Ma Belle, My Beauty

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

یک تجدید دیدار غافلگیرکننده در جنوب فرانسه، شعله‌های عشق و حسادت رو در درام رابطه‌ای «زیبای من، زیبای من» به نویسندگی و کارگردانی ماریون هیل دوباره روشن می‌کنه. فیلم تصویرگر یک رابطه غیرسنتی و چندنفره‌ست که نمایش قابل تحسینی از تنوع و بازنمایی این‌گونه روابط در سینما به حساب میاد. برتی (با بازی آیدلا جانسون)، لین (با بازی هانا پپر-کانینگهام) و فرد (با بازی لوسین گینار) زمانی در نیواورلئان رابطه پیچیده‌ای با هم داشتند. اوضاع زمانی به هم ریخت که فرد و برتی که هر دو موزیسین هستند، تصمیم گرفتند به حومه فرانسه نقل مکان کنند و ازدواج کنند. فرانک وقتی می‌بینه برتی روزبه‌روز افسرده‌تر میشه تا جایی که رو خوانندگیش هم اثر گذاشته، به لین زنگ میزنه تا یه دیدار غافلگیرکننده ردیف کنه. اون امیدواره همسرش با دیدن دوباره معشوقه سابقش روحیه بگیره. اما با رسیدن عشق قدیمی، گذشته پیچیده این سه نفر دوباره سر باز می‌کنه. داستان هیل حس کاملاً شخصی داره و کاراکترهایی رو به تصویر میکشه که کمتر تو فیلم‌ها می‌بینیم. فیلم‌نامه‌اش درست به اندازه‌ای از این سه نفر اطلاعات میده که همه‌چیز به اندازه کافی مبهم بمونه. کم‌کم معلوم میشه که وسواس لین نسبت به برتی بیشتر شبیه اعتیاده، اما (در کمال خوشحالی) کینه کمی بین این دو زن و فرد وجود داره. تازه وقتی لین یه زن محلی زیبا (با بازی سیوان نوآم شیمون) رو با خودش میاره و تو اتاق بغلی باهاش رابطه جنسی برقرار می‌کنه، حسادت برتی بالاخره خودش رو نشان میده. «زیبای من، زیبای من» خالی از اشکال نیست، اما دیدن یک رابطه کوئیر زنانه به این شکل راحت و واقعی واقعاً فوق‌العاده‌ست.