راهنمای والدین: Consuming Kids: The Commercialization of Childhood

تو بخشی از فیلم، به فیلم‌هایی اشاره میشه که نشون میده درجه‌بندی سنی فیلم‌ها چطور در طول سال‌ها تغییر کرده و چیزایی که الان «PG-13» محسوب میشن، سال‌ها پیش احتمالاً درجه «R» می‌گرفتن. مثلاً به فیلم‌های PG-13 مثل Austin Powers اشاره می‌کنن که شوخی‌های جنسی اشاره‌ای داشت (مثل پارچ‌های شیری که طوری قرار گرفته بودن که سینه زن برهنه رو بپوشونن) یا فیلم Meet the Fockers که توش شخصیت اصلی درباره شخصیت دیگه‌ای به اسم پم و سینه‌هاش حرف میزنه و میگه چطور با فکر کردن بهشون خودارضایی میکنه.

خیلی ناچیز و کم.

خشونت توی فیلم‌ها هم مورد بحث قرار می‌گیره که این بخش هم خیلی کوتاهه. صحنه قطع شدن سر یک مرد با شمشیر، چند صحنه تیراندازی که به مردم شلیک میشه، و صحنه‌های کوتاهی از مسابقات کشتی کج (WWF) رو می‌بینیم که صورت کشتی‌گیر خونالیه.

درباره افزایش خشونت واقع‌گرایانه توی بازی‌های ویدئویی هم صحبت میشه، اما این بخش کلاً کمتر از یک دقیقه طول می‌کشه. بازی‌هایی شبیه به Call of Duty نشون داده میشن که توشون به سربازها شلیک میشه و می‌میرن، همین‌طور صحنه‌ای از بازی Manhunt 2 که یه مرد با اره دو نیم میشه. البته خود صحنه مستقیم نشون داده نمیشه و قبل از نصف شدن مرد صحنه قطع میشه (ولی صدای جیغ کشیدنش بوضوح شنیده میشه).

میزان خشونت توی مستند Consuming Kids بسیار ناچیزه.

ندارد.

ندارد.

به جز مواردی که احتمالاً در بخش «خشونت و صحنه‌های دلخراش» اشاره شد، مورد دیگری ندارد.