The Princess

CinemaSerf (منتقد)

این یک گاه‌شمار بسیار تحقیق‌شده از زندگی زنی است که رسانه‌های جهانی را به شکلی که هرگز سابقه نداشته و احتمالاً دیگر هم تکرار نخواهد شد، از یقه گرفت. اد پرکینز (Ed Perkins) با استفاده از تصاویر واقعی از دوران نامزدی پرنسس با شاهزاده ولز تا مرگ نهایی‌اش، تصویری تا حد زیادی بازیافتی و یک‌جانبه از این انسان پرخطا ارائه می‌دهد که توجه چندانی به منتقدان بی‌شمار او ندارد و کمی روی اعصاب، با نظرات خارج از قابِ مفسران ناشناس و بی‌نام‌ونشان پر شده است - که برخی از آن‌ها قابل‌شناسایی‌ترند (مثل دکتر دیوید استارکی) و برخی دیگر با پیش رفتن فیلم کمتر قابل‌شناسایی هستند. شکی نیست که این فیلمی خوش‌ساخت است و ادای دینی است به آرشیویست‌های سراسر جهان که چنین تصاویر تاریخی را با دقت حفظ کرده‌اند تا اکنون، ۲۵ سال پس از سانحه رانندگی مرگبار او، به یادش باشیم. باید بگویم که اکثر نظرسنجی‌های خیابانی چاپلوسانه را به‌شدت شرم‌آور یافتم؛ بیشتر کسانی که در اینجا نظر داده‌اند، بیش از هر تماشاگر دیگری در سالن سینما از خلوت ازدواج سلطنتی باخبر نبودند. به نظرم، فقدان هرگونه شباهت به یک رشته روایی خنثی، به مرور زمانِ جالبی منجر می‌شود که حقیقت کمی به ما می‌گوید، اما به سنگ‌نبشته تفرقه‌افکنانه زنی دامن می‌زند که کلی‌گویی درباره او و آن رابطه غیرممکن است. با توجه به صحنه‌هایی که اخیراً در لندن هنگام جشن پلاتین ملکه الیزابت دوم دیده شد، این فیلم همچنین با ادعاهایی مبنی بر اینکه بت‌واره‌سازی این پرنسس مدت‌ها بیشتر از آنچه در ذهن توده‌ها باقی بماند در ذهن رسانه‌های لاشخور باقی خواهد ماند، پویایی میان سلطنت و شهروندان بریتانیا را کاملاً سوءتفاهم کرده است. هیچ چیز جدیدی برای دیدن در اینجا وجود ندارد.