平靜以後

MovieGuys (منتقد)

فیلم «آرامش پس از طوفان» قصه‌ای جذاب اما در نهایت نه‌چندان راضی‌کننده از بقا و رشد درونی انسان را به تصویر می‌کشد. داستان توی لوکیشنی محدود، یعنی یه بلوک آپارتمانی تقریباً سیل‌زده در هنگ‌کنگ بعد از یک سونامی آخرالزمانی روایت می‌شه؛ حادثه‌ای که تمام زندگی شخصیت اصلی رو شسته و با خودش برده. قهرمان فیلم که زن جوانیه، کلاً توی حالت بقا روزگار می‌گذرونه و با نهایت احتیاط قدم برمی‌داره تا مبادا توجه راهزن‌هایی رو که گهگاه با قایق سراغ آپارتمان‌ها میان جلب کنه. اون با خاطرات گذشته‌اش سر می‌کنه؛ با امیدها و البته بیشتر از همه، حسرت‌هاش، که ما هم این موارد رو توی فلش‌بک‌ها می‌بینیم. زندگی زن از هر جهت شبیه یک نصفه‌زندگیه، تا اینکه دختربچه‌ای از راه می‌رسه و امید تازه‌ای رو برای آینده‌ای شجاعانه‌تر، آزادتر و باارزش‌تر به وجود میاره.

داستان ارزش دیدن داره و نگارش فیلمنامه هوشمندانه‌ست؛ به خوبی چالش‌های واقعی چنین شرایطی و واکنش‌های منطقی افراد رو نشون می‌ده. اما جایی که فیلم لنگ می‌زنه، رابطه بین دو شخصیت اصلیه که از لحاظ احساسی همیشه سطحی باقی می‌مونه. اون پیوند عمیقی که آدم توقع داره در دل این همه مصیبت ببینه، هیچ‌وقت درست شکل نمی‌گیره. در نتیجه، با فیلم آبرومندی طرفیم که بازی‌ها و روایت خوبی داره، ولی تهش حس یک کم‌وکاستی رو به مخاطب می‌ده. خلاصه اینکه اثر نکات مثبت زیادی داره که اگه بیشتر روی تقویت پیوند احساسی بین زن و بچه تمرکز می‌کرد، خیلی بهتر از آب درمی‌اومد. با این همه، بدون شک ارزش یک‌بار تماشا کردن رو داره.