بیچارگان
روایتی از تکامل فانتزی بلا باکستر (Bella Baxter)، زن جوانی که توسط دانشمند نابغه و غیرمتعارف، دکتر گادوین باکستر (Dr. Godwin Baxter)، دوباره به زندگی بازگردانده میشود.
سال انتشار: 2023 کارگردان: Yorgos Lanthimos ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Tony McNamara، Alasdair Gray امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل بدون اسپویل در سایت فندوموایر: «بیچارهها (Poor Things) نه تنها بهترین فیلم جشنوارهست، بلکه بهترین فیلم ساله تا به اینجا، و همچنین محبوبترین اثر من در کارنامه یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos). داستانی به شدت تاملبرانگیز و دیوانهوار خندهدار که پر از محتواست و روی سفر جذاب خودشناسی با لایههای تماتیک غنی تمرکز داره. بازیهای کل تیم بازیگری خیرهکنندهست، اما اما استون (Emma Stone) واقعاً با اون قدرت بیان استثناییش آدم رو تحت تاثیر قرار میده و باید کلی جایزه ببره. یک کلاس درس فنی در تمام زمینههای فیلمسازی که مثل خامه روی این کیکِ تقریباً بینقص عمل میکنه.» امتیاز: A
2023-09-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی شرایط زندگی به کاممون نیست، وقتشه که خودمون رو از نو بسازیم؛ چیزی که توی جدیدترین اثر یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) هم به صورت واقعی و هم استعاری اتفاق میافته. اما روشی که این نتیجه حاصل میشه، یه ترکیب واقعاً الهامبخش از ژانرهاست؛ از کمدی و رمانس گرفته تا نقد اجتماعی و علمی-تخیلی، که یکی از خلاقانهترین، عجیبترین و خندهدارترین فیلمهای سالهای اخیر رو ساخته. این افسانه فمینیستیِ متفاوت، داستان زن جوان باردار و ناشناسی (با بازی اما استون) رو میگه که خودکشی کرده و حالا با پیوند مغز جنین خودش، توسط یه جراح/دانشمند عجیب و غریب اما خوشنیت به سبک دکتر فرانکنشتاین (با بازی ویلم دفو) دوباره زنده میشه. اون سوژهش رو به زندگی، سلامتی و آگاهی برمیگردونه؛ فرآیندی که گاهی چالشبرانگیزه و در نهایت وقتی زن با میل جنسی آشنا میشه، جرقهای برای کشف یه زندگی جدید و مستقل برای خودش، هم از نظر جسمی و هم عاطفی، زده میشه. طی یه سری ماجراجویی در سفر به اروپا با یه وکیل خوشگذران و هوسباز (با بازی مارک رافلو)، اون خودش رو به عنوان زنی پیدا میکنه که به خودشکوفایی رسیده؛ اون هم در دورانی که این اتفاق خیلی نادره، مخصوصاً در دنیایی که مردها با زنها بیشتر مثل دارایی رفتار میکنن تا آدم. با اینکه ریتم فیلم در اواسطش میتونست بهتر باشه، اما باز هم با خندههای بلند در تمام طول فیلم سرگرمتون میکنه، حتی وقتی روایت فیلم عمیقتر و جدیتر میشه. بازیهای فوقالعاده استون، دفو و رافلو در سطح بالایی هستن و باعث شدن فیلم ۱۳ نامزدی منتقدان و ۷ نامزدی گلدن گلوب بگیره. فیلم از نظر بصری، فیلمبرداری و تدوین هم خیرهکنندهست و طراحی صحنه فانتزی و تماشاییش آدم رو یاد کارهای وس اندرسون (Wes Anderson) و تری گیلیام (Terry Gilliam) میندازه، در حالی که سبک خاص خودش رو هم حفظ کرده. البته باید گفت که فیلم صحنههای جنسی صریح زیادی داره، چه بصری و چه در دیالوگها، پس بینندههای حساس باید حواسشون باشه. با این حال، به عنوان یکی از مورد انتظارترین فیلمهای فصل جوایز، «بیچارهها» اصلاً ناامیدتون نمیکنه؛ یه اثر قرص و محکم که هم حسابی میخندونه و هم ذهن مخاطب رو درگیر میکنه.
2023-12-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
انگار یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) نشسته و یه مکالمه ماورایی با جیمز ویل (James Whale) داشته! دانشجویی به اسم «مکس» (با بازی رامی یوسف) توسط استادش «گادوین» (ویلم دفو - که بهش میگه گاد یا همون خدا) استخدام میشه تا توی پروژهی جدیدش بهش کمک کنه. اسم سوژه «بلا» (اما استون) هست و زود معلوم میشه که اون نتیجهی یه جراحی خیلی خلاقانه از طرف «گاد» هست؛ مردی که خودش هم زیر دست پدر دانشمندش یکی دو بار طعم تیغ جراحی رو چشیده! ماجرا از این قراره که یه زن باردار با پریدن از روی پل خودکشی میکنه، اما خوشبختانه قبل از اینکه بچهش بمیره، از آب میگیرنش. جراح موفق میشه بچه رو به دنیا بیاره و بعد مغز نوزاد رو با مغز مردهی اون زن عوض کنه! نیازی به گفتن نیست که «بلا» در حال یادگیری سریعه و برای رسیدن به خواستههاش ممکنه قشقرق هم به پا کنه؛ و اولین خواستهش هم اینه که بره بیرون و دنیا رو کشف کنه. اون کمکم قدرتمندتر و پختهتر میشه و لذت ارگاسم رو کشف میکنه و بعد از اون دیگه هیچچیز جلودارش نیست. «گاد» سعی میکنه با پیشنهاد ازدواج با «مکس» کنترلش کنه، اما مکس اونقدر قرارداد سختگیرانهای میبنده که «دانکن» (مارک رافلو) به این نتیجه میرسه که بلا ارزش بررسی کردن رو داره. دانکن اون رو میبینه و بهش وعده رویاهاش رو میده، بلا هم «گاد» رو راضی میکنه که بذاره با اون بره و خیلی زود سفرش رو دور اروپا شروع میکنه و از لذتهای مکرر «بالا و پایین پریدنهای وحشیانه» لذت میبره! این زن که مدام در حال یادگیریه، زود از معشوقش خسته میشه و میفهمه که میتونه هم کلی خوش بگذرونه و هم پول دربیاره؛ تا اینکه «گاد» مریض میشه و بلا باید برگرده خونه، نه فقط به اون زندگی، بلکه به طور غافلگیرکنندهای به همون زندگیای که فکر میکرد روی پل جا گذاشته. این فیلم واقعاً بعضی جاها باعث میشه از ته دل بخندید و بازی اما استون (Emma Stone) قطعاً بهترین بازی عمرش تا الان بوده. اون نقش «بلا»ی عروسکمانند و بچهگونه رو در ابتدا با مهارت بازی میکنه و همینطور که شخصیتش به یه زن باهوش و همهفنحریف تبدیل میشه، اون مهارت هم تکامل پیدا میکنه. رافلو هم در نقش همسفرش عالیه و کاترین هانتر (Kathryn Hunter) هم در نقش «سوئینی»، رئیس پاریسیش، بازی قرص و محکمی ارائه میده. داستان ما رو به یه تور جذاب در شهرهای اروپایی میبره، اما در عین حال یه تور برانگیزاننده از انسانیت با تمام زشتیهاش هم هست. «بلا» ذهن عملی و تحلیلگری داره که گاهی به طرز مضحکی بیتفاوت به نظر میرسه، اما در نهایت معلوم میشه که از اول هم حق با اون بوده. شاید با زمان حدود ۲ ساعت و نیم کمی طولانی به نظر بیاد، اما واقعاً سریع میگذره. در آخر این داستان خلاقانه و اقتباسشده، دلم برای اون بز بیچاره سوخت!
2024-01-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عالی! واقعاً یه تجربه متفاوت بود! من تحلیلهای آکادمیک سینمایی بلد نیستم که بتونم حق مطلب رو ادا کنم، پس اون رو میسپارم به بقیه. اما چیزی که میتونم بگم اینه که از تماشای «بیچارهها» (Poor Things) خیلی لذت بردم. فوقالعادهست. کلی نکته مثبت داشت، اما اصلیترینش واضحه: اما استون (Emma Stone). فقط میتونم بگم: براوو! یه بازی واقعاً درخشان! یه نکته مثبت خیلی بزرگ دیگه، موسیقی فیلمه. واو! معرکهست. در تمام طول فیلم خیلی تاثیرگذاره و هر چند دقیقه یک بار آدم رو مبهوت میکنه... با این حال، هیچوقت حواس آدم رو پرت نمیکنه یا از فضای صحنه بیرون نمیبره. یکی از بهترین موسیقی متنهایی بود که بعد از مدتها شنیدم. جدا از اینها، جلوههای بصری عالیه؛ از رنگها گرفته تا دکورها، دمشون گرم. همهچیز نفیس به نظر میرسه. استون تنها کسی نیست که آدم رو تحت تاثیر قرار میده، ویلم دفو (Willem Dafoe) هم عالیه؛ لهجهش خیلی به نقش میخورد. مارک رافلو (Mark Ruffalo) هم لایق تحسینه، راستش بقیه هم همینطور، مثل رامی یوسف و کاترین هانتر. همهشون توی یه داستان عجیب و غریب بازی میکنن که از اول تا آخر آدم رو جذب میکنه. قبل از دیدنش فکر میکردم از اون فیلمهای بیش از حد هنری باشه که نمیتونم باهاش ارتباط بگیرم، اما خوشبختانه کاملاً اشتباه میکردم. وقتی شخصیت کریستوفر ابوت (Christopher Abbott) وارد شد، فکر کردم فیلم باید زودتر تموم میشد، اما باز هم اشتباه میکردم چون فیلم تونست با همون کیفیت بالا ادامه پیدا کنه. در نهایت: عاشقش شدم. خسته نباشید به همه عوامل.
2024-03-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم فانتزی، درام و کمدی بزرگسال به کارگردانی یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) و نویسندگی تونی مکنامارا (Tony McNamara) که بر اساس رمان سال ۱۹۹۲ اثر آلسدایر گری ساخته شده. لانتیموس اونقدر از کتاب خوشش اومده بود که سال ۲۰۰۹ رفت اسکاتلند تا حق ساخت فیلم رو بخره. فیلم با یه فضای ویکتوریایی نیمهاستیمپانک و خاص، داستان زنی به اسم بلا باکستر (Bella Baxter) رو میگه که بدنش توسط یه جراح عجیب به اسم گادوین باکستر دوباره زنده شده. جراح بعد از خودکشی زن، میفهمه که اون باردار بوده و مغز جنین رو توی سر مادر میذاره. بعد از این، بلا مثل یه شخصیت فرانکنشتاینی وارد سفری میشه و کمکم سلیقه و مهارتهاش رو تا آخر فیلم پرورش میده. باید بگم بعضی صحنههای جنسی اما استون (Emma Stone) و اشتهای جنسی شخصیتش خیلی جسورانهست و نشون میده که اون چقدر به عنوان یه بازیگر رشد کرده. نقشهای اصلی رو اما استون، مارک رافلو، ویلم دفو و رامی یوسف بازی میکنن. از نظر فنی، فیلمبردار با همکاری لانتیموس از کلی دوربین و لنز مختلف استفاده کردن، از جمله لنزهای چشمماهی (fisheye) ۴ میلیمتری و لنزهای قدیمی ۵۸ و ۸۵ میلیمتری. برای بخشهای سیاه و سفید اول فیلم، بخشهای رنگی سفر بلا و بخشهای پایانی، از فیلمهای نگاتیو متفاوتی استفاده شده تا حس و حال هر بخش فرق کنه. طراحی صحنه و گریم هم عالی بود، به علاوه طراحی لباس خاص هالی وادینگتون (Holly Waddington) که از لباسهای بچگونه عجیب در اول فیلم تا لباسهای پختهتر در آخر فیلم متغیره. همه اینها با بودجه متوسط ۳۵ میلیون دلاری ساخته شده. فیلم ۱۱ نامزدی اسکار در رشتههای مختلف از جمله بهترین فیلم، کارگردانی، بازیگر زن و مرد مکمل و غیره داره و کلی جایزه از بفتا و جشنواره ونیز برده. امیدوارم فیلم توی اسکار حسابی بدرخشد، چون برای من که درخشید و بقیه فیلمها رو زیر سایه برد.
2024-03-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
چند سالشونه وقتی باهاش رابطه برقرار میکنن؟ وقتی یه عقبماندهی جذابه، عملاً یه بچهست. اگه این مدرک پیتزاگیت (pizzagate) نیست، پس دیگه نمیدونم چیه. پیشنهاد میکنم تا جای ممکن توی سینما ببینید و برای آخرش که نسخه پرایوت (لو رفته) هست، برید یه جای دنج. بازیها فوقالعاده لذتبخش بود. خشن. شهوانی. کلی صحنههای برهنه. یه کم هم طولانی.
2024-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) با این فیلم سینمایی باشکوه، مفاهیمی مثل انسان بودن، زن بودن، معنای زندگی و عشق رو کاوش میکنه. داستان درباره بلا باکستر (Bella Baxter) هست، زنی که توی یه آزمایش پزشکی عجیب، شانس دوبارهای برای زندگی پیدا کرده. فیلم شما رو به فکر فرو میبره. مهارت بصری کارگردان و تعهد بازیگرها به نقشهاشون خیرهکنندهست. با اینکه به نظرم فیلم یه داستان خیلی عجیب بود که با جنبههایی از فرانکنشتاین و فیلم «بخور، عبادت کن، عشق بورز» ترکیب شده، اما سعی نکنید خیلی عمیق به چیزی که میبینید فکر کنید؛ چون این فیلمیه که ازتون میخواد فقط بشینید و با شگفتی از داستانش لذت ببرید و بذارید تمام حواستون درگیر بشه. به خاطر خاص بودنش ۴ از ۵ ستاره بهش میدم.
2024-04-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مردها بد هستن. زنهای سوسیالیست، دوجنسگرا، جامعهگریز و تنفروش که با نژادهای مختلف رابطه دارن، خوب هستن. تمام. ممنون از فمینیسم. تعجب میکنم که ترنس توی این فیلم نبود. شاید توی نسخه کارگردان باشه. خستهکننده. خیلی خیلی خستهکننده. خیلی رو اعصابی.
2024-04-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم اصلاً اون چیزی نبود که فکر میکردم. خوشحالم از اون آدمهایی هستم که حداقل ۱۰ دقیقه به یه چیزی فرصت میدن، وگرنه شاید خاموشش میکردم. داستان فیلم اگر نگم عجیب، باید بگم خیلی غیرمتعارف بود، اما به خاطر بازیها خیلی زود به دلم نشست. همه بازیها عالی بود و فکر میکردم رافلو جایزه مکمل رو ببره. استون و دفو هم درخشان بودن. فیلمبرداری فوقالعاده بود و باعث میشد توی هر صحنه دنبال جزئیات بیشتر بگردم. کارگردان یه تجربه عالی بهمون داد که خیلی ازش لذت بردم. در کل از اول تا آخر از این مسیر لذت بردم و همه عوامل کارشون رو به بهترین شکل انجام دادن.
2024-05-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اینکه این فیلم درجه سنی NC-17 نگرفته، بزرگترین دستاورد دوران کاری اما استون (Emma Stone) هست؛ حتی بالاتر از دو تا اسکارش. یه زن از روی پل میپره و خودش رو میکشه. دانشمند دیوانه ما جسدش رو پیدا میکنه، میبره خونه و بعد از مطالعه کتاب «کالبدشناسی برای احمقها» دست به کار میشه. بعد از موفقیتش، مغز بچه اون زن توی بدن مادرش شروع به رشد میکنه. دانشمند یه دانشجوی نخبه رو برای شام دعوت میکنه تا با مخلوقش، بلا باکستر، آشنا بشه. طولی نمیکشه که دانشجو متوجه وضعیت خاص بلا میشه. بعد از روبرو شدن با استادش، با یه ازدواج اجباری موافقت میشه. اما بلا ایدههای دیگهای داره. اون که ظاهرش ۳۵ سالهست اما روحش ۱۶ ساله، با وکیل پدرش فرار میکنه. بعد شروع میکنه به تجربه زندگی: غذا، سکس، غذا، سکس، سکس، سکس، رقص، سکس، سیاست، سکس. بعد از یه سفر دریایی و یه دعوا در یک صبح سرد پاریسی، وارد یه فاحشهخانه میشه. در کنار سکسهای بیپایان، اون در جنبههای مختلف زندگی پختهتر میشه. علیرغم شکایتهای اخلاقی، داستان کاملاً منسجمه. هیچچیز توی این فیلم نیست که طرفدارهای این کارگردان رو شوکه کنه. واقعاً قرار بود باور کنم اونجا لیسبون قرن نوزدهم بود؟ راستش وقتی استون توی کادر بود، من خیلی به دکورها دقت نمیکردم. در ضمن، فیلم یه صحنه با هزار تا غاز کم داشت.
2024-05-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**بیچارهها: سمفونی استیمپانکِ تولد دوباره و کشف**
از لحظهای که اما استون (Emma Stone) در فیلم «بیچارهها» (Poor Things) اثر یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) روی پرده ظاهر میشود، مشخص است که با چیزی خارقالعاده طرف هستیم. کی فکرش را میکرد استون چنین استعداد نابی در کمدی داشته باشد؟ نقشآفرینی او در قالب بلا باکستر (Bella Baxter) یک مکاشفه است؛ بازیای که با دقت خیرهکنندهای از کنجکاوی نوزادگونه به خودشناسی ظریف تغییر شکل میدهد.
سیر تکامل شخصیت بلا چیزی در حد معجزه است. استون مراحل رشد بلا را با چنان پیچیدگی ظریفی طی میکند که شما همزمان سرگرم میشوید، احساس ناراحتی میکنید و عمیقاً تحت تأثیر قرار میگیرید. او شخصیتی خلق کرده که هم بیگانه است و هم به شدت انسانی. بدون شک، این فیلم محبوبترین اثر من از لانتیموس است. رویکرد ابزورد مخصوص او با این روایت هماهنگی کاملی پیدا کرده و دنیایی ساخته که همزمان کریه و مسحورکننده است.
زیباییشناسی استیمپانک (steampunk) فیلم، ادای احترامی دلنشین به ژول ورن است و برج ایفل هم بافت تاریخی دقیقی به آن میدهد. استفاده گاهبهگاه از لنزهای ۱۶ میلیمتری این حس را تقویت میکند، انگار داریم از درون یک «اتاق تاریک» قدیمی نگاه میکنیم؛ چیزی که کیفیتی رویاگونه به فیلم میدهد و بازتابدهنده درک خودِ بلا از جهان است.
دیانای ادبی فیلم بدون شک فرانکنشتاینی است. شباهتهای زندگینامهای با مری شلی (Mary Shelley) هم جذاب و هم عمدی است. شلی که خودش بعد از مرگ مادرش هنگام زایمان بدون مادر بزرگ شد، به نظر میرسد الهامبخش لایههای مختلف داستان بلا بوده است. رابطه بین بلا و خالقش، دکتر گادوین باکستر (با بازی درخشان ویلم دفو)، بسیار تأثیرگذار است. اینکه بلا او را «گاد» (خدا) صدا میزند، فقط اشاره به پدر مری شلی یعنی ویلیام گادوین نیست، بلکه کنایهای به خودِ عمل خلقت است. آن لحظه جانسوز که گادوینِ در حال مرگ میگوید بلا تنها کسی بود که همیشه با عشق خالص به او نگاه میکرد، یادآور صحنه هیولا و کودک در فیلم کلاسیک فرانکنشتاین ۱۹۳۱ است؛ پژواکی لطیف از هیبت و محبت.
لانتیموس چیزی واقعاً منحصربهفرد خلق کرده است: یک رمان تربیتی فمینیستی که در لفافهای از علمی-تخیلی، کمدی و پرسشهای فلسفی پیچیده شده است. «بیچارهها» فقط یک فیلم نیست؛ تجربهای است که درک ما را از استقلال، هویت و معنای واقعیِ «خود بودن» به چالش میکشد.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همین الان فیلم رو دیدم. دوست دارم بگم زبونم بند اومده چون فکر کنم خیلیها این حس رو دارن، اما چون عاشق تحلیلم، کلمات دقیق برای توصیف این فیلم رو پیدا میکنم: یک هرجومرجِ فهمیده، گیجکننده و مرتب. میتونم بگم عاشق نگاه کارگردان به فمینیسم شدم؛ کل داستان همینه. دختری که کنجکاوِ تبدیل شدن به زنی با دانش و آگاهیه. اون تجربه میکنه و همونطور که رشد میکنه، انتخابهای هنری کارگردان مثل بلند شدن موهاش، مدل راه رفتنش و استفاده از رنگها، همگی نشوندهنده تکامل بلا هستن. مکس، به نظر من، تعریف یه آدم حسابی و خوبه. اون باور داره که یه زن میتونه هر کاری دلش میخواد بکنه و سعی نمیکنه جلوش رو بگیره. در نهایت هم بلا با اون میمونه... یه جورایی. عجیبه، نه؟ تمام اون مردهای سوءاستفادهگر مثل دانکن، که به بلا میگفت عاشقش نشه، در نهایت خودش بدتر از همه عاشق شد و دیوونه شد چون نمیتونست انتخابهای بلا رو تحمل کنه. اون نمیتونست با این حقیقت کنار بیاد که بلا انتخاب کرده فاحشه بشه. درک اینکه چرا بلا چنین تصمیمی گرفت اولش سخت بود، اما تهش به این نتیجه رسیدم که اون فقط کنجکاو بود یا میخواست دنیا رو نجات بده. جالبه که چطور تنفروشی به عنوان راهی نشون داده شده که زنها برای فرار از موقعیتهای سخت ازش استفاده میکنن. آفرین. از طرف دیگه، وقتی مکس میخواست با بلا ازدواج کنه و میدونست اون با مردهای زیادی بوده، ازش خواست آزمایش بده و بلا هم قبول کرد. به همین سادگی. در کل، عاشق طراحی صدا شدم. موسیقی فوقالعادهست و هیچ ایرادی نمیشه بهش گرفت. همیشه با موقعیت جور بود و احساسات بلا رو قویتر میکرد. فیلمبرداری هم خیلی خوب بود. عاشق زوم کردنها شدم؛ برام جالب بود چون توی مدرسه فیلمسازی یاد میدن این کار رو نکنید، اما کارگردان برای این کار هدف داشت. این فیلم قواعد فیلمسازی امروز رو میشکنه، حتی اگه اولش متوجه نشید، و این بهترین بخششه. این فیلم قوانین فیلمسازی رو میشکنه، درست همونطور که بلا قوانین جامعه رو میشکنه. به عنوان نکته آخر، آره، ممکنه صحنههای جنسی زیاد و فضای آشفتهای داشته باشه، اما تصویر کلی فیلم همینه. اگه واقعاً تلاش کنید، جواب سوالاتتون رو پیدا میکنید؛ چون همهچیز رو توی سینی طلا بهتون تقدیم نمیکنن. برای من ۱۰ از ۱۰ بود.
2024-12-28