حلقه انداز

حلقه انداز

جو (Joe) یک «لوپر» (Looper) است؛ شغلی که در آن کارفرمایانش با استفاده از سفر در زمان، افرادی را از آینده به گذشته می‌فرستند تا کشته شوند و جو جسد آن‌ها را به درستی سربه نیست کند. با این حال، جو می‌داند که برای از بین بردن تمام سرنخ‌ها و پاک کردن شواهدِ لوپر بودنش، روزی خودِ آینده‌اش برای کشته شدن به گذشته فرستاده خواهد شد. وقتی آن روز فرا می‌رسد، خودِ آینده‌ی جو که از قبل آماده شده، فرار می‌کند و این دو مرد به طور جداگانه در گذشته تلاش می‌کنند تا از دستگیر شدن فرار کرده و برنامه‌های شخصی خود را پیش ببرند.

سال انتشار: 2012 کارگردان: Rian Johnson ژانر: Action، Drama، Sci-Fi نویسندگان: Rian Johnson امتیاز: 7.4

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

فیلم یکم کند و کش‌دار بود. اکشنش بد نبود ولی داستانش یکم ضعیف بود.

2012-12-28


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

من معمولاً نسبت به فیلم‌های سفر در زمان خیلی با تردید نگاه می‌کنم، چون درست درآوردن‌شون تقریباً غیرممکنه. این فیلم‌ها کم و بیش همیشه غیرواقعی و پر از تناقض از آب درمی‌ان. حتی می‌تونم بگم تهیه‌کننده‌هایی که فیلم‌های جدی (غیر کمدی) درباره سفر در زمان می‌سازن، یا از نظر علمی اون‌قدر متوجه نیستن که بفهمن نتیجه کار یه افتضاح به تمام معنا می‌شه، یا اصلاً براشون مهم نیست و امیدوارن مخاطب هم متوجه سوتی‌ها نشه. این فیلم دقیقاً مصداق همین حرفه. پر از پارادوکس و جملات رو مخیه مثل «اگه این اتفاق الان افتاده، پس اون اتفاق نباید اون موقع می‌افتاد و برعکس». شاید بعضی‌ها بتونن خودشون رو مجبور کنن که از این چیزها بگذرن، ولی برای من سخته. من کاملاً با اون دیالوگی که یکی از شخصیت‌های فیلم می‌گفت موافقم: «این مزخرفاتِ سفر در زمان، مغز آدم رو مثل نیمرو می‌سوزونه...».

به هر حال، اگه سعی کنیم از ابرِ مشکلات سفر در زمان عبور کنیم و از فیلم لذت ببریم، باید بگم فیلم بدی نیست. با توجه به اینکه اصلاً شانسی نداشت که در بخش علمی موفق بشه یا داستانی داشته باشه که منطق رو زیر سوال نبره، واقعاً تلاش شجاعانه‌ای برای سرگرم کردن مخاطب می‌کنه. این از اون فیلم‌های اکشنِ تخت‌گاز و همیشگی بروس ویلیس (Bruce Willis) نیست. نه اینکه اکشن نداشته باشه، اما زمان زیادی رو هم صرف روایت داستان می‌کنه. فضای فیلم در واقع خیلی تاریک و غم‌زده‌ست. آینده خیلی کثیف، داغون و پر از سازمان‌های جنایتکاره. انگار سفر در زمان به تنهایی کافی نبوده، چون داستان این رو هم اضافه کرده که ۱۰ درصد جمعیت قدرت‌های ذهنی پیدا کردن. البته اکثرشون به هیچ دردی نمی‌خورن جز تردستی‌های ارزون مثل معلق کردن اشیاء کوچیک. اکثرشون... به جز رئیس تبهکارهای آینده که معلوم می‌شه قدرت‌های ذهنی فوق‌العاده‌ای داره. در ضمن، اون بچه هم باید مثل یه وجب‌بچه لوس و عصبی رفتار می‌کرد که واقعاً رو مخ بود. پایان فیلم هم که طبیعتاً اینجا لو نمی‌دم، خیلی غافلگیرکننده نبود و کلی سوال بی‌جواب باقی گذاشت. در کل می‌گم فیلم سرگرم‌کننده‌ای بود ولی اصلاً در حد لیست ۱۰ فیلم برتر من نیست.

2013-03-24


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 4

داستان پر از ایراده. یه چیزی شبیه اینسپشن (Inception) ولی بدتر.

2013-08-21


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

نه اینوری بود نه اونوری. سفر در زمان می‌تونه یه ابزار داستانی هیجان‌انگیز باشه، البته اگه نویسنده‌ها وقت بذارن و همه چیز رو درست چک کنن. متأسفانه در مورد «لوپر» این اتفاق نیفتاد. نه کارگردان و نه تهیه‌کننده‌ها مسیر مشخصی برای فیلم انتخاب نکردن؛ معلوم نبود ریتم و اتمسفر فیلم قراره چطوری باشه. برای همین پتانسیل فیلم هدر رفت. ایده‌های خوب، شخصیت‌ها، موقعیت‌ها و المان‌های داستانی خوبی داشت، ولی هیچ‌کدوم واقعاً پخته نشدن. این خیلی ناامیدکننده‌تر از اینه که فیلم اصلاً پتانسیل نداشته باشه. فرصت‌سوزی‌های بی‌پایان...

2019-12-18


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

**یه ترکیب ضعیف و نیم‌پز از ژانرها با یه بروس ویلیس (Bruce Willis) بی‌روح**
شخصیت اصلی یه ضدقهرمانه و نمی‌تونه از نظر احساسی بیننده رو با خودش همراه کنه؛ اگه داستان حداقل منسجم بود مشکلی نداشت، ولی نیست. منطق سفر در زمان اصلاً کار نمی‌کنه. اون مسخره‌بازی‌های تله‌کینزی (قدرت جابجایی اشیاء با ذهن) هم کاملاً بی‌معنی به نظر می‌رسه. داستان‌های عاشقانه هم به سختی قابل درکن. خیلی از بخش‌های داستان شروع می‌شن بدون اینکه به یه سرانجام درست برسن. حیف شد، پتانسیلش رو داشت. با وجود همه ژانرهایی که (بی‌دلیل) با هم قاطی شدن، این فیلم چیزی بیشتر از یه اثر معمولی و متوسط نیست. تنها نقطه قوت فیلم برای من: گریم و میمیک‌های صورت جوزف گوردون لویت (Joseph Gordon-Levitt) بود که تونسته بود حس و حال جوونی‌های بروس ویلیس رو خیلی خوب دربیاره.

2023-02-09


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

«لوپر» سرگرم‌کننده‌ست! کلی باهاش حال کردم. خب با توجه به اینکه تقریباً از همه بازیگرهای فیلم تو کارهای دیگه‌شون خوشم میاد، جای تعجب نداره، ولی دلیل اصلی لذت بردنم فقط این نبود. داستان کنجکاوکننده‌ست و فیلمسازها هم خیلی خوب ارائه‌ش دادن، ریتم فیلم هم به نظرم مناسب بود. جوزف گوردون لویت (Joseph Gordon-Levitt) بازی قوی‌ای ارائه می‌ده، حتی با اون گریمی که گاهی آدم رو یاد قیافه شان کانری (Sean Connery) تو فیلم «فقط دو بار زندگی می‌کنی» (محصول ۱۹۶۷) می‌ندازه. بروس ویلیس (Bruce Willis) هم مثل همیشه خوبه، همین‌طور امیلی بلانت (Emily Blunt) و جف دنیلز (Jeff Daniels). چند تا چهره آشنای دیگه مثل پل دینو (Paul Dano) هم تو فیلم هستن. فیلم خوش‌ساختیه و ارزش دیدن داره. پیشنهادش می‌کنم.

2023-02-16


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

اولش منو یاد فیلم «Jumper» (محصول ۲۰۰۸) انداخت، چون ایده جالبی از نحوه قتل در قرن ۲۲ ارائه می‌ده. «جو» (با بازی جوزف گوردون لویت) یه آدم بی‌رحمه که برای مافیا کار می‌کنه و با دستمزد بالا منتظر می‌مونه تا دردسرسازها رو چند دهه در زمان به عقب بفرستن تا اون دخل‌شون رو بیاره و هیچ اثری از جرم در زمان حال باقی نمونه. اما مشکل این کار برای یه «لوپر» اینه که دیر یا زود خودشون هم باید حذف بشن، پس وقتی پیر می‌شن (حالا با بازی بروس ویلیس)، باید منتظر باشن که بهشون حمله بشه. بروس برای این اتفاق کاملاً آماده‌ست و موفق می‌شه نقشه‌های نسخه جوون‌تر خودش رو نقش بر آب کنه و اینجوری هر دو وارد یه بازی موش و گربه مرگبار می‌شن تا خشم رئیس دیوانه‌شون (جف دنیلز) رو برانگیخته نکنن. این یکی از فیلم‌های اکشن محبوب من با موضوع سفر در زمانه؛ بروس ویلیس تو فرم ایده‌آلشه و انگار داره از اینکه توسط نسخه معتاد خودش تعقیب می‌شه لذت می‌بره. هر بار که داستان ریست می‌شه، اطلاعات بیشتری نه فقط درباره شخصیت‌ها بلکه درباره دنیایی که ناخواسته دارن در آینده می‌سازن بهمون می‌ده. همین باعث می‌شه فیلم به یه تکرار مکررات تبدیل نشه. حضور «سارا» (امیلی بلانت) و پسرش که قدرت‌های خاص خودش رو داره، یه پویایی خانوادگی به معما اضافه می‌کنه که به جای شلوغ کردن داستان، اون رو تقویت می‌کنه. جلوه‌های ویژه وجود دارن ولی به اندازه استفاده شدن. با وجود اینکه وسط فیلم یه مقدار ریتم کند می‌شه تا داستان خودش رو پیدا کنه، ولی بازی دو ستاره اصلی و داستانی که به طرز عجیبی واقع‌گرایانه‌ست (یه جورایی شبیه دکتر هو)، فیلم رو سرپا نگه می‌داره. کامل نیست، ولی خاص و خلاقانه‌ست و من ازش لذت بردم.

2025-02-22