۱۸۸۳

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

باید با این شروع کنم که چون هنوز سریال یلواستون (Yellowstone) رو ندیدم، با یه دید کاملاً بی‌طرف سراغ این سریال اومدم. این سریال برام مثل یه ترکیب عجیب از تراژدی یونانی و رمان «ده سرخ‌پوست کوچک» آگاتا کریستی (که با نام «سپس هیچ‌کدام باقی نماندند» هم شناخته می‌شه) بود. اصلاً توضیح نمی‌دم چرا، چون می‌خوام تا جایی که می‌شه داستان رو اسپویل نکنم. مثل خیلی از سریال‌های کابلی قبل از خودش، در سنت سریال‌هایی مثل «سوپرانوز» و «بریکینگ بد»، این داستان اون‌قدر دراماتیک هست که شما رو مجذوب خودش کنه، حتی اگه با بخش‌هایی از اون مشکل داشته باشید. علاوه بر این، سام الیوت (Sam Elliot) رو داره که همیشه ارزش دیدن داره، و بازی‌های عالی از دو خواننده کانتری، تیم مک‌گرا (Tim McGraw) و فیت هیل (Faith Hill). از تیم بازیگری مکمل فوق‌العاده هم نباید گذشت. مناظر خیره‌کننده، موسیقی متن تاثیرگذار و فیلمنامه در بیشتر بخش‌ها عالیه. باید بگم که از نریشن‌های روی تصویر واقعاً خسته شدم. بخشی از اون به خاطر اینه که کلاً طرفدار نریشن نیستم، اما بخش دیگه‌اش به این خاطر بود که انگار السای نوجوان داشت حکمت‌ها و دیدگاه‌های تاریخی‌ای رو بیان می‌کرد که فراتر از سن و سالش بود. یعنی شیطنت‌های دختر رو در ابتدا با اون سخنرانی‌های کوتاهش فقط چند هفته بعد مقایسه کنید. اما در کل این یه موضوع آزاردهنده جزئی بود و چون خیلی تکرار نمی‌شد، راحت می‌شد ازش گذشت. این سریال قطعاً ارزش دیدن داشت و طبق اطلاعاتی که خوندم، اگه روزی یلواستون رو هم ببینم، ممکنه درک بهتری از انگیزه‌ها و تم‌های اون سریال بهم بده.