مسافران
سفینه فضایی «آوالون» (Starship Avalon) در سفر ۱۲۰ ساله خود به یک سیاره مستعمره دوردست به نام «هومستد» (Homestead Colony)، در حالی که ۵۲۵۸ مسافر را حمل میکند، دچار نقص فنی در یکی از محفظههای خواب میشود. در نتیجه، یکی از کپسولهای خواب زودتر از موعد باز شده و تنها مسافری که بیدار میشود، یعنی جیم پرستون (Chris Pratt)، در حالی که هنوز ۹۰ سال تا مقصد باقی مانده، در سفینه سرگردان میماند.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Morten Tyldum ژانر: Drama، Romance، Sci-Fi نویسندگان: Jon Spaihts امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم علمی-تخیلی که مناظر خیرهکنندهای داره اما وارد فضاهای آزاردهندهای هم میشه. دو نفر (Jennifer Lawrence و Chris Pratt) توی یه سفینه خراب که کنترل کمی روش دارن، گیر افتادن. اولش با تمام امکانات رفاهی که دارن خودشون رو سرگرم میکنن، اما وقتی یکیشون در حق اون یکی جنایتی مرتکب میشه، هیچ جامعه یا سیستم قضایی وجود نداره که به این جرم رسیدگی کنه. چطوری میخوان بین خودشون درباره اخلاق، مجازات و توبه کنار بیان؟ فیلم یه سری صحنهها داره که با اینکه قشنگن، اما از نظر علمی (مخصوصاً بحث جاذبه) درست نیستن. احتمالاً مدیرهای استودیو فقط میخواستن تماشاگر رو به وجد بیارن و براشون مهم نبوده که علم پشتش چی میگه. البته این برای اکثر فیلمهای علمی-تخیلی عادیه.
2017-03-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه داستان سفر فضایی!** میخواستم ببینمش ولی انتظار یه شاهکار رو نداشتم. شاهکار نبود، اما نسبت به فیلمهای فضایی کلیشهای این روزها، غافلگیرکننده و خیلی بهتر بود. کل داستان توی یه سفینه میگذره؛ بشریت با ۵۰۰۰ مسافر داره به سمت یه سیاره جدید میره که یکیشون یهو بیدار میشه. قرار بوده همه چند ماه قبل از رسیدن بیدار بشن، اما این بنده خدا یک قرن زودتر بیدار شده! اولش فکر کردم نسخه لایو-اکشن «وال-ئی» (Wall-E) باشه، چون بعضی صحنهها و دو تا شخصیت اصلی یادآور وال-ئی و ایوا هستن. بازیگرها خیلی خوب بودن و جلوههای بصری هم زیبا. یه فیلم عالی برای اینکه آخر شب در آرامش تنها ببینید. کارگردانش همون کارگردان نروژی فیلم «سرآشپزان» (Headhunters) و «بازی تقلید» (The Imitation Game) هست. کلاً کانسپت فیلم مثل نسخه فضایی داستان آدم و حوا بود. از نظر علمی شاید همهچیز باورپذیر نباشه، اما از نظر سینمایی هر چیزی ممکنه. در کل سرگرمکننده بود و پیشنهاد میکنم از دستش ندید. ۸/۱۰
2017-08-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
رابینسون کروزوئه در فضا. با اینکه منتقدها خیلی ازش بد گفتن، اما «مسافران» تونسته بین طرفدارهای علمی-تخیلی محبوب بشه. بیشتر از اینکه یه کار ساختارشکن باشه، یه اثر رمانتیک و تمیزه که سوالات مهمی درباره واکنش انسان به شرایط غیرعادی میپرسه. کریس پرت و جنیفر لارنس اونقدر کاریزما دارن که بتونن فیلم رو جلو ببرن. مایکل شین هم در نقش آرتی (Arthur) ربات متصدی بار، عالیه. جلوههای ویژه خیرهکنندهست، مخصوصاً سکانس از دست رفتن جاذبه. اگه دنبال یه داستان عاشقانه توی فضا هستید (نه لزوماً یه فیلم اکشن پر زد و خورد)، ازش لذت میبرید. ۷/۱۰
2017-09-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «مسافران» ترکیب خیلی خوبی از علمی-تخیلی، رمانتیک و درام روانشناختیه. بخش اول فیلم با شخصیتپردازی قویش واقعاً میدرخشه و روی تنهایی و کلنجارهای روحی مسافری تمرکز میکنه که یهو بیدار شده. داستان خیلی نرم وارد بخش دوم میشه، جایی که رابطه بین شخصیتها به فیلم گرما و جذابیت میده. طراحی خیرهکننده سفینه آوالون باعث میشه کاملاً غرق در فضا بشید. فیلم تعادل خوبی بین لحظات شاد و صحنههای عمیق و تاملبرانگیز برقرار کرده. تعامل بین شخصیتها، از گشتوگذارهای بازیگوشانهشون توی سفینه تا چالشهایی که باهاش روبرو میشن، خیلی واقعی و جذاب به نظر میرسه. متصدی بار با بازی مایکل شین هم یه بخش دوستداشتنیه که علاوه بر طنز، خرد و حکمتی به داستان اضافه میکنه. در نهایت، فیلم با یه پایان رضایتبخش تموم میشه که همه گرههای احساسی و اخلاقی رو باز میکنه. از نظر بصری زیبا و از نظر احساسی تاثیرگذاره.
2024-12-27