The World's End
بیست سال پس از تلاش برای یک میخانهگردی حماسی، پنج دوست دوران کودکی زمانی دوباره دور هم جمع میشوند که یکی از آنها اصرار دارد ماراتن نوشیدن را دوباره تکرار کند. آنها توسط دوستشان گری کینگ (Gary King) متقاعد میشوند؛ مردی ۴۰ ساله که هنوز در حال و هوای نوجوانیاش گیر کرده است. او دوستان بیمیل خود را به زادگاهشان میکشاند تا یک بار دیگر سعی کنند به میخانه افسانهای «ته دنیا» (The World's End) برسند. همانطور که آنها سعی میکنند بین گذشته و حال آشتی برقرار کنند، متوجه میشوند که نبرد واقعی برای آینده است، نه فقط آینده خودشان، بلکه آینده بشریت. رسیدن به «ته دنیا» کمترین نگرانی آنهاست.
سال انتشار: 2013 کارگردان: Edgar Wright ژانر: Action، Comedy، Sci-Fi نویسندگان: Simon Pegg، Edgar Wright امتیاز: 6.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یکی از همکلاسیهام وقتی داشت درباره این فیلم حرف میزد، جمله «پایانش رو باور نکردم» رو توی ذهنم کاشت. وقتی بالاخره به نقطه اوج فیلم رسیدم، اولین چیزی که به ذهنم اومد همین جمله بود. اصلاً برام قابل باور نبود که یه نژاد فضاییِ همهفنحریف، با حرفهای مستوملنگ سه تا مرد بریتانیایی میانسال متقاعد بشه که از خیر تهاجمش بگذره و آخرالزمان تکنولوژی راه بندازه.
اما چرا این موضوع در نهایت برام مهم نیست؟ چون ادگار رایت (Edgar Wright) بلده چطوری کمدیهای هیجانانگیز بسازه و «ته دنیا» واقعاً من رو خندوند (اعتماد به نفس گری در ابتدا، بحث بچهها سر کلمه ربات، مارتین فریمن با اون سرِ فوتبالیش و کلی چیز دیگه). اما مهمتر از اون، این فیلم به من نشون داد یه کمدی عالی با یه دیدگاه روشن چه شکلیه. به طور خاص، باعث شد نه فقط به پایان دنیا، بلکه به نیمه تاریک نوستالژی و چیزهایی فکر کنم که آدمها سر راهشون قرار میدن تا تلخیهای زمان حالشون رو حس نکنن. بازی سایمون پگ (Simon Pegg) رو حتماً ببینید؛ پشت اون شخصیتِ داغون و بامزه گری، یه غم واقعگرایانه و قدرتمند رو به نمایش میذاره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فقط سه تا بستنی کورنتو، بدین به من! اون کیه که کلاه ایمنی نداره؟ سایمون پگ، نیک فراست و ادگار رایت دوباره دور هم جمع شدن تا سهگانه کورنتو رو که با «شان میمیرد» (Shaun of the Dead) و «پلیس خفن» (Hot Fuzz) شروع شده بود، تموم کنن. اینجا پگ رو در نقش یه الکلی تمامعیار میبینیم که دوستهای قدیمیش رو مجبور میکنه برای یه میخانهگردی افسانهای به زادگاهشون «نیوهیون» برگردن. اما اوضاع مثل قدیم نیست...
این فیلم در سطح دو تای قبلی نیست، اما اصلاً به این معنی نیست که فیلم بدیه. انتظارات خیلی بالا بود، و حق هم داشتیم، اما با اینکه اون کمدی ناب دو فیلم اول رو نداره، ولی پر از شوخی، جسارت و احساسه. در واقع بزرگترین جرمش اینه که اون فیلم نهاییای نبود که لشکری از طرفدارها منتظرش بودن. اگه اون انتظارات و ناامیدیهای اولیه رو کنار بذارید، با هر بار دیدن فیلم، لذت بیشتری میبرید. داستان با شوخی با فیلمهای علمی-تخیلی، رفتار مردانه رو به دقت کالبدشکافی میکنه، مخصوصاً سندروم «مرد-کودک» و اصرار به زنده نگه داشتن گذشته. فیلم با یه لحن تقریباً جدی شروع میشه و با یه آشوب جسورانه تموم میشه.
توی مسیر کلی شوخی بصری ظریف هست که باید شکارشون کنید. دیالوگها عالی انتخاب شدن، بعضیهاشون خیلی بریتانیایی و خیابونی هستن و لحظات خندهدار فیلم، اون بخشهای بچهگانه داستان رو جبران میکنه. یه تیم بازیگری فوقالعاده جمع شده که بازیگرهای ثابت این سهگانه یا نقش اصلی دارن یا افتخاری، تا ثابت کنن این سهگانه کارِ عشقِ فیلمها برای عشقِ فیلمهاست. موسیقی متن هم میدرخشه، ترکیبی از بریت-پاپ و آهنگهای دورانساز. با اینکه صحنههای اکشن یه کم بیش از حد زیاده و تغییر لحن فیلم ممکنه برای بعضیها گیجکننده باشه، اما هنوز هم استعداد درخشان رایت، پگ و فراست رو نشون میده. ترکیب بحرانهای مردانه، الکلیسم و تهاجم فضایی! نباید جواب میداد، ولی داده! ۷/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم برای من به سه بخش تقسیم شد. اول صحنههای مقدمهچینی: گری که داشت تور تجدید دیدار رو راه میانداخت و سابقه این پنج تا دوست رو میگفت. خیلی قابل پیشبینی بود و برام تقریباً غیرممکن بود که از شخصیت گری بدم نیاد. فقط چون حواسم به یه چیز دیگه پرت بود نشستم پاش. بعد حدود دقیقه ۳۵-۴۰، فیلم بهتر شد. صحنههای اکشن اومد وسط و حتی شوخیها هم سرعت گرفت و شخصیتها یه کم رشد کردن. برای یه مدت طولانی تماشاش سرگرمکننده بود. بعد بخش سوم رسید (بازم میگم، برای من اینطوری بود) که داستان با چنان سرعت عجیبی جمعوجور شد که ضدحال بود. بعدش هم یه نریشن بیروح از یکی از شخصیتها که توضیح میداد چه بلایی سر بقیه اومده. نمیتونم بگم از دیدنش پشیمونم، اما اگه فرصتش پیش بیاد احتمالاً دوباره نمیبینمش.
2020-09-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بالاخره بخش آخر سهگانه موسوم به «سه طعم کورنتو» رو دیدم. من راستش طرفدار پر و پا قرص دو فیلم قبلی نیستم، اشتباه نکنید، فیلمهای خوبی هستن - فقط هیچوقت مثل بقیه خیلی باهاشون حال نکردم. «ته دنیا» هم همین روند رو ادامه داد. اوایل فکر میکردم قراره برام عالی باشه، اما تهش معمولی تموم شد؛ «پلیس خفن» (Hot Fuzz) هنوز محبوب منه. همونطور که گفتم، بخش اول فیلم رو واقعاً داشتم لذت میبردم - حس و حالش رو دوست داشتم. بعد اون چرخش داستانی (Twist) اتفاق میافته. خدایی چرخش خوبیه، اصلاً انتظارش رو نداشتم، اما حس میکنم اتفاقات بعدش اونقدرها حال نداد. یه شوخی لوس و سرگرمکننده بود، نه بیشتر. بازیگرها خیلی خوبن. سایمون پگ و نیک فراست که مثل همیشه عالیان. حضور پدی کانسیداین، مارتین فریمن، ادی مارسن و رزاموند پایک هم انتخابهای خوبی بود. دیوید بردلی، پیرس برازنان و بیل نای هم که هستن.
2022-08-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بذارید با نکات مثبت شروع کنیم... صحنههای مبارزه عالی بودن، قطعاً خندهدارترین بخشهای فیلم همونجاهاست. یه مشت مست که میتونن رباتها رو بکشن... اون هم نه رباتهای معمولی، بلکه با استایل فیلمهای اکشن و فنون کشتی کج؛ واقعاً دیدنی بود. عوض شدن تیپ شخصیتی پگ و بلک هم تازه بود. اما در کل در سطح دو فیلم قبلی این سهگانه غیررسمی نبود. قضیه فضاییها خیلی... بیخود بود. یه جورایی شبیه «Invasion of the Body Snatchers» بود که خوب از آب در نیومده بود. در واقع، بیشترش فقط از بار کمدی کار کم کرده بود. مقدمهچینی فیلم یه کم خستهکننده بود و تا کمدی بخواد جون بگیره، مخاطب از دست رفته بود. خنده خیلی دیر به فیلم اضافه شد و برای مدت طولانی بیشتر شبیه یه درام بود که فقط لبخند میزد، نه اون کمدیای که انتظارش رو داشتید.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«گری» (سایمون پگ) سعی میکنه چهار تا دوست دوران کودکیش رو راضی کنه تا به زادگاهشون برگردن و اون میخانهگردی ۱۲ مرحلهای رو که روز آخر مدرسه نیمهکاره مونده بود، تموم کنن. بزرگسالی باعث شده هر کدوم دنبال زندگی خودشون برن، اما اون امیدوار است که رفقای قدیمیش باهاش بیان. وقتی با اون فورد کورتینای قدیمیشون میرسن، زود میفهمن که نه تنها میخانهها اون صفای قدیمی رو ندارن، بلکه مردم هم یه جوری عجیب و غریب و نامهربون شدن! یه جای کار بدجور میلنگه. هر چی جلوتر میرن میفهمن هیچچیز اونطور که به نظر میرسه نیست. حالا اتفاقاتی میافته که یادآور «شان میمیرد» (Shaun of the Dead) هست؛ پگ و فراست با کمدی فیزیکی و تیکههای کنایهآمیز، فیلم رو جلو میبرن. آیا به میخانه دوازدهم میرسن؟ شروع فیلم یه کم کنده، اما وقتی بزنبزنها شروع میشه، سرعت فیلم بالا میره و تماشاش واقعاً کیف میده.
2025-10-10