Rosemead

Brent Marchant (منتقد)

برای محافظت از سلامتی و رفاه کسی که دوستش دارید، تا کجا پیش می‌رید؟ آیا اصلاً مرزی برای این کار وجود داره، یا اینکه این حس مراقبت و نگرانی ما برای اون شخص، هیچ حد و مرزی نمی‌شناسه؛ حتی اگه به قیمت زیر پا گذاشتن قوانین، هنجارهای اجتماعی و اصول اخلاقی باشه؟ از همه مهم‌تر، وقتی شرایط بحرانی می‌شه، واقعاً می‌تونیم تصمیماتمون رو عملی کنیم؟ این‌ها بخشی از سوالات سختی هستن که در این درام واقعی مطرح می‌شن. داستان درباره مادری مجرد و مبتلا به بیماری لاعلاج به نام آیرین (با بازی لوسی لیو / Lucy Liu) هست که تلاش می‌کنه به نیازهای پسر ۱۷ ساله و اسکیزوفرنی‌اش، جو (با بازی لارنس شو / Lawrence Shou) رسیدگی کنه؛ پسر جوانی که قلبی مهربان داره اما متأسفانه بیماری‌اش مدام بدتر می‌شه و رفتارهایش رو غیرقابل‌پیش‌بینی و خطرناک برای خودش (و شاید دیگران) می‌کنه.

اوضاع با وخیم‌تر شدن وضعیت جسمی خود آیرین سخت‌تر هم می‌شه؛ سرطان پیشرفته‌ای که در بدنش پخش شده و به درمان هم جواب نمی‌ده. علاوه بر اینکه فرصت زیادی برای زندگی نداره، آیرین با یه ضرب‌الاجل دیگه هم روبروست: نزدیک شدن به تولد ۱۸ سالگی جو. زمانی که جو ۱۸ سالش بشه، حق قانونی آیرین برای تصمیم‌گیری درباره درمان و مراقبت از او تا حد زیادی از بین می‌ره و عملاً پسرش بدون هیچ حامی و پشتوانه‌ای رها می‌شه. جو به عنوان تنها فرزند یک خانواده مهاجر تایوانی (که پدرش فوت کرده و مادرش هم نفس‌های آخرش رو می‌کشه) با آینده‌ای نامعلوم روبروست؛ به‌خصوص که خودش هم درست متوجه شرایطش نیست و اصلاً توانایی نگهداری از خودش رو نداره. در چنین شرایطی، این مادر و پسر باید چیکار کنن؟

اریک لین (Eric Lin)، نویسنده و کارگردان فیلم، برای اولین اثر بلند خودش دست روی موضوع بسیار سنگین و چالش‌برانگیزی گذاشته؛ موضوعی که تماشای فیلم رو به تجربه‌ای سخت و غم‌انگیز تبدیل می‌کنه. بازی فوق‌العاده لوسی لیو (که یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های کارنامه‌اش رو ارائه داده) در کنار بازیگر تازه‌کار، لارنس شو، جذابیت و تاثیرگذاری فیلم رو دوچندان کرده. هرچند فیلم در بخش‌های پایانی کمی کند پیش می‌ره، اما همچنان موفق می‌شه اون فضای پر از تنش و استرسی رو که شخصیت‌ها باهاش دست‌وپنجه نرم می‌کنن، حفظ کنه. به همین خاطر، شاید تماشای این فیلم برای بعضی از مخاطب‌ها بیش از حد سنگین و آزاردهنده باشه، به‌خصوص وقتی که «راه حل» آیرین برای این بحران مشخص می‌شه. اما باید یادمون باشه که تصمیمات او، هرچقدر هم که از نظر ما غیرعادی و عجیب باشن، از ته دل و از روی عشق مادری گرفته شدن. فیلم «رزمید» شاید یک اثر بی‌نقص نباشه، اما به عنوان اولین تجربه کارگردانی، کار بسیار ارزشمندیه و آینده روشنی رو برای این فیلم‌ساز نوید می‌ده.