پیشتازان فضا: به سوی تاریکی
وقتی خدمه سفینه انترپرایز (USS Enterprise) به خانه فراخوانده میشوند، درمییابند که نیروی وحشتناکی از درون سازمان خودشان، ناوگان و تمام آرمانهای آنها را نابود کرده و جهان را در وضعیت بحرانی قرار داده است. کاپیتان کرک (Captain Kirk) که کینهای شخصی به دل گرفته، عملیاتی را برای تعقیب و دستگیری یک سلاح کشتار جمعی انسانی در دنیایی جنگزده رهبری میکند. در حالی که قهرمانان فضایی ما وارد یک بازی شطرنج حماسی بین مرگ و زندگی میشوند، عشق به چالش کشیده میشود، دوستیها از هم میپاشد و فداکاریهایی باید برای تنها خانوادهای که برای کرک باقی مانده، یعنی خدمهاش، انجام شود.
سال انتشار: 2013 کارگردان: J.J. Abrams ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Roberto Orci، Alex Kurtzman، Damon Lindelof امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
داستان ضعیفی برای فیلمی با این بودجه کلان بود. راستش فکر کنم فقط اگه طرفدار پر و پا قرص استار ترک (Treky) باشید ازش خوشتون بیاد. در غیر این صورت هیچ منطقی توی فیلم پیدا نمیکنید، مخصوصاً این واقعیت که کاپیتان یک سفینه فضایی اولین کسیه که برای کارهای میدانی از سفینه خارج میشه!
2014-06-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**متن زیر یک نقد طولانی است که در اصل در سال ۲۰۱۳ نوشتهام.**
فیلم Star Trek: Into Darkness یا اونطور که بچهها صداش میکنن STID (که من رو یاد بیماریهای ناخوشایند میندازه)، به نظر غیرحرفهای من، یک پله بالاتر از قسمت قبلی بود (که البته اون رو هم خیلی دوست داشتم). با این حال، هم فیلم ۲۰۰۹ جی.جی. آبرامز (J.J. Abrams) و هم این فیلم، یک مشکل مشترک داشتن که نمیتونستم نادیده بگیرم؛ و اون اینه که هر دو اساساً شبیه یک اپیزود خیلی طولانی از یک سریال تلویزیونی هستن. من تقریباً هیچکدوم از قسمتهای قدیمی سریال Star Trek رو ندیدم، پس این حس از اونجا نمیاد. فقط یک حس غیرقابلانکار بود که بعد از چند دقیقه از شروع هر دو فیلم پیدا کردم. حتی در این زمینه هم Into Darkness کمی نسبت به قبلی بهتر شده.
متأسفانه این فیلم جدید پر از حفرههای داستانیه. بعضیهاشون... یا حداقل یکیشون، اصلاً قابل بخشش نیست. اینها به خودی خود فیلم رو خراب نمیکنن، اما باعث میشن به توانایی آبرامز برای مدیریت پروژههای بزرگ در آینده شک کنم، وقتی حتی نمیتونه از پس Star Trek بربیاد. از همون اول سوالاتی برام پیش اومد که میشد خیلی راحت با دو خط دیالوگ جوابشون رو داد. این موضوع ناراحتکننده بود چون روی اثری که در ذات خودش سینمای لذتبخشی بود، سایه انداخت. با وجود اینکه این مشکلات با جلو رفتن فیلم بدتر میشدن، باز هم باید به آبرامز و تیمش برای این خط زمانی تغییریافته تبریک گفت. پیدا کردن راهی برای ریبوت کردن فرنچایز بدون توهین به اصالت نسخه اصلی، حرکت بزرگی بود (علاوه بر این، حالا که کانسپت جا افتاده، دست خودشون رو برای تغییرات بیشتر در آینده باز گذاشتن). خیلی هوشمندانه بود.
بازگشت زکری کینتو (Zachary Quinto)، کارل اوربان (Karl Urban)، سایمون پگ (Simon Pegg)، جان چو (John Cho) و آنتون یلچین (Anton Yelchin) قطعاً برای من یک امتیاز بزرگه. اصلاً جای تعجب نداره که مثل همیشه فوقالعاده بودن. اما اگه از بندیکت کامبربچ (Benedict Cumberbatch) تعریف نکنم، چه طرفداری هستم؟ (شوخی به کنار، واقعاً حقشه، چون یک شرور معرکه از آب دراومده).
۶۵٪ - گیملی (Gimly)
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اعتراف میکنم که واقعاً از این فیلم لذت بردم. اون اخلاقگراییهای خشک و «مقدسمآبانه» بعضی از فیلمهای استار ترک رو نداره و اساساً فقط یک ماجراجویی علمی-تخیلیه که کریس پاین (Chris Pine) در نقش کرک و خدمهاش رو در مقابل دشمنان داخلی و خارجی قرار میده! رابطه بین پاین و اسپوک (Spock) با بازی زکری کینتو هنوز برای من کاملاً جا نیفتاده؛ اما کارل اوربان در نقش مککوی (McCoy) با اون استعارههای احمقانهاش خیلی خوب عمل کرده. (در مورد اسکات (Scotty) با بازی سایمون پگ هرچی کمتر بگیم بهتره، ولی خوشبختانه حضورش کمه).
سفینه انترپرایز باید «خان» (Khan) با بازی بندیکت کامبربچ رو که مسئول بمبگذاری در لندن و حمله به فرماندهی ناوگان ستارهای بوده، در قلمرو خطرناک کلینگونها پیدا کنه. اونا با چندتا اژدر مشکوک راهی میشن. کلکلهای بامزهای بین زوج عجیب اوهورا (Uhura) و اسپوک وجود داره که لبخند به لب میاره و آنتون یلچین هنوز با تلفظ حرف «w» برای کامپیوتر مشکل داره. فیلم پر از مبارزه با فیزر (اسلحه لیزری) هست، لباسها چند باری پاره میشن و داستان هم اونقدر جون داره که مخاطب رو با خودش بکشونه. البته ۱۵ دقیقه آخر فیلم یکم بیش از حد کش میاد، اما اگه دنبال یک علمی-تخیلی باکیفیت با چندتا پیچش داستانی و ظاهر جذاب هستید، این فیلم انتخاب خوبیه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**جی.جی. آبرامز دیگه نباید هیچ چیزی مربوط به استار ترک بسازه**
این فیلم یک اثر مضحکه. یک نقد دیگه گفته بود فقط طرفدارهای استار ترک از این خوششون میاد، اما دقیقاً برعکسش درسته. آبرامز سکانسهای اکشنی میسازه که هیجان ایجاد میکنن، اما نتیجهشون رو هیچوقت نشون نمیده. چکوف (اون پسر لاغر درسخون) کرک رو نگه داشته، کرک هم اسکات رو گرفته که نیفته، اونم توی سفینهای که داره توی جو زمین سقوط میکنه. یهو کات میخوره به ۵ ثانیه حرف زدن توی پل فرماندهی، بعد دوباره کات میخوره و میبینیم دارن توی راهرو راه میرن. شوخی میکنید؟ این فیلم شبیه کارهای تقلیدی از مکجی (McG) هست که بلد نیست چطوری اون گرهگشاییهای اغراقآمیز رو دربیاره. البته هیچ طرفدار استار ترکی هم نمیخواد مکجی دستش به این سری برسه.
این رویکرد هم به مرام و مسلک استار ترک ضربه میزنه و هم تلاشهای خود آبرامز برای ایجاد تعلیق رو خراب میکنه. وقتی نه از حل مسئله هوشمندانه خبری هست و نه از اون دیوانهبازیهای تمامعیار، این لحظات پوچ به نظر میرسن. بخش ناامیدکننده اینجاست که استار ترک در طول دههها ثابت کرده که قصهگویی متفکرانه میتونه به اندازه سکانسهای پرهیجان، جذاب باشه. امتناع آبرامز از اعتماد به هوش مخاطب یا شخصیتهاش، دلیل اصلی اینه که نگاه اون به این فرنچایز، طرفدارها رو اینقدر دوقطبی کرده. مسخرهست. حتی مسخرهتر اینه که فیلم سود هم کرده.