جوخه انتحار
بد بودن حس خوبی دارد... تیمی از خطرناکترین ابرشرورهای زندانی جهان را دور هم جمع کنید، قدرتمندترین زرادخانه دولتی را در اختیارشان بگذارید و آنها را به مأموریتی برای شکست دادن یک موجود مرموز و شکستناپذیر بفرستید. آماندا والر (Amanda Waller)، افسر اطلاعاتی ایالات متحده، به این نتیجه رسیده است که تنها گروهی مخفی از افراد متفاوت و پست که چیزی برای از دست دادن ندارند، از پس این کار برمیآیند. با این حال، وقتی آنها متوجه میشوند که نه برای موفقیت، بلکه به خاطر گناهکار بودنشان انتخاب شدهاند تا در صورت شکست احتمالی قربانی شوند، آیا جوخه انتحار تصمیم میگیرند تا پای جان تلاش کنند یا هر کس به فکر نجات خودش خواهد بود؟
سال انتشار: 2016 کارگردان: David Ayer ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: David Ayer، John Ostrander امتیاز: 5.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تابستون ۲۰۱۶ اصلاً با شخصیتهای دیسی (DC) مهربون نبود، اونم در حالی که رقیبشون یعنی مارول (Marvel) داشت روی پرده نقرهای میدرخشید. بعد از شکست سنگین «بتمن علیه سوپرمن: طلوع عدالت» که چند ماه پیش اکران شد، فشار زیادی روی وارنر برادرز (Warner Bros) بود تا مطمئن بشه «جوخه انتحار» (Suicide Squad) با همون واکنشهای سرد روبرو نمیشه.
خب، معلوم شد با اینکه انتظارها برای حماسه ابرشروری دیوید آیر (David Ayer) خیلی بالا بود، نتیجه کار یه معجون رنگارنگ و درهمبرهم از شخصیتهای وصلهپینه شده است که فقط فضای فیلم رو اشغال کردن و هیچوقت به اون جذابیتی که وعده داده بودن نمیرسن. آدم فکر میکرد با این همه شخصیت عجیب و غریب که قراره ضدقهرمان باشن، فیلم با جسارت بیشتری به شیطنتهای اونا بپردازه، اما این دورهمیِ طردشدهها خیلی بیرمق از آب دراومده.
عجیبه که ارائه عبوس و تاریک «جوخه انتحار» به جای اینکه یه اثر پرانرژی و هیجانانگیز باشه، بیشتر شبیه یه کار کسلکننده و نامنظمه. هیچ دلیلی نداره که این گروه پرجنبوجوش تو یه فیلم بلاکباستریِ پر سر و صدا، اینقدر تخت و بیاهمیت به نظر برسن. با توجه به اعضای پیچیده این تیم، واقعاً ناامیدکننده است که میبینیم فیلم چقدر با تمهای به اصطلاح ساختارشکن خودش کلنجار میره. متأسفانه این آشفتگی هیچوقت نمیتونه اون لحن گستاخانه یا خاصی که دنبالش بود رو به دست بیاره. در عوض، اجرای فیلم خیلی زورکی به نظر میرسه و ما اصلاً ترغیب نمیشیم که رستگاری این دردسرسازهای دوستداشتنی رو دنبال کنیم، چون داستان خیس و بیروحه.
علاوه بر این، به همه اعضای جوخه به اندازه کافی پرداخته نشده. نقشهای اصلی مثل ویل اسمیت (Will Smith) در نقش ددشات، جرد لتو (Jared Leto) با اون موهای سبز در نقش جوکر و مارگو رابی (Margot Robbie) زیبا در نقش هارلی کوئین، بخشهای جذاب رو مال خود کردن و بقیه بازیگرهای مکمل مثل دکور صحنه تو حاشیه موندن.
خلاصه داستان هم که مشخصه؛ دولت آمریکا برای مقابله با نیروهای شیطانی که امنیت ملی رو تهدید میکنن، به سیم آخر زده و سراغ خطرناکترین جنایتکارهای زندانی رفته. آماندا والر (Viola Davis) این تیم رو دور هم جمع میکنه تا جای ابرقهرمانها رو پر کنن. در عوض، بهشون قول تخفیف مجازات داده میشه.
در کل، «جوخه انتحار» به طرز عجیبی افسردهکننده است و فقط کلیشهها رو تکرار میکنه. فیلم هیچوقت از پتانسیل بالاش استفاده نمیکنه. ددشاتِ ویل اسمیت خیلی محدود شده و اون زرنگی همیشگی رو نداره. جوکرِ جرد لتو هم که اصلاً با بازی درخشان و روانیِ هیث لجر (Heath Ledger) قابل مقایسه نیست. انصافاً هیچکس نمیتونه مثل لجر اون نقش رو بازی کنه. جوکرِ لتو با اینکه وحشیه، اما گاهی اوقات خیلی توخالی به نظر میرسه. هارلی کوئینِ مارگو رابی هم بیشتر شبیه یه عروسک باربی لوس با یه لایه مصنوعی از خشونت شده.
واقعاً حیفه، چون این فیلم میتونست خیلی بهتر از اینا باشه. «جوخه انتحار» برای برند دیسی یه تیر مشقی بود. اونا اگه میخوان طرفدارهای دوآتیشه رو راضی نگه دارن و از دنیای تکراری بتمن و سوپرمن فراتر برن، باید سرعت و کیفیت کارشون رو خیلی بالاتر ببرن.
**امتیاز من:** ۲ ستاره از ۴ ستاره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«جوخه انتحار» سومین فیلم دنیای سینمایی دیسی (DCEU) هست و داستان یه مشت آدم بد رو روایت میکنه که دور هم جمع شدن تا برای یه نفر دیگه بجنگن. این فیلم هم مثل «بتمن علیه سوپرمن»، نقدهای خیلی منفی از منتقدها گرفت و بین طرفدارها هم اختلاف انداخت. من خیلی کنجکاو بودم ببینمش چون برخلاف خیلیا، من تا اینجای کار از دنیای دیسی لذت برده بودم؛ هم «مرد پولادین» رو دوست داشتم و هم BvS رو. اما متأسفانه، این یکی یه فاجعهست.
بیشتر فیلم تیکهتیکه به نظر میرسه و تدوینش افتضاحه. انگار یه محصول نهایی داشتن ولی چون با هم اختلاف پیدا کردن، کلی صحنه رو حذف کردن، زمان فیلم رو کوتاه کردن و چیزای دیگه اضافه کردن که تهش شده یه آش شلهقلمکار. صحنهها اصلاً به هم وصل نمیشن، حتی فلاشبکها. بعضی سکانسها (احتمالاً اونایی که دوباره فیلمبرداری کردن) اصلاً به بقیه فیلم نمیخوره، مخصوصاً اون صحنه آسانسور با هارلی. آهنگها هم همینطور؛ بعضیهاشون خوب بودن ولی بیشترشون انگار بعداً به زور چپونده شدن تا فیلم شادتر به نظر برسه.
اختلاف بین شخصیتپردازی اعضا هم وحشتناکه. بعضیها کلاً فراموش شدن، بعضیها فقط یکی دو خط دیالوگ دارن و به بعضیها خیلی زیاد پرداخته شده. کلاً بوی دخالت استودیو از سر و روی فیلم میباره. تمرکز فیلم هم کلاً غلطه؛ اسمش جوخه انتحاره ولی کلی چیز دیگه میبینیم که وقت فیلم رو گرفتن. داستان «پایان دنیا» هم خیلی کلیشهای، بیمزه و غیرضروری بود. شرور فیلم اصلاً خوب نبود و حرکاتش خیلی عجیب و رو مخ بود. رابطه جوکر و هارلی هم میتونست حذف بشه تا وقت بیشتری به خودِ جوخه برسه. حالا که حرف جوکر شد، اون فاز مافیایی و گانگستریش اصلاً برای من جواب نداد. جرد لتو (Jared Leto) انگار داشت خیلی زور میزد. بعضی جاها جوکری که میخواستم رو توش میدیدم، اما بلافاصله با یه بازی اغراقآمیز گند میزد بهش. و اون خنده... اه، اصلاً حرفش رو نزن!
حتی اکشن فیلم هم معمولی بود. هیجان و تعلیق درستی نداشت. کاتهای خیلی زیادی داشت. هر چی میخواید درباره اسنایدر (Snyder) بگید، ولی باید قبول کنید که اون حداقل بلده صحنههای اکشن خفن بسازه.
همه اینا حیف شد چون فیلم پتانسیل داشت. ویل اسمیت در نقش ددشات عالی بود؛ همون تیپ باحال همیشگیش رو داشت. مارگو رابی در نقش هارلی کوئین جذاب و خوب بود، هرچند بعضی دیالوگهاش خیلی لوس (cringe) بود. شیمی این دو تا هم خوب بود. بقیه اعضا مثل ال دیابلو، کیلر کراک و کاپیتان بومرنگ هم دوستداشتنی بودن و لحظات خوبی داشتن.
در نهایت، این فیلم مثل یه کیک بدمزه است که یه لایه خامه خوشمزه روش کشیدن. طعم کلیش بد نیست، ولی خوب هم نیست. اولش از اون خامه لذت میبری ولی بعدش باید با یه کیک بیات سر کنی. من ناامید شدم. واقعاً دلم میخواست این فیلم رو دوست داشته باشم. خندهداره که بعد از دیدن این، احترامم به دنیای مارول (MCU) بیشتر شد، مخصوصاً وقتی میبینم اونا با یه پروژه ریسکی مثل «نگهبانان کهکشان» چیکار کردن.
امتیاز: ۶ از ۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه سری جلوههای بصری نیمهجذاب و چند تا شخصیت داشت که دوست داشتم بیشتر باهاشون آشنا بشم، اما در کل فیلم یه فاجعه تمامعیاره. کل فیلم شبیه یه تریلر طولانی، یا یه موزیک ویدیو یا یه جور ویدیو تبلیغاتی دو ساعته برای فیلم اصلی «جوخه انتحار» هست که قراره بعداً اکران بشه!
**امتیاز نهایی:** ۲ ستاره - یه چیزایی داشت که خوشم اومد، ولی محصول نهایی خیلی ضعیف بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**اینا ابرقهرمان نیستن، ابرشرورن.**
من مشکلی با دیسی ندارم، اما کلاً دارم به این فکر میکنم که سینمای امروز دیگه بیش از حد پر از ابرقهرمان شده. مثل آلودگی یا جمعیت زیاد زمین. نیاز به یه ثبات داره، اما انگار هیچکس جز پول به چیزی فکر نمیکنه. فکر کنم این موج هم فقط چند سال دیگه دوام بیاره، مثل ترندهای دهه ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ که تموم شدن.
همونطور که از اسم فیلم پیداست، نه تنها شخصیتها، بلکه خودِ فیلم هم انتحاریه. نمیگم فیلم غیرضروری بود، اما داستانش خیلی کش اومده بود. کلی مکث و لحظات هدر رفته داشت. دیگه تحمل یه ایده «منفجر شدن شهر» دیگه رو نداشتم. یا اون چیز چرخندهای که تو آسمون بود؛ نمیدونم تا کی میخوان تو فیلمهای ابرقهرمانی ازش استفاده کنن. از کانسپت ماوراءطبیعی فیلم هم خوشم نیومد، در حالی که قرار بود یه اکشن علمی-تخیلی خالص باشه. حداقل ثور (Thor) مال یه سیاره دیگه بود، ولی جادوگرِ این فیلم کلاً اشتهای من رو کور کرد.
بازیگرها بد نبودن و گرافیک و صحنههای بدلکاری هم خوب بود. داستان خیلی آشنا بود، تقریباً شبیه انیمیشن «هیولاها علیه بیگانه ها». برای سرگرمی میشه دیدش، ولی اکثر مردم نمیگن فیلم محبوبشونه. قطعاً کسایی هستن که عاشقش بشن. فروش خوبی هم داشت و فکر نکنم مشکلی برای ساخت قسمت دومش باشه، فقط امیدوارم تو قسمت بعدی بهتر بشه. در نهایت، فیلم بدی نیست و حوصلهسربر هم نیست، اما اون جادویی که بقیه فیلمهای ابرقهرمانی دارن رو نداشت. یعنی فقط یک بار ارزش دیدن داره.
امتیاز: ۵ از ۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
معروف به «فیلمی که فقط آهنگه»! جوخه انتحار یه آشفتگیه، اما یه آشفتگی سرگرمکننده با بازیگرهای خیلی خوب.
2017-02-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
*** این نقد ممکنه داستان رو لو بده ***
جوخه انتحار فیلمنامه افتضاحی داره. اول از همه خودِ داستان: یه ابرشرور با قدرت نابودی دنیا پیدا شده، اونم تو دنیایی که بتمن و واندر وومن توش حضور دارن. اونوقت مقامات چیکار میکنن؟ به بتمن زنگ میزنن؟ معلومه که نه! یه مشت مجرم رو استخدام میکنن تا دنیا رو نجات بدن. مثل این میمونه که چین به آمریکا حمله کنه و ما بریم سراغ طالبان تا ازمون محافظت کنن! پس فیلم از همون ریشه مشکل داره.
شخصیتپردازیها هم همش با حرف زدن (Tell) هست نه نشون دادن (Show). دیالوگها هم که فاجعهست. من واقعاً میخواستم از فیلم خوشم بیاد ولی نشد. مثلاً اون صحنهای که شخصیتها دور هم نشستن و دارن خاطره تعریف میکنن؛ این بدترین نوع نویسندگیه. همه چیز رو مثل بچههای دبستان دارن برامون توضیح میدن، در حالی که باید تو رفتار و دیالوگهای غیرمستقیم شخصیتها میدیدیم. انگار اولین پیشنویس فیلمنامه رو مستقیم فیلمبرداری کردن.
دیالوگها رو ببین: «من قبلاً یه خانواده رو کشتم، دیگه یکی دیگه رو نمیکشم.» این رو کی نوشته؟ یه بچه دبیرستانی که فکر کرده خیلی عمیقه؟ یا فلگ (Flagg) به عشق زندگیش میگه «دختری که باهاش میخوابیدم». جدی؟ داری جونت رو برای کسی که فقط باهاش بودی به خطر میندازی؟
بعد از دو ساعت که میبینیم هارلی فقط دنبال جوکره و بقیه اعضا رو آدم حساب نمیکنه، آخرش که فرصت پیدا میکنه با جوکر بره، اونو به خاطر «دوستاش» رد میکنه! کدوم دوست؟ تو کل فیلم هیچ رفاقتی ازش ندیدیم. شخصیتها کلاً حوصلهسربر بودن. ۲۰ دقیقه اول فیلم سعی میکنن ما رو عاشق هارلی کوئین روانی و ددشات قاتل کنن، ولی من اصلاً برام مهم نبود چه اتفاقی براشون میافته.
جوکر هم که کلاً هدر رفته بود. جرد لتو شاکی بود که چرا سکانسهاش رو حذف کردن. اگه میتونی یه شخصیت به این بزرگی رو اینقدر حذف کنی که بازیگرش صداش دربیاد و باز هم فیلم تموم بشه، یعنی اون شخصیت اصلاً تو داستان نقشی نداشته. اگه جوکر رو کلاً حذف میکردی، داستان هیچ تغییری نمیکرد.
در مورد آماندا والر هم؛ مثلاً آدم خوبه داستانه ولی مامورهای افبیآی رو اعدام میکنه؟ اون لیست شخصیتهای آینده دیسی رو داره، با بتمن شام میخوره، ولی سرنوشت دنیا رو میده دست دیابلو و بومرنگ و هارلی کوئین؟ مثل این میمونه که پلیس رو خبر نکنی و بری از بین اعدامیها دنبال آدم بگردی تا مشکلت رو حل کنن!
پایان فیلم هم که ثابت کرد حضور جوخه کلاً بیخودی بوده. چند تا بمب معمولی کار رو تموم کرد. بمب! هر سرباز سادهای میتونست اون بمب رو منفجر کنه. چرا باید یه مشت قاتل رو آزاد کنی وقتی با یه حمله هوایی ساده میشد قضیه رو جمع کرد؟ کل فیلم غیرضروری بود. یه فاجعه تمامعیار.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**جوخه انتحار میتونست خیلی بهتر باشه اگه استودیو تو کار دخالت نمیکرد، اما چیزی که تحویل گرفتیم هنوز هم سرگرمکنندهست و چند تا بازیگر عالی رو معرفی کرد که این شخصیتهای وحشی رو به بهترین شکل بازی کردن.**
کمیکهای جوخه انتحار جزو محبوبترینهای منه. شرورهای درجه چندم که مجبورن مأموریتهای غیرممکن دولتی رو انجام بدن به امید اینکه حبسشون کم بشه. کمیکها خیلی باحال بودن چون غیرقابل پیشبینی بودن و هر لحظه ممکن بود یکی بمیره. دیدن اون فضا روی پرده سینما برای من لذتبخش بود.
متأسفانه اون غیرقابل پیشبینی بودن تو فیلم کمتر شده بود و داستان هم کلیشهای بود، اما من باز هم فیلم رو دوست داشتم. ویل اسمیت به شخصیت ددشات جذابیت خاصی داد. مارگو رابی در نقش هارلی کوئین همه رو غافلگیر کرد و این شخصیت رو به بهترین شکل ممکن به دنیای سینما آورد. وایولا دیویس هم برای نقش آماندا والر انتخاب هوشمندانهای بود. در نهایت، از اون هیولاهای بیچهره هم خوشم اومد چون خوراک خوبی برای جوخه بودن تا مهارتهای خشونتبارشون رو نشون بدن. میدونم این بهترین فیلم کمیکبوکی تاریخ نیست، اما چیزی که انتظار داشتم رو بهم داد.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه نمیتونی فیلمی بسازی که از کمیکش بهتر باشه، اصلاً نسازش.
2024-06-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من همیشه فکر میکنم مارول کمیکهای معمولی رو به فیلمهای خوب تبدیل میکنه و دیسی کمیکهای خوب رو به فیلمهای معمولی. عمق داستانهای دیسی همیشه تو فیلماشون گم میشه و این فیلم هم یکی از هموناست. با این بودجه و بازیگرها، باید فیلم خیلی خوبی میشد. شاید هم بود، اما وقتی مدیرهای استودیو میگن «فقط اکشن بفروشید و روح داستان رو حذف کنید»، نتیجهاش میشه این: یه آشغالِ پرهزینه و خوشساخت با بازیگرهای معروف.
2024-06-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم آشغاله، تدوینش داغونه و خیلی احمقانه است. ولی باز هم ترجیح میدم این رو ببینم تا بتمن علیه سوپرمن (BvS).
2025-07-19