Pulling John
جان برزنک (John Brzenk) درگیر این سوال است که چه زمانی باید کنار بکشد؛ آیا باید در اوج خداحافظی کند یا منتظر بماند تا کسی عنوانش را از او بگیرد. پس از بیست و پنج سال سلطه‌ی بی‌چون‌وچرا بر جهان، جان برزنک می‌داند که شاید سقوطش نزدیک باشد، اما علتش را نمی‌داند. برزنک به عنوان مچ‌اندازی نابغه، به شکلی فراتر از توان انسانی درخشید. او تشنه‌ی رقابت با بهترین مچ‌اندازان بود و به سراغ هر حریفی در دنیا رفت و شکستش داد. با وجود شخصیتی متواضع و بی‌ادعا، افسانه‌ی او پیش از خودش در دل مچ‌اندازانِ بیش از ۱۲۰ کشور دنیا جای گرفته است. در میان ابرجنگجویان مچ‌اندازی، ۲ غول از دو گوشه‌ی جهان قرار دارند که یک هدف مشترک آن‌ها را به هم پیوند داده: شکست دادن جان.
سال انتشار: 2009 کارگردان: Vassiliki Khonsari, Sevan Matossian ژانر: Documentary، Sport امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
greg.e.porter@gmail.com (منتقد)
خلاصه‌ش کنم: مستند Pulling John کاری کرد که واقعاً حس و حال فینال مچ‌اندازی جهان در سال ۲۰۰۸ برام مهم بشه، بنابراین واسه یه مستند یک‌ساعته، لایک داره! حالا نمی‌دونم شما رو چطور، ولی تجربه من از مچ‌اندازی شامل ایناس: اول، باختن. دوم، فیلم «شاهکار» (Over the Top - 1987). سوم، کانال ESPN آخر شب؛ همون موقعی که مسابقات چوب‌بری تموم میشه و سوئیچ می‌کنند روی مچ‌اندازی (یا شایدم دارت). اصلاً نمی‌دونم مستند Pulling John چطوری اومد تو رادار من، ولی واقعاً سال‌ها بود که بوک‌مارکش کرده بودم. خوشحالم که بالاخره وقت گذاشتم و دیدمش.
مستند با یه مونتاژ سریع شروع میشه که ورود طوفانی جان برزنک و در پی اون سلطه‌ش بر عرصه مسابقات مچ‌اندازی جهان رو نشون میده. ریتمش تنده، کلیپ‌های جذابی داره و کلاً یه شروع عالی برای فیلمه. اما جان فقط بخشی از داستانه. ما با سه تا رقیب سر و کار داریم: خود برزنک و دو تا مدعی تازه‌نفس: الکسی ووئوودا (از روسیه) و تراویس باجنت (از ویرجینیای غربی). می‌خواستم بگم از آمریکا، ولی خدایی این بشر واقعاً مال خود ویرجینیای غربیه! فیلم با ریتم مناسبی بین داستان این سه نفر جابه‌جا میشه و خدایی داستان‌هاشون هم خیلی خوب چیده شده.
برزنک توی بیست سال گذشته بزرگ‌ترین مچ‌انداز جهان بوده ولی خب داره سنش بالا میره. آیا هنوزم جگرش رو داره که مثل قدیم رقابت کنه یا باید توی اوج خداحافظی کنه؟ الکسی ووئوودا داره واسه غرور کشورش می‌جنگه. اون از یه خانواده مچ‌انداز میاد و داره راه اونا رو ادامه میده. تمام رقبا رو توی روسیه درو کرده و حالا می‌خواد توی کل دنیا همین کار رو بکنه. هدف نهاییش اینه که خودِ برزنک افسانه‌ای رو شکست بده. اون‌طرف توی آمریکا هم ماجرای باجنت رو دنبال می‌کنیم که اونم خانواده‌ش مچ‌انداز بودن. اونم مثل ووئوودا می‌خواد برزنک رو ببره و قهرمان جهان بشه.
حالا که شخصیت‌ها رو شناختیم، بذارید یه اشاره‌ای هم به قوانین مسابقات مچ‌اندازی بکنم، یعنی یه بخشیش. ما سه تا دسته وزنی داریم: متوسط، سنگین‌وزن و فوق‌سنگین‌وزن. چون نمی‌شه غول‌های به این قوی‌هیکل رو بذاریم «سبک‌وزن»، واسه همین سبک‌وزن همون متوسط حساب میشه! خب… حالا این دسته‌های وزنی تا جایی مسابقه میدن که برنده‌ها معلوم بشن. بعدش، برنده‌های این دسته‌ها با هم مسابقه میدن! عجیب نیست؟ مثلاً دسته وزنی برزنک ۲۱۰ پونده (حدود ۹۵ کیلو)، اما از اون طرف باجنت نزدیک ۳۰۰ پونده (حدود ۱۳۵ کیلو)! اونا باید با هم مسابقه بدن تا قهرمان نهایی معلوم بشه. عملاً مثل غول آخر بازی Punch-Out مایک تایسونه!
ولی دیوانه‌وارترش اینه که وقتی بهش فکر می‌کنی، برزنک توی بیست سال گذشته رسماً همه رو له کرده. برزنک رسماً مثل داوودیه که داره با یه جریان تموم‌نشدنی از جالوت‌ها می‌جنگه، تازه با همون قوانین جالوت هم بازی می‌کنه! من مستند Pulling John رو پیشنهاد می‌کنم. شاید تر و تمیزترین مستند دنیا نباشه و در حد Somm یا Blackfish نرسه، ولی بازم خیلی سرگرم‌کننده‌ست. ریتم یکنواخت و خوبی داره و شخصیت‌ها رو خیلی خوب می‌سازه. می‌گم «شخصیت‌ها» چون تک‌تک آدم‌های توی فیلم، چه مسابقه‌دهنده‌ها و چه تماشاچی‌ها، انقدر خاصن که انگار داری انیمه یا بازی ویدیویی می‌بینی! واقعاً کیف کردم. اگه دنبال یه مستند سبک و سرگرم‌کننده هستید، حتماً برید سراغ Pulling John.