مردان ایکس: کلاس اول
پیش از آنکه چارلز اگزویر (Charles Xavier) و اریک لنشر (Erik Lensherr) نامهای پروفسور ایکس (Professor X) و مگنیتو (Magneto) را برای خود انتخاب کنند، دو مرد جوان بودند که برای اولین بار قدرتهای خود را کشف میکردند. پیش از آنکه دشمن خونی یکدیگر شوند، نزدیکترین دوستان هم بودند و در کنار دیگر جهشیافتهها (برخی آشنا و برخی جدید) تلاش میکردند تا جلوی بزرگترین تهدیدی که جهان تا به حال به خود دیده را بگیرند. در این مسیر، شکافی بین آنها ایجاد شد که آغازگر جنگ ابدی میان «انجمن برادری» مگنیتو و «مردان ایکس» پروفسور ایکس شد.
سال انتشار: 2011 کارگردان: Matthew Vaughn ژانر: Action، Sci-Fi نویسندگان: Ashley E. Miller، Zack Stentz، Jane Goldman امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم خیلی خوب! من زیاد اهل کمیکبوک نیستم ولی وقتی چندتا فیلم اول مردان ایکس رو دیدم همیشه برام سوال بود که همه چی از کجا شروع شد و این فیلم واقعاً حق مطلب رو ادا کرد! بازیگرا عالی بودن (درسته که پاتریک استوارت یا ایان مککلن نبودن)، کوین بیکن (Kevin Bacon) نقش منفی رو خیلی خوب بازی کرد و واقعاً بهش میاومد. از نظر گرافیکی هم چشمگیر بود. دوست داشتم روند تغییر شخصیتها رو در طول فیلم ببینم. در کل، فکر میکنم فیلم فوقالعادهای بود.
2013-07-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من زیاد از این فیلم خوشم نیومد. از جنبهی اینکه یک داستان شروع (Origin Story) بود، بخشهای جالبی داشت ولی یه چیزی توی ریتم و بازیگریها انگار... درست نبود. دقیقاً نمیتونم بگم چی، ولی اولین کلمهای که به ذهنم میرسه «لوس» یا «اغراقآمیز» (Campy) هست. یه جورایی انگار داشتم یکی از سه فیلم آخر جنگ ستارگان رو میدیدم. دیالوگها و لحن کلی فیلم به اندازه کافی جدی نبود. تریلر فیلم [X-Men: Days of Future Past](https://www.themoviedb.org/movie/127585-x-men-days-of-future-past) بهتر به نظر میرسه و برایان سینگر (Bryan Singer) دوباره برگشته سر کار. بهترین فیلمهای مردان ایکس بدون شک ۱ و ۲ هستن، پس امیدوارم اون بتونه دوباره این سری رو به مسیر درست برگردونه.
2013-12-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
در سایت IMDb، فیلم «مردان ایکس: کلاس اول» بالاترین امتیاز رو بین تمام فیلمهای این مجموعه تا الان گرفته. با توجه به اینکه این فیلم فقط چندتا از شخصیتهای آشنای فیلمهای قبلی رو داره که اونها هم توسط بازیگرهای متفاوت و جوونتر بازی شدن و ولورین (Wolverine) هم اصلاً توش نیست، امتیاز ۸.۱ برام یکم عجیب بود. البته این مال قبل از دیدن فیلم بود...
خودم که طرفدار پر و پا قرص مردان ایکس هستم، فارغ از داستان یا شخصیتها، برای دیدنش هیجان داشتم. اما به دلایلی که گفتم، یکم هم نگران بودم که چی از آب درمیآد. حدس میزنم هر کسی که این رو میخونه هم همین حس رو داشته باشه. اما خیالتون راحت، تمام شک و تردیدها همون صحنه اول از بین میره. «کلاس اول» خیلی خوب شروع میشه، دقیقاً با همون صحنه افتتاحیه اولین فیلم مردان ایکس، یعنی جایی که اریک لنشر (Erik Lehnsherr) جوون رو توی اردوگاه کار اجباری نازیها از پدر و مادرش جدا میکنن. چیزی که بعد از این داستان آشنا میآد، یه چیز کاملاً جدید و به خصوص تاریک و خشنه. نمیخوام داستان رو لو بدم، ولی همینقدر بگم که بعد از دیدنش هیچکس دیگه تعجب نمیکنه که چرا مگنیتو اینقدر از آدمهای «معمولی» متنفره.
این اتفاق لحن بقیه فیلم رو هم تعیین میکنه و تا حد زیادی توضیح میده که چرا «کلاس اول» اینقدر موفقه: این فیلم تماماً درباره «شخصیت» هست. در حالی که بقیه فیلمها بیشتر درباره ابرقهرمانهای باحال و جلوههای ویژه بودن، «کلاس اول» همهاش درباره رشد شخصیت و تاریخچه کساییه که بعداً میشن پروفسور ایکس و مگنیتو. این ایده اگه فیلمنامه عالی نبود، احتمالاً با شکست سنگینی مواجه میشد. کلاهم رو به احترام کسی که تونست هر جزئیات کوچیک ولی حیاتی شخصیتها و داستان رو کنار هم بذاره و اینقدر زیبا با هم هماهنگشون کنه، برمیدارم. واقعاً همه چیز توی این فیلم به هم میرسه، هر چیزی که ممکنه براتون سوال بوده باشه (مثلاً چرا اگزویر فلج شد؟) یه توضیح منطقی و مناسب براش داده میشه.
یکی دیگه از نقاط قوت واقعی فیلم، تیم بازیگریشه. همه دقیقاً سر جای خودشونن. کوین بیکن (Kevin Bacon) یه شرور تمامعیاره (البته این رو از قبل میدونستیم...)، جیمز مکآووی (James McAvoy) نه تنها شبیه چارلز اگزویر جوونه، بلکه صدا و حرکاتش هم همونطوریه. جنیفر لارنس (Jennifer Lawrence) در نقش میستیک (Mystique) جوون (و باور کنید یا نه، نامطمئن) خیلی متقاعدکنندهست. بقیه شخصیتها هم عالی انتخاب شدن، چه آدمها و چه جهشیافتهها. با این حال، فکر میکنم بیشترین اعتبار متعلق به مایکل فاسبندر (Michael Fassbender) هست، بازیگری که الان خجالت میکشم بگم قبل از این فیلم حتی اسمش رو هم نشنیده بودم. جوری که اون نقش اریک لنشر/مگنیتوی ۳۰ و چند ساله رو بازی میکنه خیرهکنندهست. تمام فیزیک بدنش، تا کوچکترین لرزشهای صورتش، تمام درد و رنجی که اریک در طول زندگیش کشیده رو به تصویر میکشه. باعث میشه با مگنیتو همدردی کنید و بفهمید چرا اینطوری شده. در حالی که مگنیتوی «قدیمی» فقط یه پیرمرد تلخ بود که به دلایل نامشخصی از انسانها متنفر بود، مایکل فاسبندر کاری کرد که فکر میکردم توی یه فیلم ابرقهرمانی غیرممکنه: اون به مگنیتو «روح» داد.
اگه فکر کردید «مردان ایکس: کلاس اول» فقط یه درام شخصیتیه، نگران نباشید. کلی صحنه اکشن باحال و جلوههای ویژه هست که طرفدارهای هیجان رو راضی نگه داره. و قبل از اینکه یادم بره: دوتا حضور کوتاه (Cameo) عالی هم هست که میدونم ازشون لذت میبرید...
در نهایت، یه نکته درباره راهنمای والدین: واقعاً تعجب کردم که دیدم نصف تماشاچیها پدر و مادرهایی بودن که با بچههای کوچیک اومده بودن. همونطور که گفتم، این فقط یه فیلم ابرقهرمانی باحال دیگه نیست. این فیلم المانهایی داره که خیلی تاریک و خشن هستن، مخصوصاً صحنههایی که وحشیگری نازیها رو نشون میده اصلاً برای بچهها مناسب نیست. به نظر من حداقل سن مناسب ۱۴ ساله.
با تمام این حرفها، این فیلم رو به همه پیشنهاد میکنم، حتی کسایی که طرفدار مردان ایکس نیستن. خیلی کم پیش میآد که نتونم هیچ ایرادی توی یه فیلم پیدا کنم، ولی فکر کنم این یکی از اون موارد نادره. کارگردانی عالی، بازیگری عالی، همه چیز عالی. تمام. (جولای ۲۰۱۱)
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تا اینجا محبوبترین فیلم منه. «مردان ایکس: کلاس اول» خیلی سرگرمکنندهست. در تمام مدت فیلم لذت بردم و هیچچیزی اذیتم نکرد، مخصوصاً موسیقی متن و تیم بازیگری که واقعاً درخشان بودن. باید بگم شروع فیلم قویتر از پایانش هست، ولی این به این معنی نیست که کلش لذتبخش نباشه، چون واقعاً هست. جیمز مکآووی (James McAvoy) در نقش چارلز اگزویر خیلی خوبه، در حالی که مایکل فاسبندر (Michael Fassbender) در نقش اریک لنشر عالیه. رز برن (Rose Byrne)، جنیفر لارنس (Jennifer Lawrence) و کوین بیکن (Kevin Bacon) هم سه نفر دیگهای بودن که از دیدنشون لذت بردم. برگردیم به موسیقی متن، واقعاً فوقالعادهست - بعضی جاهاش من رو یاد تم بینظیر سریال «تاج» (The Crown) میانداخت. داشتم حس میکردم که چهارتا فیلم قبلی دارن افت میکنن، ولی خوشبختانه این فیلم دوباره سری رو به اوج برگردوند. کنجکاوم ببینم بعد از این چی میشه. بریم سراغ «ولورین» (The Wolverine)! *تماشا به ترتیب زمان انتشار / کپی شده از نقد من در Letterboxd*
2021-05-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شاید برای یک بریتانیایی کفرآمیز باشه، ولی به نظر من این قسمت از «مردان ایکس» بدون حضور اون دوتا بازیگر پیشکسوت که معمولاً ستون این ماجراجوییها بودن، خیلی بهتر شده. جیمز مکآووی نقش «اگزویر» جوون رو به عهده میگیره و مایکل فاسبندر هم ما رو با نقش «اریک» آشنا میکنه. اولی توانایی خوندن ذهن رو داره و دوستش هم میتونه فلزات رو کنترل کنه. از طریق فلشبکها، داستان گذشته هر دو شخصیت رو یاد میگیریم و میبینیم چطور با هم آشنا شدن و شروع کردن به همکاری تا امنیت همنوعان خودشون رو در دنیایی که پر از شک و پارانویای انسانهاست، تامین کنن.
همه چیز خوب پیش میره تا اینکه «شاو» (Kevin Bacon) دوباره ظاهر میشه. اون و «اریک» گذشتهای با هم دارن - و اریک اون رو مسئول جنایات نازیها علیه خانواده لهستانیاش در طول جنگ جهانی دوم میدونه. اصرار اریک برای انتقام باعث ایجاد شکاف بین دو دوست میشه و به زودی اونها و پیروانشون در مقابل هم قرار میگیرن، اون هم در حالی که یک جنگ هستهای خطرناک بشریت رو تهدید میکنه. کوین بیکن اینجا در بهترین حالتش نیست و اصلاً تهدیدآمیز به نظر نمیرسه - اما بقیه، از جمله جنیفر لارنس در نقش «ریون» و نیکلاس هولت در نقش «هنک» درسخون، خیلی خوب کار کردن تا تولد «مگنیتو» و پایههای اختلافات بعدیاش با «مردان ایکس» رو به شکلی پر از اکشن به ما نشون بدن.
جلوههای بصری خوب از آب دراومدن و روایت داستان هم واقعاً چیزهایی برای فکر کردن داره - بخشش، انتقام، ترس و عدم تحمل، همگی در یک فیلمنامه قوی لمس میشن که فقط به جلوههای ویژه و انفجار تکیه نکرده. این فیلم روی پرده بزرگ سینما بهتر جواب میده، اینجور داستانها هیچوقت توی تلویزیون اونقدرها جذاب نیستن. به نظر من، این بهترین فیلم کل این مجموعه بود که تا حالا دیدم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**«مردان ایکس: کلاس اول» بازی رو عوض کرد و جونی دوباره به مجموعهای داد که راهش رو گم کرده بود.**
بعد از فیلمهای «آخرین ایستادگی» و «خاستگاه ولورین»، معلوم بود که سری مردان ایکس از مسیرش خارج شده، اما «کلاس اول» نجاتش داد! این فیلم داستان شروع اگزویر، مگنیتو و مردان ایکس رو در فضای دهه ۱۹۶۰ و با قهرمانهای جوون و بیتجربه روایت میکنه. این تصویر خام و صیقلنخورده از مگنیتو و اگزویر، شخصیتها رو در نوری جدید و جذاب نشون داد. داستان درگیرکننده و تازه بود. حس خیلی جدید و منحصربهفردی داشت - برخلاف هر چیزی که قبلاً توی این مجموعه دیده بودیم. حضور این همه شخصیت کمتر شناخته شده باعث شد هیجان بالاتر بره، چون خیلیهاشون توی فیلمهای اصلی نبودن و سرنوشتشون نامعلوم بود. استایل دهه ۶۰ هم زیبایی خاصی به فیلم داده بود و دیدن شروع دوستی اگزویر و مگنیتو با لحظات خنده و شادی، همون بازسازیای بود که این مجموعه بهش نیاز داشت.