Kingdom of the Dinosaurs

Peter McGinn (منتقد)

من بیشتر این فیلم را در حالی که روی دوچرخه ثابت ورزش می‌کردم تماشا کردم، پس وقتم هدر نرفت. خیلی زود متوجه شدم که به دلیلی فیلم را از دقیقه ده شروع کرده‌ام، اما به نظرم فرقی هم نمی‌کرد. با قضاوت بر اساس بقیه نقدها، آن‌ها بودجه کافی برای جلوه‌های ویژه دایناسورها خرج نکرده بودند، اما شخصاً دوست داشتم پول بیشتری روی فیلم‌نامه خرج می‌کردند. دایناسورها شکار می‌کردند، زوزه می‌کشیدند، گاز می‌گرفتند و می‌بلعیدند و این برای من به اندازه کافی خوب بود. اما دویدن بازیگران از دست این موجودات و نبستن درهای سنگین پشت سرشان، لبخندهای زیادی به لبم آورد. منظورم این است که هیچ‌وقت درها را نمی‌بستند! ظاهراً برخی از افراد به خاطر مهارت‌ها یا شغل‌های خاص‌شان برای حضور در این مجتمع انتخاب شده بودند، در حالی که حدس می‌زنم تعدادی از خانم‌ها به خاطر ظاهرشان با بلوزهای یقه باز انتخاب شده بودند. و اگر مواد غذایی و دارویی آن‌ها آن‌قدر کم است که مجبورند برای ذخیره آذوقه از مجتمع خارج شوند، حداقل می‌توانند به این حقیقت دل خوش کنند که هنوز منبع آماده‌ای از ریمل و سایر لوازم آرایش دارند. (همسرم اشاره کرد که آن‌ها واضح است زیاد بیرون نمی‌روند، پس طبیعتاً باید لوازم آرایش زیادی داشته باشند!) حدس می‌زنم آن‌ها نمی‌خواستند با به خطر انداختن کودکان از فیلم «پارک ژوراسیک» تقلید کنند، بنابراین ترجیح دادند سراغ یک جنین متولد نشده بروند. نمی‌توانم بگویم به هیچ‌کدام از شخصیت‌ها علاقه‌مند شدم، که این مزیت را داشت که کمتر نگران شوم در نهایت چه کسی زنده می‌ماند. خیلی خب، فیلم فوق‌العاده‌ای نیست، اما خدا پدرش را بیامرزد، حداقل تلاش خودش را می‌کند.