Ghost Town

John Chard (منتقد)

«سوارکاران دیگر آخرالزمان». چندتا دانشجوی جوون بعد از اینکه اتوبوس‌شون به طرز عجیبی راهش رو گم می‌کنه، گیر یه شهر متروکه تو غرب وحشی می‌افتن که ارواح خبیث تسخیرش کردن. به نسبت فیلم‌های کم‌خرج تلویزیونی اصلاً افتضاح نیست؛ چندتا صحنه قتل خلاقانه داره (مرگ بر اثر بالا آوردن بنزین واقعاً عالی بود!)، بیلی دراگو هم در نقش روح خبیثِ کابوی خوب درخشیده و زوایای کج دوربین (زاویه داچ) هم به فضاسازی فیلم کمک کرده. از اون طرف، ترکیب بچه‌های درس‌خون و ورزشکارای دانشگاه هرچند کلیشه‌ایه، اما تعامل جالبی بین کاراکترها ساخته و به نویسنده (اندی بریگز) اجازه داده یه پایان‌بندی آبرومند بچینه، جایی که بازمانده‌ها با زور بازو و هوش‌شون دنبال راه فرار از این برزخ می‌گردن. متأسفانه کارگردان تودور چاپکانوف فکر کرده لرزوندن بی‌وقفه دوربین در هر موقعیتی حرکت شاخیه، که بدجوری به اتمسفر فیلم ضربه زده. موسیقی متن گوش‌خراش ام‌تی‌وی‌طورِ فیلم هم مدام پخش می‌شه تا ثابت کنه واقعاً سرسام‌آوره! خود شهر هم شبیه دکورهای ارزونِ پارک‌های تم‌آمریکاییه. فیلم که تو صوفیه بلغارستان فیلمبرداری شده، در نهایت خلاصه می‌شه به چندتا جوون خوش‌تیپ (که یکی‌شون کپی وین دیزله) که لابه‌لای ناله‌ها و هورمون‌هاشون یکی‌یکی کشته می‌شن. فیلم مثل کاراکترهاش انگار تو یه برزخ سینمایی گیر افتاده و تکلیفش مشخص نیست که می‌خواد اسلشر باشه، روح‌محور باشه، یا یه وسترن مدرن! ولی در کل، برای وقت‌گذرونی‌های شبکه سای‌فای، گلیمش رو از آب بیرون می‌کشه. ۴ از ۱۰.