From Black

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

فیلم «از تاریکی» (From Black) نگاهی بسیار تکراری به داستان‌های معمول ژانر احضار و علوم خفیه داره. تقریباً هیچ‌چیزی در این فیلم تازه یا غیرمنتظره حس نمیشه و نتیجه کار، تبدیل یک ثریلر جناییِ کلیشه‌ای به فیلمی هیولایی و شیطانیه که هیچ‌کس رو راضی نمیکنه. اصلاً ترسناک نیست و بیش از حد جدی گرفته شده؛ کارگردانی توماس مارچسی صرفاً معمولی و متوسطه و موسیقی متن لوئیجی یانسن اون‌قدر گل‌درشت و با پرخاشگری رو اعصابه که قبل از تمام شدن تیتراژ ابتدایی، خنده‌دار میشه (اون‌قدر تو ذوق می‌زنه که انگار ادایِ برنامه‌های طنز از موزیک فیلم‌های ترسناکه!).

کورا (با بازی آنا کمپ) یک معتاد در حال بهبودی هست که هرگز نتونسته با غم و تراژدیِ ناپدید شدن پسر کوچکش نوآ کنار بیاد. او که زیر بار احساس گناهِ خردکننده قرار داره، با هابیل (جان آلس) روبرو میشه؛ مردی در گروه بهبودی‌اش که ادعا می‌کنه اگه کورا حاضر به شرکت در یک آیین خاص باشه، می‌تونه بهش کمک کنه پسرش رو برگردونه. کورا با تصمیمی که بدون شک یک ایده احمقانه و وحشتناکه موافقت می‌کنه و در این مسیر باعث احضار یک شیطان میشه.

داستان (که با همکاری مشترک مارچسی و جساب فلاور نوشته شده) خسته‌کننده و قابل پیش‌بینیه. بخش اول فیلم شبیه به یک اپیزود بسیار بد از سریال «کارآگاه حقیقی» (True Detective) عمل می‌کنه؛ همراه با فلاش‌بک‌هایی از صحنه جرمی غرق در خون و تصاویر نگران‌کننده‌ای مثل رها شدن کفش یک کودک در کشتزار. یک عمق غیرمنتظره در شخصیت‌پردازی فیلم‌نامه وجود داره که متأسفانه در نهایت فدای آیین‌های ترسناکِ علوم خفیه و هیولاهای چندش‌آور میشه.

بزرگ‌ترین و خوشایندترین غافلگیری اینه که بازی‌ها اون‌قدرها هم داغون و سطح پایین نیستن، با اینکه داستان درست لب پرتگاه حرکت می‌کنه. «از تاریکی» بیشتر از اون چیزی که واقعاً هست حس یک شکست رو منتقل می‌کنه، احتمالاً به این دلیل که زیادی کلیشه‌ایه. حتی اگه در عمرتون یک فیلم ترسناک هم ندیده باشید، می‌دونید که برای بازگردوندن یک عزیزِ از‌دست‌رفته، هرگز و تحت هیچ شرایطی نباید با احضار هیچ موجودی موافقت کنید!