Funny Boy

سریلانکا در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی. دنیای مجلل تامیل‌های طبقه مرفه، یک گروه اقلیت در کشوری که اکثریت آن را سینهالی‌ها تشکیل می‌دهند. آرجی (Arjie) در ۸ سالگی دوست دارد مثل یک عروس لباس بپوشد و با دخترخاله‌ها و دخترعموهایش مراسم عروسی بازی کند. وقتی بزرگترها متوجه این موضوع می‌شوند، او تعجب می‌کند که چرا به او می‌گویند «بامزه» (Funny)؛ کلمه‌ای که معنایش را نمی‌فهمد، هرچند می‌داند چیز «بدی» است. آرجی تحت حمایت عمه جذابش، رادا (Radha) قرار می‌گیرد که تازه از کانادا بازگشته است. رادا متوجه گرایش آرجی می‌شود و تصمیم می‌گیرد از او محافظت کند و اعتمادبه‌نفسش را بسازد. اما زندگی خود رادا زمانی پیچیده می‌شود که عاشق آنیل (Anil)، مردی سینهالی و کاریزماتیک می‌شود. رابطه آن‌ها در دنیایی که تنش میان سینهالی‌ها و تامیل‌ها در آن موج می‌زند، از مرزهای قومیتی عبور می‌کند. رادا باید بین خانواده و معشوقش یکی را انتخاب کند. آرجی با تماشای مسیر عمه‌اش، درس‌های تلخی درباره ممکن‌ها و ناممکن‌های این دنیا می‌آموزد. داستان به ۱۷ سالگی آرجی در یک مدرسه جدید می‌رود. در آنجا، آرجی عاشق شیهان (Shehan)، پسری سینهالی می‌شود. در همین حال، تنش‌های قومی به جنگ داخلی کشیده می‌شود و خانواده او ناچار می‌شوند به عنوان پناهنده به کانادا فرار کنند. حالا آرجی برای دنبال کردن گرایش‌های خود آزاد است (همجنس‌گرایی هنوز در سریلانکا غیرقانونی است). اما این آزادی بهایی دارد؛ بهایی که همان پیش‌داوری‌های یک جامعه سفیدپوست درباره رنگین‌پوستان است. «پسر بامزه» در یک سطح، داستانی عاشقانه درباره بلوغ و رشد است و در سطحی دیگر، فیلمی درباره سرکوب اقلیت‌ها، چه از نظر نژادی، چه فرهنگی و چه جنسیتی.

سال انتشار: 2020 کارگردان: Deepa Mehta ژانر: Drama نویسندگان: Deepa Mehta، Shyam Selvadurai امتیاز: 6.5