金手指

CinemaSerf (منتقد)

در دهه ۱۹۷۰، هنگ‌کنگ غرق در مقامات فاسدی بود که دولت تصمیم گرفته بود آن‌ها را به پای میز محاکمه بکشاند. پلیس که از این ماجرا به‌شدت عصبانی بود، یک واحد ضدفساد برای رسیدگی به این مشکل تأسیس کرد و به لطف یکی از بازرسان ارشدشان (اندی لاو) موفق هم شدند! سال‌ها بعد، زمانی که بریتانیا و چین درباره اتحاد مجدد این مستعمره صحبت کردند، بازار سهام سقوط کرد و او دوباره فراخوانده شد تا رئیس ثروتمند یک شبکه بزرگ از شرکت‌ها (تونی لونگ) را زیر ذره‌بین ببرد؛ مردی که در تجملات غوطه‌ور است در حالی که سرمایه‌گذارانش دارند همه‌چیزشان را از دست می‌دهند. هرچه بیشتر تحقیق می‌کند، شبکه‌ای پیچیده از شرکت‌های وابسته، رشوه و شرکت‌های پوششی را کشف می‌کند که شبیه به یک طرح هرمی بی‌نقص است. نه تنها این تشکیلات مشکوک است، بلکه او کم‌کم متوجه می‌شود همان نهاد فاسدی که سال‌ها پیش امیدوار بود در نابودی‌اش کمک کرده باشد، خیلی تمیز خودش را بازآفرینی کرده و تا بالاترین رده‌های جامعه نفوذ کرده است. فیلم بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده و درست مثل آن‌ها، با پیشرفت داستان پستی‌وبلندی‌هایی داریم. فیلم دقیقاً همین‌جا مسیرش را گم می‌کند. در بهترین حالت، فیلم ساختاری منسجم با پویایی خوبی بین پلیس و طعمه‌اش دارد. در بیشتر زمان‌های دیگر، فیلم با کمبود جدی جزئیات و تلاش اندک برای نشان دادن اینکه چگونه جذابیت و لحنِ فریبنده توانست تقریباً همه را گول بزند، سرگردان است. تلاشی قابل قبول از لاو و لونگ، اما این فیلمِ دو ساعتهِ طولانی، به جنبه‌های جالبِ یک کسب‌وکار جهانی در اوج شکوفایی‌اش که توسط مردی کثیف و بی‌وجدان اداره می‌شد، بهای کمی می‌دهد.