Harvest

CinemaSerf (منتقد)

اممم، راستش به‌عنوان یک اسکاتلندی، فکر می‌کردم از آن فیلم‌هایی باشد که حتماً باید دوستش داشته باشم؛ بازیگران قوی و ایده‌ی جذابی پشتش بود، اما در نهایت بی‌حالی و بی‌رمقی کل کار حسابی ناامیدم کرد.

داستان درباره‌ی یک جامعه‌ی کشاورزی اسکاتلندی است که یک روز صبح بیدار می‌شوند و می‌بینند یکی از انبارهای اربابشان «کنت» (هاری ملینگ) در آتش سوخته. انگار این اتفاق به اندازه‌ی کافی عجیب نبود که ناگهان می‌بینند از آن طرف روستا هم، جایی که چند تازه وارد شب را سر کرده‌اند، دود به هوا خاسته. شک و تردید بالا می‌گیرد و قبل از اینکه مردم بومی بلایی سر تازه‌واردها بیاورند، «والت» (کالب لندری جونز) سعی می‌کند بفهمد چه شده که در نهایت دو نفر از غریبه‌ها کنده‌زنجیر می‌شوند. در این میان، روستایی‌ها به «کویل» (ارینزه کین) هم بدبین هستند؛ کسی که نه تنها لباس‌های عجیبی می‌پوشد، بلکه از طرف ارباب مامور شده تا زمین‌ها را نقشه برداری کند تا بهره‌وری بالاتر برود.

با جلو رفتن داستان می‌فهمیم که «کنت» و «والت» رفقای قدیمی هستند اما تراژدی زندگی هر دو را خراب کرده و سایه‌ای از گذشته‌شان باقی گذاشته. اوج داستان زمانی است که شخصیتی مرموز به نام «جوردن» (فرانک دیلان) از راه می‌رسد و ادعای مالکیت کل روستا را می‌کند و می‌خواهد همه را بیرون کند تا گوسفند پرورش دهد. حالا این مردم کجا باید بروند؟

فیلم تمرکز زیادی روی لهجه‌ی محلی و گاهی عامیانه‌ی منطقه دارد، اما متاسفانه صداگذاری انقدر بد است که نصف زمان فیلم اصلاً نمی‌شود فهمید چه می‌گویند؛ اتفاقی که برای یک فیلم درام متکی به شخصیت و دیالوگ اصلاً خوب نیست. با پیشرفت کند داستان، پیام‌های تاریخی نامفهومی مطرح می‌شود که خیلی با واقعیت‌های جلوی چشم همخوانی ندارد. آخر سر هم وقتی فیلم با بی‌حالی به سمتی نامشخص می‌رود، دیدم نه تنها گیج شده‌ام، بلکه کلاً علاقه‌ام را به کل ماجرا از دست داده‌ام.

نه کالب لندری جونز و نه ملینگ نتوانستند بازی چشمگیری ارائه دهند، که البته بیشتر به خاطر شخصیت‌پردازی ضعیفشان بود. رفتار خرافاتی و کشمکش‌های درونی مردم هم کمی بیش از حد کلیشه‌ای و تصنعی به نظر می‌رسید. تنها نقطه قوت، طراحی صحنه بسیار واقعی و تلاش برای بازسازی یک جامعه تحت سلطه‌ی اربابان بود. کتاب منبع را نخوانده‌ام، اما حدس می‌زنم سیاست‌های مربوط به تخلیه اجباری هایلند اسکاتلند الهام‌بخش داستان بوده، ولی این بخش هم مثل بقيه‌ی فیلم خام و نیم‌پخته رها می‌شود. دو بار فیلم را دیدم اما حسم این است که چیزی بیشتر از این فیلمِ ناقص و روی‌اعصاب گیرم نمی‌آید.