جک غولکش
جک توسط عمویش به بازار فرستاده میشود تا اسبشان را بفروشد و برای سقف خانه کاه بخرد. او در آنجا با پرنسس زیبای ایزابل آشنا میشود و او را از دست اراذل نجات میدهد. جک با یک مشت لوبیا که یک راهب به او داده و ادعا کرده مقدس هستند، به خانه برمیگردد، اما این کار عمویش را تحت تأثیر قرار نمیدهد و او لوبیاها را دور میاندازد. شب هنگام، پرنسس که فرار کرده تا مجبور به ازدواج با رودریک (که آشکارا فقط به دنبال پادشاهی است) نشود، به خانه جک میرسد. به زودی، لوبیاها ریشه میدوانند و ساقهای غولپیکر رشد میکند که پرنسس و خانه جک را با خود به بالا میبرد. جک به همراه نگهبانان پادشاه برای نجات پرنسس راهی ماجراجویی میشود، اما در آنجا متوجه میشود که سرزمین افسانهای پر از غولها واقعاً وجود دارد.
سال انتشار: 2013 کارگردان: Bryan Singer ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Darren Lemke، Christopher McQuarrie، Dan Studney امتیاز: 6.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کسلکننده بود و انیمیشنهای بیکیفیتی داشت.
2014-02-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من و بچهها دیشب این فیلم رو دیدیم. همهمون خیلی ازش خوشمون اومد. این یه فیلم خانوادگی خیلی لذتبخشه. جای تعجب نیست که این فیلم یه برداشت جدید از داستان قدیمی «جک و لوبیای سحرآمیز» هست. عناصر اصلی سر جاشونن: جک، لوبیاها، ساقه لوبیا و البته غولها. چند عنصر جدید هم اضافه شده، مثل یک تاج برای کنترل غولها، یک حرامزاده خائن که مسئول کل این گندکاریه و چند چیز دیگه. غولها خیلی خوب از آب دراومدن. جلوههای ویژه کامپیوتری (CGI) بیشتر اوقات خوب تا خیلی خوبه. همونطور که انتظار میره، این غولها هستن که فیلم رو میسازن. به نظرم اونا هم کمی ترسناک (برای بچهها) و همزمان بامزه هستن. متأسفانه، همین رو نمیشه در مورد بازیگران انسانی گفت. بازیگری عموماً خوب نیست و گاهی اوقات واقعاً افتضاحه. برای چنین تولید نسبتاً بزرگی، داشتن بازیگری با کیفیت سریالهای تلویزیونی واقعاً عجیبه.
حرف آخر اینه که این یه فیلم خانوادگی خیلی لذتبخشه. اگه به عنوان یه بزرگسال تماشاش میکنید، حدس میزنم باید به جلوههای ویژه و CGI علاقه داشته باشید (که من دارم) تا ازش لذت ببرید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***داستان پریان قرون وسطایی با یک قهرمان نجیب، یک پرنسس زیبا و انبوهی از غولهای وحشی***
فیلم «جک غولکش» که در سال ۲۰۱۳ اکران شد و کارگردانیاش بر عهده برایان سینگر (Bryan Singer) بود، شباهتهای داستانی به فیلم «جک غولکش» محصول ۱۹۶۲ دارد. نیکلاس هولت (Nicholas Hoult) نقش پسر مزرعهدار سالم، النور تاملینسون (Eleanor Tomlinson) نقش پرنسس دلربا و ایان مکشین (Ian McShane) نقش پادشاه را بازی میکنند. قهرمان روستایی ما چند غول را میکشد و دوشیزه سلطنتی را نجات میدهد، اما شباهتهای دو فیلم همینجا تمام میشود. این یکی جادوگر شرور و قلعه تاریکش را ندارد، که جایگزین آنها غولهای وحشی و ساقه لوبیای عظیمالجثهای شده که به قلمرو شگفتانگیز آنها در بالای ابرها میرسد.
با وجود تقریباً ۲۰۰ میلیون دلاری که عمدتاً صرف غولهای CGI و دنیای آنها شده، «جک غولکش» به اندازه «جک غولکش» (۱۹۶۲) جذاب نیست، که جلوههایش فوقالعاده چیپ بود، هرچند دلنشین. بله، غولها و قلمروشان، تا جایی که جلوههای کارتونی CGI پیش میروند، عالی به نظر میرسند، اما برای جذب بیننده، زمان و پول بیشتری باید صرف شخصیتها و داستان آنها میشد. به عبارت دیگر، با وجود تمام اکشن/ماجراجویی و میلیونها دلاری که صرف CGI شده، داستان عموماً متوسط و بیحس و حال است. با این حال، اگر فیلمهای پر از CGI مثل «کینگ کونگ» (۲۰۰۵) و «آواتار» (۲۰۰۹) را دوست دارید، این فیلم به اندازه کافی خوب است. هولت و تاملینسون به عنوان شخصیتهای اصلی بیش از حد شایسته هستند، و هولت یادآور ریچارد توماس است. من فقط ای کاش فیلمنامه بیشتر به آنها عمق میداد و باعث میشد ما به آنها و چالشهای بزرگشان اهمیت دهیم.
فیلم ۱ ساعت و ۵۴ دقیقه طول میکشد و در انگلستان (ساری، نورفولک و سامرست) فیلمبرداری شده است.
بازیگران فرعی: ایوان مکگرگور (Ewan McGregor) نقش یک شوالیه، استنلی توچی (Stanley Tucci) نقش یک حرامزاده سلطنتی و ادی مارسان (Eddie Marsan) نقش نوچه احمق او را بازی میکنند.
نمره: C+/B-
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«جک غولکش» فیلمی است که کاملاً قابل تماشا است. چیز خاصی نیست، اما کارش را انجام میدهد. البته این نظر منه. یه نگاه سریع به لترباکسد (Letterboxd) نشون میده که نظرات در موردش خیلی متفاوته، اما اکثریت – حداقل از نظر امتیاز – با من موافقن. فیلم کمی کند شروع میشه، هرچند راستش وقتی راه افتاد، ازش لذت بردم. فیلمی نیست که جایزه ببره، اما به عنوان یه فیلم ماجراجویی فانتزی قابل قبول عمل میکنه. من از همه بازیگراش خوشم اومد، که شامل افراد زیادی میشه که دوستشون دارم یا حداقل در کارهای دیگه دیدهام. نیکلاس هولت (Nicholas Hoult) و النور تاملینسون (Eleanor Tomlinson) (تنها کسی که قبلاً نمیشناختم) بازیهای شایستهای ارائه میدن و به اندازه کافی به هم میان. در حالی که ایوان مکگرگور (Ewan McGregor) و ایان مکشین (Ian McShane)، در کنار بقیه، ارزش دیدن دارن. شخصیت «ویک» با بازی ایون برمنر (Ewen Bremner) تنها شخصیت مشکوکه، هرچند خود برمنر به سختی کاری میکنه که این شخصیت قابل تحمل باشه.
قبل از تماشا یه نگاهی به جلوههای ویژه انداختم، فکر کنم تو یکی از وبسایتهای فیلم بود وقتی داشتم چک میکردم که دنباله داره یا نه، و از چیزی که دیدم خیلی هیجانزده نشدم. با این حال، در خود فیلم، جلوهها صادقانه بگم همهشون رضایتبخش هستن. ظاهر غولها هم خوبه.