نهنگ
یک معلم زبان انگلیسی منزوی که از چاقی مفرط رنج میبرد، تلاش میکند تا دوباره با دختر نوجوانش که سالها از او دور بوده، ارتباط برقرار کند.
سال انتشار: 2022 کارگردان: Darren Aronofsky ژانر: Drama نویسندگان: Samuel D. Hunter امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «نهنگ» جایگاه خودش رو در لیست «غمانگیزترین فیلمهای سال» تثبیت میکنه. داستان به آرامی اما با قدرت به سمت پایانبندی به شدت احساسیش حرکت میکنه، که با بازی فوقالعاده تاثیرگذار و بینقص برندان فریزر (Brendan Fraser) به اوج میرسه. بقیه بازیگرها هم به ساختن شخصیتی کمک میکنن که حس دلسوزی عمیقی در بیننده ایجاد میکنه، اما به خاطر لحظات آزاردهنده و ناراحتکنندهاش، فیلمی نیست که راحت هضم بشه. دارن آرونوفسکی (Darren Aronofsky) داستانی افسردهکننده، پرشور و فراتر از همه، صادقانه درباره تروما، پذیرش و مثبتاندیشی ارائه میده. بیپرده بودن فیلمساز ممکنه برای بعضیها آزاردهنده باشه، اما تاثیر پیامش فراموشنشدنیه. دستمال کاغذی دم دستتون باشه. نمره: B+
2022-10-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«نهنگ» داستان دلخراش شخصیت اصلیمون، چارلی (برندان فریزر) هست که سعی میکنه اشتباه گذشتهش یعنی رها کردن دخترش رو جبران کنه. چارلی چاقه، بیماریای که در واقع راهی برای کنار اومدن با یه عمر پشیمونی بوده. در هر سکانس و برخورد، این پشیمونی مثل ردایی از گذشته تن چارلیه که تا آخرین نفس باهاش میمونه. بازی در این نقش کار خیلی بزرگیه و برندان فریزر به بهترین شکل از پسش براومده. احساسی که منتقل میکنه کاملاً ملموسه و خیلی راحت بیننده رو با صحنههای غم و ناامیدی مطلق همراه میکنه. نه فقط فریزر، بلکه کل تیم بازیگران مکمل هم عالی بودن. هانگ چائو (Hong Chau) فوقالعادهست؛ پشت اون ظاهر سختگیر و منطقیش، یه رابطه عمیق و واقعی با چارلی پنهان شده. اون از بلایی که چارلی داره سر خودش میاره به شدت آسیب دیده ولی در برابر خواستههای چارلی بیدفاعه و همین باعث میشه مدام به اعتیاد اون به غذا دامن بزنه. این یه کشمکش بیرحمانهست که با ظرافت زیادی بهش پرداخته شده. سدی سینک (Sadie Sink) هم عالیه؛ اون یه بازی بیرحمانه ارائه میده که باعث میشه شخصیت الی (Ellie) به راحتی منفور بشه. میدونم هدف شخصیتش همین بوده، ولی به نظرم یکم زیادهروی شده بود. اون بیش از حد سنگدل بود، تا حدی که غیرقابل باور میشد و این یکم از پیام اصلی فیلم کم میکرد. سرعت فیلم هم برای سلیقه من یکم کند بود. حس کردم داستان فرعی توماس (Thomas) تا حدی بیهوده بود و میشد بدون هیچ مشکلی حذفش کرد. اما با وجود این ایرادهای جزئی، فیلم با بازیهای درخشان، فیلمبرداری عالی و احساسات غلیظش پیش میره. نمره: ۸۲٪
2023-02-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عجب فیلمی! دومین حضور برندان فریزر در نقشی با تم متفاوت، اصلاً با کارهای قبلیش قابل مقایسه نیست. اینجا اون نقش «چارلی» رو بازی میکنه که به خاطر چاقی مفرط سلامتیش از دست رفته و عملاً تحرکی نداره. خیلی زود میفهمیم چی باعث شده این مرد به این سطح از ناامیدی برسه و حالا که به آخر خط نزدیک شده، میخواد با دختری که هشت سال پیش رهاش کرده بود آشتی کنه. با اینکه فریزر عالی بود، ولی به نظرم سدی سینک در نقش دختر خودخواه و کینهتوزش، «الی»، بازی درخشانتری داشت. بعضی وقتها واقعاً دلم میخواست خفهش کنم! تای سیمپکینز هم در نقش اون پسر مذهبی که میخواد کمک کنه خوب بود. هانگ چائو هم در نقش «لیز»، دوست و پرستار صبور چارلی، عالی ظاهر شد. هر چی به پایان نزدیک میشیم، فضا تلختر و پر از حسرت میشه، اما شاید - فقط شاید - یه امیدی برای آشتی باشه. فریزر دیگه هیچوقت چنین بازیای تکرار نمیکنه. بازیش صادقانه و پراحساسه. داستان یه روند اجتنابناپذیر داره که معمولاً برای من جذاب نیست، ولی اینجا باعث شد تمرکز روی شخصیتها بمونه. فیلم بدون رگههای طنز هم نیست. در کل یه اثر شجاعانه و بیپردهست که ارزش دیدن داره.
2023-02-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فکر نکنم بتونم چیزی بیشتر از اونچه که درباره «نهنگ» گفته شده اضافه کنم، اما در یک کلمه: براوو! برندان فریزر واقعاً در این نقش خیرهکننده است. شنیده بودم که چقدر تحسین شده و تشویقهای ایستادهای که براش کردن رو دیده بودم، و فقط میتونم بگم که بدون شک حقش بوده. از اولین سکانس تا آخرین لحظه عالی بود. خیلی خوبه که میبینم بازیگری که از بچگی با فیلم «جرج جنگل» میشناختمش، دوباره به اوج برگشته. نکته جالب اینجاست که با وجود تمام تعریفها از فریزر، من انتظار نداشتم بازیگرهای مکمل هم انقدر خوب باشن. سدی سینک، تای سیمپکینز و سامانتا مورتون عالی هستن، اما هانگ چائو یه سر و گردن از بقیه بالاتره. صحنههای خیلی تاثیرگذاری تو فیلم هست. من معمولاً با فیلمها گریه نمیکنم چون مغزم میدونه همهچی فیلمه، ولی واقعاً با دیدن این فیلم بدنم مورمور شد و شوکه شدم. فریزر و چائو دلیل اصلی این حس بودن. یه فیلمی که حتماً باید دید.
2023-02-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
از این فیلم خوشم اومد. واقعاً احساساتم رو درگیر کرد.
2023-03-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بذارید صادقانه بگم، هر فیلمی که دارن آرونوفسکی کارگردانی میکنه پر از صحنههاییه که دیدنشون سخته و به چشم آدم غریبهست. آرونوفسکی کارگردانیه که همیشه باید منتظر کارهاش بود چون «مرثیهای برای یک رؤیا» یکی از فیلمهای محبوب منه. مهمترین اتفاق فیلم «نهنگ» حضور برندان فریزره؛ کسی که بعد از کلی مشکلات سلامتی و کمردرد و جراحیهای مختلف، از کانون توجه دور شده بود. اون اینجا نقشی رو بازی کرده که به خاطر نبوغش لایق اسکار بود. اصلاً انتظار چنین بازی دراماتیکی رو از بازیگری که بیشتر با نقشهای کمدی شناخته میشه نداشتم. این درام شگفتانگیز مثل یه نمایش تکنفره بود، با اینکه بقیه هم خوب بودن ولی دلیل اصلی تحسین من فریزره. گریم و نحوه نفس کشیدنش باورنکردنی بود. فیلم کلاً در یک لوکیشن فیلمبرداری شده. سدی سینک از همون دقایق اول رو اعصاب آدم میره و دلت میخواد یه چیزی پرت کنی سمت مانیتور! هانگ چائو هم کاریزمای عجیبی داره و به هر اثری اعتبار میده.
2023-03-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی به فیلم «نهنگ» فکر میکنم، حس میکنم بهتره از آخرش شروع کنم تا اولش، چون پایان ملودراماتیک فیلم تقریباً داشت تمام نقاط قوتش رو خراب میکرد. پایانبندی فیلم خیلی احساسی، اغراقآمیز و زیادهرو بود. اما به لطف فیلمنامه دلخراش (نوشته ساموئل دی. هانتر) و بازی تکرارنشدنی برندان فریزر، نادیده گرفتن نقاط منفی فیلم کار سختی نیست. این درام روانشناختی داستان چارلی رو روایت میکنه، استادی که با چاقی مفرط دست و پنجه نرم میکنه. چارلی که بیش از ۲۷۰ کیلو وزن داره و نمیتونه از خونه خارج بشه، روزهاش رو در آپارتمان کوچیک و کثیفش میگذرونه و تنها همراهش دوست و پرستارش لیزه. این هفته برای چارلی پرماجراست چون دو تا مهمان ناخوانده داره: یه مبلغ مذهبی و دختر نوجوانش الی که سالهاست باهاش قهره. چارلی که سلامتیش رو به کل از دست داده، تصمیم میگیره هر چی در توان داره بذاره تا در چشم دخترش رستگار بشه. فضای بسته و خفهکننده آپارتمان به خوبی حس چارلی رو به بیننده منتقل میکنه. این داستانی درباره همدلیه. شاید اولش سخت باشه که با چارلی همدلی کنید، چون ظاهرش ممکنه زننده به نظر برسه، اما فیلم به اعماق قلب اون نفوذ میکنه. کسایی که میگن فیلم داره چاقها رو مسخره میکنه، اصلاً پیام فیلم رو نگرفتن. این فیلم درباره دیدنِ انسانِ درونِ یک ظاهرِ ناخوشاینده. فریزر با چشمانش درد عمیقی رو نشون میده که قلب آدم رو به درد میاره. هانگ چائو هم به همون اندازه عالیه. تماشای زجر کشیدن لیز در حالی که شاهد مرگ تدریجی بهترین دوستشه، واقعاً دردناکه. این یه درام بزرگسالانهست که شما رو با اشک و کوهی از حسرت و انسانیت تنها میذاره.
2023-04-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
احتمالاً چون این فیلم از روی نمایشنامه ساخته شده، بیشتر اتفاقات توی یک اتاق میافته. البته وضعیت سلامتی شخصیت اصلی هم جوریه که نمیتونه تکون بخوره، ولی به نظرم این فضای محدود یکم به ضرر فیلم تموم شد. شاید هم چشمهای من ضعیف شده، ولی فیلمبرداری «نهنگ» هم مثل ترند این روزها خیلی تاریک و سیاهه. نمیدونم میخواستن حس داخل شکم نهنگ رو بازسازی کنن یا فیلمبرداری تو محیط تاریک ارزونتر درمیاد؟ یعنی میمردن اگه یه چراغ روشن میکردن؟ در هر صورت، فیلم قشنگ با احساسات آدم بازی میکنه و یه درام تلخ و باکیفیته.
2023-04-25