This Is the End

This Is the End

تمام چیزی که Jay Baruchel (جی باروشل) از سفر به لس‌آنجلس انتظار داشت، خوش‌گذرانی با Seth Rogen (ست روگن) و شرکت در پارتی‌های دیوانه‌وار بود؛ چه دو نفره و چه در مهمانی خانه‌ی جدید James Franco (جیمز فرانکو). اما ناگهان واقعه‌ی «رپچر» رخ می‌دهد و آخرالزمان کتاب مقدس آغاز می‌شود. حالا جی و ست به همراه چند تن دیگر از دوستانشان، مستأصلانه در خانه‌ی جیمز پناه می‌گیرند تا کسی به نجاتشان بیاید. آن‌ها باید برای بقا در پایان دنیا با هم متحد شوند، اما جی متوجه می‌شود که همه‌ی آن‌ها احمق‌تر و سطحی‌تر از آن هستند که بتوانند از پس این کار برآیند، تا اینکه راه نجات واقعی را کشف می‌کنند.

سال انتشار: 2013 کارگردان: Evan Goldberg, Seth Rogen ژانر: Comedy، Fantasy، Sci-Fi نویسندگان: Seth Rogen، Evan Goldberg، Jason Stone امتیاز: 6.6

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

این فیلم برخلاف انتظارم عالی بود و «پاین‌اپل اکسپرس» (Pineapple Express) رو گذاشت توی جیبش. احترام جدیدی برای Danny McBride (دنی مک‌براید) قائلم. اون بازی رو به یه سطح دیگه برد و ستاره‌ی فیلم بود. همین و بس!

2013-10-06


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

**داستان: ۱۰/۲۰** فیلم با Seth Rogen (ست روگن) شروع می‌شه که توی فرودگاه منتظره تا رفیقش Jay Baruchel (جی باروشل) رو سوار کنه. در واقع یه دورهمی رفیقانه است؛ اونا می‌رن خونه‌ی ست، یه کم مواد می‌زنن و بعد ست، جی رو راضی می‌کنه که با هم برن پارتی James Franco (جیمز فرانکو) تا جی بقیه رو بهتر بشناسه. بعد از اینکه با همه آشنا می‌شن، برای یه خرید سریع می‌رن سوپرمارکت که یهو شهر به هم می‌ریزه و پرتوهای نور از آسمون ظاهر می‌شن. از اونجا به بعد، هر دو بازیگر برمی‌گردن به خونه‌ی پارتی، جایی که تقریباً همه‌ی مهمون‌ها توی یه گودال غول‌آسای آتیش که بیرون خونه درست شده سقوط می‌کنن. بقیه‌ی فیلم عملاً صرف وقت‌گذرونی این چند نفر توی خونه، جنگیدن با شیاطین و تلاش برای رفتن به بهشت می‌شه. داستان خیلی هیجان‌انگیزی نداره، اما کمدی خوبی از آب دراومده. چیزی که برام جالب بود این بود که اونا اصلاً سعی نمی‌کنن مشکل زمین رو حل کنن؛ حتی دم آخر هم هدف اصلی‌شون فقط رسیدن به «بهشت» و فرار از آخرالزمانِ پایینه. **ارزش تماشای مجدد: ۰۵/۱۵** با اینکه خودم دو بار دیدمش (یه بار معمولی و یه بار با کامنتری کارگردان)، ولی باز هم نمره‌ی ۵ رو بهش می‌دم. مشکل اینجاست که فکر نمی‌کنم دیگه سراغش برم، مگر اینکه تلویزیون پخشش کنه و خیلی حوصله‌ام سر رفته باشه. با این حال، پیشنهاد می‌کنم حداقل یه بار ببینیدش. با اینکه فیلم خیلی زیاده‌روی داره و نباید جدی گرفته بشه، ولی تضمین می‌کنم حداقل یکی دو بار از ته دل بخندید. **بازیگری: ۱۵/۲۰** چون بازیگرها دارن نسخه‌ی اغراق‌شده‌ی خودشون رو بازی می‌کنن، خیلی خوب جواب داده. سکانس‌های Michael Cera (مایکل سرا) مخصوصاً خیلی خنده‌داره. یه جا توی فیلم روی Christopher Mintz (بازیگر نقش مک‌لاوین در Superbad) کوکائین عطسه می‌کنه! هیچ‌کس وصله‌ی ناجور نبود و حتی بازیگرهای فرعی مثل Rihanna (ریحانا) و Mindy Kaling (میندی کالینگ) هم کارشون رو خوب انجام دادن. **صداگذاری و موسیقی: ۱۰/۲۰** موسیقی متن پر از آهنگ‌های Backstreet Boys، Black Sabbath، Cypress Hill و... است. لیست بزرگیه ولی انگار اکثر آهنگ‌ها همین‌طوری پرتاب شدن توی فیلم. گروه Backstreet Boys آخر فیلم وقتی همه توی بهشت پارتی گرفتن، یه حضور افتخاری دارن. جلوه‌های ویژه خوبه، ولی چیز خاصی نداره که تو چشم بیاد. **تولید بصری: ۱۵/۲۰** بیشتر فیلم توی یه نسخه‌ی خیالی از لس‌آنجلس و در خانه‌ی جیمز فرانکو می‌گذره. تمام افکت‌های بصری و صحنه‌ها خیلی خوب ساخته شدن. اگه به کامنتری گوش بدید، می‌فهمید بیشتر فیلم‌برداری توی یه انبار قهوه‌ی قدیمی در نیواورلئان انجام شده. با اینکه بیشتر فیلم توی یه ساختمون فیلم‌برداری شده، ولی با خط داستانی خیلی خوب جور دراومده.

2015-03-20


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

**متنی که می‌خونید یه نقد طولانیه که اصلش رو سال ۲۰۱۳ نوشتم.** (ببخشید که هی از کلمه «خود» استفاده می‌کنم، کلمه‌ی دیگه‌ای به ذهنم نرسید). به تصویر کشیدن «خود» در سینما، بزرگترین فرمِ حال دادن به خود از زمان اختراع استمناست! و هیچ فیلمی تا حالا به اندازه‌ی «این آخرشه» (This Is The End) این‌قدر به خودش حال نداده. بذارید لیست رو بهتون بگم: * James Franco * Jonah Hill * Seth Rogen * Jay Baruchel * Danny McBride * Craig Robinson * Michael Cera * Emma Watson * Mindy Kaling * David Krumholtz * Christopher Mintz-Plasse * Rihanna * Martin Starr * Paul Rudd * Kevin Hart * Evan Goldberg * Jason Segel * و شش نفر دیگه که اگه بگم لو می‌ره... همه‌شون نقش خودشون رو بازی می‌کنن. این موضوع در کنار تصویرسازی‌ها و حرف‌های جنسیِ تموم‌نشدنی فیلم، یه بساطِ خودشیفتگیِ تمام‌عیار راه انداخته. و می‌دونید چیه؟ من همین‌جوری دوستش دارم! من که خیلی آدم محبوبی بودم، تنهایی رفتم سینما این فیلم رو دیدم، ولی با این حال کلی لذت بردم. من اصلاً طرفدار کمدی‌های آمریکایی نیستم؛ البته استثناهایی هست، ولی کلاً ترجیح می‌دم ازشون دوری کنم. اما جذب این یکی شدم چون به عنوان «کمدی/ترسناک» معرفی شده بود و جیمز فرانکو هم نقش جیمز فرانکو رو بازی می‌کرد. و واقعاً خوشحالم که گذاشتم این فیلم یکی از اون استثناها باشه. صادقانه بگم، تا اینجای کار این بهترین فیلم من در سال ۲۰۱۳ بوده. که این برای خودم از همه عجیب‌تره. راستش فیلم به فیلم محبوبِ تمام دوران من هم ارجاع می‌ده. اگه فیلم رو دیدید و اون لحظه رو گرفتید، بهتون جایزه می‌دم. با این حال، حس می‌کنم این فیلم واقعاً خوره‌های فیلم، منتقدها و فیلم‌سازها رو هدف قرار داده و خب منم توی اکثر این دسته‌ها جا می‌گیرم. دارم این نقد رو دوباره می‌خونم و می‌بینم عجب متنِ آشفته‌ای شده! ولی دلیلش اینه که واقعاً واقعاً واقعاً دلم می‌خواد برید ببینیدش! و حس می‌کنم هر چیز دیگه‌ای بگم داستان لو می‌ره. ببینید، این از اون مدل چیزهاییه که من معمولاً ازشون متنفرم، ولی عاشق این یکی شدم. لطفاً برید با یه دوست ببینیدش و نظرتون رو بهم بگید. شاید بعد از اینکه نسخه‌ی DVD اومد، یه نقد منطقی‌تر بنویسم. ۸۰٪ - Gimly

2019-04-12


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

بخش میانیِ متوسط به کار ضربه می‌زنه. «این آخرشه» در کنار تم‌های استاندارد آخرالزمانی، یه سری ویژگی‌های منحصربه‌فرد هم داره؛ حضور افتخاریِ کلی سلبریتی جالبه و اینکه بازیگرها نسخه‌ی اغراق‌شده‌ی خودشون رو بازی می‌کنن ایده‌ی خوبیه. المان‌های آخرالزمانی هم بدک نیستن، هرچند فیلم در همون دقایق ابتدایی به اوج خودش می‌رسه. اواسط فیلم برای من یه کم کش‌دار شد و خیلی خنده‌دار نبود؛ باز هم می‌گم، شروع فیلم و اون تیکه‌ی بامزه‌ی آخر با حضور اون گروه پسرانه‌ی فلوریدایی، بهترین بخش‌ها بودن. این فیلم بر اساس یه فیلم کوتاه ساخته شده، واسه همین طبیعیه که لحظات افت داشته باشه؛ کلاً فیلم‌های مدل Seth Rogen (ست روگن) معمولاً روی ایده‌های خیلی لاغر بنا می‌شن. حالا که حرف از روگن شد، عجیبه که اینجا اصلاً خیلی به چشم نمیاد. راستش رو بخواید، هیچ‌کدوم از بازیگرها کار شاقی نمی‌کنن. حتی نمی‌تونم بگم فیلم یه ستاره‌ی محوری داره، که با توجه به این همه اسم بزرگ، ناامیدکننده است. در کل، فیلم بدی نیست ولی با در نظر گرفتن همه‌ی جوانب، نمی‌تونم بگم ازش خوشم اومد.

2024-06-07