Easy A
بعد از اینکه یک دروغ مصلحتی کوچک درباره از دست دادن باکرگیاش لو میرود، زندگی یک دختر دبیرستانی سربهراه شباهت عجیبی به شخصیت هستر پرین (Hester Prynne) در کتاب «داغ ننگ» پیدا میکند؛ کتابی که همان زمان در مدرسه در حال مطالعهاش است. او در نهایت تصمیم میگیرد از شایعاتی که پشت سرش ساخته شده برای ارتقای جایگاه اجتماعی و مالی خود استفاده کند.
سال انتشار: 2010 کارگردان: Will Gluck ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Bert V. Royal امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم در کنار اینکه خیلی سرگرمکنندهست، واقعاً جنبه آموزشی هم داره. ممکنه کلی کلمه جدید یاد بگیرید و حتی یه چیزایی هم درباره ادبیات انگلیسی بفهمید. هر بار که میبینمش لبخند به لبم میاره.
2013-12-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه کمدی تازه و باحال. بعضی جاهاش خندهداره ولی نه خیلی زیاد. بازیگرا خوبن و من اما استون (Emma Stone) رو خیلی دوست دارم، ولی دیگه اصلاً بهش نمیخوره دانشآموز دبیرستانی باشه. اگه داستان بهتر پیش میرفت، با وجود دیالوگهای درخشانش، میتونست خیلی فیلم بهتری بشه.
2015-10-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اولین بار که تریلر Easy A رو دیدم، زیاد جذبم نکرد. به نظر میرسید فقط یه کمدی دبیرستانی کلیشهای دیگه باشه. اما بعد تصمیم گرفتم به هر حال ببینمش (بیشتر چون میخواستم بدونم این همه سر و صدا برای چیه) و واقعاً غافلگیرم کرد! از قضا، همین دو روز پیش برای اولین بار اما استون (Emma Stone) رو توی فیلم Zombieland دیده بودم و با خودم گفتم: «هی، این دختر چقدر باحاله». ولی باز هم برام سوال بود که چرا الان هر مجلهای رو باز میکنم عکس اونو میبینم. بعد از دیدن Easy A بالاخره فهمیدم. این دختر واقعاً بامزهست. استعداد عجیبی توی کمدیهای خشک و تیکهانداختنهای کنایهآمیز داره و زمانبندی اجراش حرف نداره. اون صدای خشدارش رو هم که دیگه نگو.
داستان فیلم درباره دختری به اسم الیو (Olive) هست که یه شاگرد اول با یه سابقه درخشان و بینقصه، تا اینکه یه دروغ مصلحتی کوچیک به دوست صمیمیاش میگه؛ اینکه مثلاً باکرگیاش رو با پسری که اصلاً وجود خارجی نداره از دست داده. اما اوضاع وقتی بیخ پیدا میکنه که این داستان مثل بمب تو مدرسه میترکه و یهو همه فکر میکنن اون یه دختر خرابه. (البته برای باور کردن این بخش داستان باید یکم منطق رو کنار گذاشت، چون واقعاً سخته باور کنیم یه مشت دبیرستانی از شنیدن اینکه یکی از همسن و سالهاشون رابطه جنسی داشته اینقدر شوکه بشن، ولی بگذریم.) طبیعتاً مثل هر شایعه دیگهای، داستان مدام عوض میشه و هر کسی یه چیزی بهش اضافه میکنه. قبل از اینکه الیو بفهمه چی شده، کل مدرسه فکر میکنن اون با تکتک پسرهای اون اطراف خوابیده. حالا نکته جالب اینجاست: وقتی الیو میفهمه میتونه از این شهرت بد به نفع خودش استفاده کنه، تا تهش میره. ساده بگم: پسرهای غیرمحبوب مدرسه بهش پول میدن تا تظاهر کنه باهاشون رابطه داشته. مشخصه که یه جایی اوضاع از کنترل خارج میشه و اون باید راهی برای درست کردن همه چیز پیدا کنه.
اگه فیلمنامه خوب نبود، این ایده میتونست خیلی احمقانه از آب دربیاد. این فیلم ادای احترامیه به فیلمهای نوجوونی کلاسیک دهه ۸۰، از جمله کارهای جان هیوز (John Hughes)، و ارجاعات جالبی هم به کتاب «داغ ننگ» و سیلویا پلات (Sylvia Plath) داره. دیالوگها سریع و هوشمندانه هستن و شخصیتها با اینکه تیپهای آشنایی دارن، ولی کلیشهای و خستهکننده نیستن. استنلی توچی (Stanley Tucci) در نقش پدر الیو فوقالعادهست و همون طنز خشک و جذابی رو داره که دخترش توی فیلم نشون میده. پاتریشا کلارکسون (Patricia Clarkson) هم بازیگر معرکهایه و معلوم شد که چقدر میتونه کمدین خوبی باشه. همه بازیگرا عالی انتخاب شدن.
یکی از خندهدارترین بخشهای فیلم، گروه دانشآموزهای مسیحی یا همون «عشقِ عیسی» هستن. رهبر این گروه دختری به اسم ماریان (Marianne) هست که آماندا باینز (Amanda Bynes) نقشش رو بازی میکنه. اون مدام برای الیو درباره «رفتار ناپسندش» منبر میره و کلکلهای این دو نفر از خندهدارترین لحظات فیلمه. مثلاً یه جاش ماریان میگه: «یه قدرت برتری هست که تو رو بابت این بیعفتی قضاوت میکنه.» و الیو جواب میده: «تام کروز؟»
در کل، این فیلم بیشتر از اینکه از اون کمدیهایی باشه که از خنده روده بر بشید، از اوناست که مدام لبخند روی لبتون میاره، هرچند چندتا صحنه واقعاً خندهدار هم داره. اگه دلتون یه کمدی هوشمندانه و باحال درباره یه دختر زرنگ و زبوندراز میخواد که کنترل زندگی خودش رو به دست میگیره و جلوی بقیه میایسته، حتماً پیشنهاد میکنم ببینیدش. (سپتامبر ۲۰۱۱)
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه این سبک فیلمها زیاد سلیقه من نیست، ولی اما استون (Emma Stone) اونقدر نقش اصلی رو خوب بازی میکنه و دیالوگهای پینگپنگی و بامزهای که برای بزرگترها (مخصوصاً با اجرای استادانه استنلی توچی) نوشته شده اونقدر خندهداره که آدم نمیتونه جذبش نشه. داستان هم اونقدر روان پیش میره که موقع دیدنش وقت نمیکنید به ایرادهاش فکر کنید. در کل راه نداشت که به این فیلم نمره قبولی ندم. نمره نهایی: ۳ ستاره - پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش.
2017-06-11