نکات خوب «عمارت» را گرفته و در این فیلم کوتاه‌تر چپانده است. این بار به اکشن نزدیک‌تر هستید و نگاه خوبی به شخصیت‌های تهدیدکننده‌ای که قهرمان ما با آن‌ها می‌جنگد، دارید. می‌توانید جزئیاتی را ببینید که نسخه ملیه‌س اصلاً نداشت. جلوه‌های ویژه در این فیلم اساساً همان قبلی‌ها بود و نسبت به سال قبل تغییر چندانی نکرده بود. کات‌های پرشی و چیزهایی که روی سیم حرکت می‌کردند، به‌طور کلی تنها «جادوی سینما» بودند. نسخه‌ای که من چندین بار دیده‌ام رنگی بوده است. حدس می‌زنم تک‌کالر (تکنی‌کالر). شاید لوس شده‌ام. می‌دانم اگر این فیلم سیاه و سفید بود از آن لذت نمی‌بردم. پس، حدس می‌زنم اعتراف کنم که رنگ‌آمیزی عمیق پس‌از تولید به من کمک کرد تا علاقه‌ام را حفظ کنم. بروید و نگاهی به این فیلم کوتاه‌ترِ بالای ۱۰۰ ساله بیندازید که می‌تواند لبخندی سریع به لبتان بیاورد.
2017-02-21