تبدیل شوندگان: تاریکی ماه
اتوباتها Bumblebee (بامبلبی)، Ratchet (رچت)، Ironhide (آیرونهاید)، Mirage (میراژ)، Wheeljack (ویلجک) و Sideswipe (سایدسوایپ) به رهبری Optimus Prime (اپتیموس پرایم) بازگشتهاند تا با دسپتیکونهای خبیث که تشنه انتقام شکست اخیر خود هستند، مقابله کنند. اتوباتها و دسپتیکونها درگیر یک مسابقه فضایی خطرناک بین ایالات متحده و روسیه برای رسیدن به یک فضاپیمای پنهان سایبرترونی در ماه و کشف اسرار آن میشوند و بار دیگر Sam Witwicky (سم ویتویکی) باید به کمک دوستان رباتی خود بشتابد. در حالی که نبرد میان اتوباتها و دسپتیکونها روی زمین ادامه دارد، شرور جدیدی به نام Shockwave (شاکویو) وارد صحنه میشود.
سال انتشار: 2011 کارگردان: Michael Bay ژانر: Action، Adventure، Comedy نویسندگان: Ehren Kruger امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم Transformers: Dark of the Moon (تبدیلشوندگان: نیمه تاریک ماه). ۱۵۴ دقیقه زمانشه، اینطور که ویکیپدیا میگه (هرچند موقع تماشاش حس میکردم انگار کلاً ۱۴ ساعت طول کشید!). ۱۵۴ دقیقه. و من قبل از دقیقه چهارم، گیج و خسته بودم و داشتم ساعتم رو چک میکردم. پس سعی میکنم فیلمی رو نقد کنم که همین الان دیدمش اما تقریباً هیچی ازش نمیدونم و حتی کمتر از اون برام اهمیتی داره. چیزی که در ادامه میخونید بیشتر از اینکه یه نقد منسجم باشه، یه آشفتگی بیسر و تهه. خب، اشکالی نداره، چون دقیقاً به خود فیلم میخوره.
داستان از این قراره که سالها پیش، رهبر قدیمی اتوباتها یعنی Sentinel Prime (سنتینل پرایم) با یه دستگاه تلهپورت که از صدها «ستون» ساخته شده و فقط خودش میتونه کنترلش کنه، روی ماه سقوط میکنه. دسپتیکونها تقریباً همه ستونها رو میدزدن اما سنتینل رو همونجا ول میکنن. توی یه ماموریت نظامی... اوم... مطمئن نیستم چی بود؛ یه گشتوگذار دوستانه؟ Optimus Prime (اپتیموس پرایم) با Shockwave (شاکویو) درگیر میشه و چند تا از این ستونها رو پیدا میکنه. بعد قهر میکنه چون انسانها از این تجهیزات سایبرترونی خبر داشتن و بهش نگفته بودن. خلاصه اپتیموس میره ماه و سنتینل پرایم رو پیدا میکنه و زندهاش میکنه. کاشف به عمل میآد که دسپتیکونها دقیقاً همین رو میخواستن؛ چون فقط اپتیموس میتونست زندهاش کنه و فقط سنتینل میتونه با اون دستگاه تلهپورت کار کنه. حالا دنبال سنتینل هستن. اما ای دل غافل، سنتینل تصمیم گرفته که اتوباتها دارن برای یه هدف شکستخورده میجنگن، پس میره سمت دسپتیکونها.
حالا کلی صحنههای درگیری رباتی گیجکننده و خستهکننده داریم که مگاترون و سنتینل و بقیه آدمبدها سعی میکنن از اون دستگاه استفاده کنن تا... اوم، سیارهشون سایبرترون رو که اون دور دورهاست بکشن سمت زمین؟ یا زمین رو تبدیل به سایبرترون کنن؟ یا یه همچین چیزی. این وسط Sam Witwicky (سم ویتویکی) با بازی Shia LaBeouf (شایا لباف) که این بار حتی از همیشه هم رو اعصابتره، فقط یه نردِ بیمصرف نیست، بلکه یه آدم نقنقو شده که دنبال شهرت جهانیه و یه شغل ۴۰ ساعته میخواد. با وجود همه اینها، اون خیلی راحت Megan Fox (مگان فاکس) رو فراموش کرده و با دوستدختر جدیدش Rosie (رزی) که یه مدل خیلی جذابه، وقت میگذرونه. رزی که انگار همیشه برای مهمانی آمادهست، به طرز عجیبی حتی از مگان فاکس هم توی فیلم نقش کمرنگتری داره.
سم چطوری توی این به اصطلاح «داستان» جا میگیره؟ خدا میدونه. رئیسِ دوستدخترش هم که یه آدم از خود راضیه، معلوم میشه که با دسپتیکونها دستش توی یه کاسهست. تنها چیزی که میدونم اینه که این بار بازیگرهای بزرگی مثل Frances McDormand و John Malkovich هم به John Turturro پیوستن تا فقط برای پول توی این فیلم بازی کنن. از ثانیه اول تا آخر، کل فیلم به طرز بیخودی پیچیده، از نظر منطقی خندهدار و از همه مهمتر، به شدت خستهکنندهست. دقیقاً مثل دو تا فیلم قبلی. یه جا وسط فیلم یه آهنگ راک پخش شد که یعنی مثلاً صحنه «غمانگیزه». مردم روی پرده داشتن گریه میکردن و همدیگه رو بغل میکردن، اما من اصلاً نفهمیدم چرا باید ناراحت باشم؛ شاید کل بازیگرها یهو فهمیدن که توی یه فیلم ترنسفورمرز هستن! افتضاح بود. به بدترین شکلی که مایکل بی میتونه یه فیلم رو بسازه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعد از اینکه تمام لوکیشنهای روی زمین رو برای پیدا کردن اون گجتهای قدرتمندی که اتوباتها و دسپتیکونها سرشون میجنگن تموم کردن، این بار رفتیم سراغ ماه. جایی که ظاهراً یه کشتی قدیمی سایبرترونی دفن شده که میتونه تعادل قدرت رو به نفع هر کسی که پیداش کنه تغییر بده. اگه بخوام منصف باشم، این بار یه ذره تلاش برای داستانپردازی کردن. یه سناریوی جنگ سردی بین روسها و آمریکاییها درست کردن و یکم هم تئوری توطئه آپولو ۱۱ رو قاطیش کردن تا جذاب بشه. یه آدمبد جدید به اسم Shockwave (شاکویو) هم داریم. شخصیتهای قدیمی هم هستن؛ جان تورتورو دیگه داره تکراری میشه، جاش دوهامل هم اون جذابیت قبل رو نداره و با اینکه خوشبختانه دیگه خبری از مگان فاکس نیست، اما رزی هانتینگتون جایگزینش شده که حتی از اون هم کاریزمای کمتری داره. کلی اکشن و انفجار، همون همیشگی... احتمالا به زودی یکی دیگه هم ازش میسازن.
2023-05-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم Transformers: Dark of the Moon (تبدیلشوندگان: نیمه تاریک ماه) واقعاً کشدار و خستهکنندهست. پایان فیلم انگار ساعتها طول کشید تا تموم بشه، بعد هم خیلی یهویی و بدون هیچ واکنشی به اون همه خرابی و دعوا، فیلم تموم شد. خیلی بیمقدمه بود. من طرفدار فیلمهای تماماکشن هستم، مثلاً عاشق «سریع و خشن» هستم، اما حتی من هم نیاز دارم با شخصیتها ارتباط برقرار کنم تا دلیلی برای تماشای فیلم داشته باشم؛ اینجا هیچکس این حس رو به من نداد. لیست بازیگرها روی کاغذ جذابه، اما توی فیلم نه. دیدن جان مالکوویچ و فرانسیس مکدورمند عجیب بود؛ اولی بد نبود اما دومی با اون شخصیت مزخرفش واقعاً هدر رفته بود. کن جئون (Ken Jeong) واقعاً توی این فیلم خوب بود؛ در واقع تنها لحظات خندهدار و خوب فیلم مدیون اون بود. الان نگاهی به فروش فیلم انداختم... ۱.۱۲۴ میلیارد دلار؟! پناه بر خدا. کنجکاوم ببینم بقیه هم نظرشون مثل منه یا نه. وقتی فهمیدم قسمت بعدی نزدیک به سه ساعت طول میکشه، واقعاً وحشت کردم! باید کلی تنقلات آماده کنم که خوابم نبره.
2025-01-21