پاندای کونگفو کار ۲
پو (Po) پس از یک سال که به عنوان جنگجوی اژدها شناخته میشود، با وجود چاقی اما بیباک، به همراه کرین (Crane)، مانتیس (Mantis)، مانکی (Monkey)، وایپر (Viper)، تیگرس (Tigress) و شیفو (Shifu) قهرمان چین است. اما با شروع آشوب توسط شروری به نام شن (Shen)، دردسرها آغاز میشود. همه آماده مبارزه هستند، اما پو وقتی میفهمد شن دشمن دوران نوزادی او بوده، غافلگیر میشود.
سال انتشار: 2011 کارگردان: Jennifer Yuh Nelson ژانر: Animation، Action، Adventure نویسندگان: Jonathan Aibel، Glenn Berger، Ethan Reiff امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تعداد دنبالههایی که از نسخه اصلی بهتر باشن کمه. این فیلم یکی از اوناست. هوشمندانهتر، با داستانی خوب و انیمیشنی فوقالعاده. گزینهای عالی برای تماشا در کنار خانواده.
2013-10-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
راستش من طرفدار پر و پا قرص قسمت اول «پاندای کونگفوکار» نبودم. اشتباه نکنید، فیلم بدی نیست، اما فقط در حد «خوبه». شوخیها درباره چاقی و دستوپا چلفتی بودنش بعد از یک ساعت و نیم تکراری میشه، تا جایی که آدم حس میکنه فیلم (بهطور کنایهآمیزی) داره بچههای چاق رو مسخره میکنه. «پاندای کونگفوکار ۲» هم واقعاً همون آش و همون کاسهست. همون شخصیتها، همون داستان، همون شوخیها. فیلم کاملاً قابل پیشبینیه و عملاً هیچ غافلگیریای نداره، که باعث شده شخصیتها عمق کمی داشته باشن. چیزی که اینجا باهاش طرف هستیم، صرفاً یه فیلم خانوادگی کلیشهای و طبق فرموله. اگه با این قضیه مشکلی ندارید، پس لذتش رو ببرید. یه سرگرمی بیضرر و سادهست، اما اگه دنبال محتوای بیشتر یا چیزی هستید که بچههاتون رو کمی به چالش بکشه، جای دیگهای دنبالش بگردید. باز هم میگم، فیلم فقط هست که باشه... یه جورایی به شکل طنزآمیزی «ذن» (Zen) و خنثی است.
2019-10-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
پاندای کونگفوکار ۲ با هیجان زیاد و مشت و لگد و شکمکوب، راه خودش رو از بین شوخیهای بصری تکراری باز میکنه. آهنگ «همه داشتن کونگفو بازی میکردن!» توی این دنباله نسبت به قسمت قبلی خیلی بیشتر مصداق داره. «پنج آتشین» داشتن ارتش گرگهای خبیث «شن» (Shen) رو از چپ و راست تار و مار میکردن. استاد شیفو (Shifu) هم که توی نبرد نهایی خیلی بهموقع از عصاش استفاده میکرد. کلی حیوون دیگه هم بودن که از قدرت این هنر رزمی استفاده میکردن. این فیلم واقعاً حس و حال یه اثر رزمی انیمیشنی رو داشت، چیزی که توی قسمت اول جاش خیلی خالی بود. با این حال، با وجود تمام تلاشهای دریمورکس (DreamWorks) برای ادامه جستجوی پو برای تبدیل شدن به جنگجوی اژدها، کیفیت کار پیشرفت خاصی نداشته. فیلم نمیتونه از مرزهای شوخیهای خانوادگی فراتر بره، موضوعی که باعث میشه جلوههای بصری خیرهکننده و وزن داستانی نتونن روایت رو به سطح بالاتری ببرن. پو که فهمیده والدین واقعیش کی هستن (یه غاز نیستن...)، باید به همراه پنج آتشین، چین رو از دست طاووس بدذاتی به اسم شن و علاقه شدیدش به سلاحهای فلزی نجات بده. دریمورکس هر سال انیمیشنهای خانوادگی با پیامهای اخلاقی قوی بیرون میده. این دنباله هم توانایی مدیریت گذشته و دوران کودکیمون رو برای ساختن شخصی که میخوایم باشیم، به تصویر میکشه. برای پو، این به معنای نادیده گرفتن زخمهای خانوادگی بود که شن باعثشون شده بود و منجر به رها شدنش در کودکی شده بود. یه درس اخلاقی قابل توجه که خیلیها باید بهش عمل کنن، اما متأسفانه زیر بار کمدی بیش از حد که لحظات زیبای زیادی رو خراب کرد، سنگین شده. به جز صحنه تاثیرگذاری که پو بالاخره میفهمه چه اتفاقی برای پدر و مادرش افتاده (که با فلشبکهای انیمیشنی دستنویس و خیرهکننده نشون داده شد)، بقیه لحظات احساسی به خاطر اصرار فیلم روی شخصیت دستوپا چلفتی پو خراب شدن. صدای جک بلک (Jack Black) هم کمکی به ماجرا نمیکنه و توی اجراش صمیمیت کمی دیده میشه، اما ریتم تند و سکانسهای عجولانه باعث شد روایت اصلی کمی کلافهکننده بشه. نمیخوام بگم این دنباله ضعیفه، در واقع به اندازه قسمت قبلی یکدسته. فقط از این جهت حرصآدم رو درمیاره که بذرهای لطیف بامبویی که با عشق کاشته شده بودن، نتونستن به ساقههای تنومند تبدیل بشن. شوخیها با اینکه خیلی زیادن، اما به شخصیتپردازی این حیوونها کمک میکنن، مخصوصاً خود پو. این باعث میشه فیلم برای همه اعضای خانواده قابل تماشا و لذتبخش باشه. سکانسهای اکشن عالی و پر از رنگهای زنده بودن و تدوین هوشمندانهای داشتن که باعث شد یکی از صحنههای تعقیب و گریز شبیه بازی «پکمن» (Pac-Man) بشه. زیباییشناسی شرقی و محیطها، دنیای زیبا و فراگیری رو برای گشتوگذار شخصیتها ساخته بود. شخصیت منفی یعنی شن، در مقایسه با... اوممم... اسمش چی بود؟ اون پلنگ برفیه؟ خیلی موندگارتر و خبیثتر بود. بیشترش هم به خاطر صداپیشگی اولدمن (Oldman) بود که دامنهاش از کل کارنامه بازیگریش هم بیشتره (که خودش خیلی حرفه!). نورپردازی قرمز و سیاه گاهی اوقات توی نشون دادن «پلیدی» زیادهروی میکرد و به طرز عجیبی تاریک بود. نه از نظر تم داستانی، بلکه واقعاً دیدن صحنهها سخت بود! به جز اینها، پاندای کونگفوکار ۲ حسابی میچسبه. مشت و لگد و هیجان داره، اما به خاطر لودگیهای مداوم پو، مدام تلوتلو میخوره. با این حال، زمینه رو برای فیلم سوم خیلی خوب آماده میکنه، پس فکر کنم باید اون رو هم امتحان کنم...
2020-01-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعد از موفقیت غافلگیرکنندهاش به عنوان «جنگجوی اژدها»، «پو» (Po) خوشحال و خندان امیدوار بود که بتونه استراحت کنه. اما تاریخ قصد نداره بذاره اون به افتخاراتش تکیه بده، چون کاشف به عمل میاد که طاووس شروری به اسم «شن» (Shen) نقشههایی برای تسخیر دنیا داره. ما توی یه فلشبک کوتاه، کمی از علت تلخی و کینه اون باخبر میشیم و به نظر میرسه که اون و پو گذشته مشترکی دارن که ممکنه خیلی چیزها رو برای هر دوشون توضیح بده. مسئله اینجاست که شن یه سلاح مخفی ساخته که میتونه حتی مستحکمترین دژها رو هم فرو بریزه، پس پو و پنج دوست صمیمیش باید تمام تلاششون رو بکنن تا این نقشه پلید رو خنثی کنن و ملت رو از دست طاووسی که پرهاش به اندازه هوشش تیز و برنده است، نجات بدن! این داره به فرنچایز انیمیشنی محبوب من تبدیل میشه. فیلم به خوبی دیالوگهای پرمغز رو با کلی اکشن پرشخصیت و رنگارنگ ترکیب میکنه و پیام کار تیمی و تکیه به همدیگه رو خیلی ظریف در میان دریایی از اسطورهشناسی و ماجراجوییهای سرگرمکننده منتقل میکنه. ریتم فیلم از اول تا آخر تنده و با اینکه دوست داشتم «شیفو» (Shifu) حکیم و شکاک رو بیشتر ببینم، اما هنوز هم به اندازه فیلم اول محصول ۲۰۰۸ خوبه. خیلی سرگرمکننده است.
2025-02-03