Wolves of War

CinemaSerf (منتقد)

فقط به احترام روپرت گریوز و بازی‌هایش در فیلم‌های «اتاقی با یک چشم‌انداز» (۱۹۸۵) و «موریس» (۱۹۸۷) نتوانستم نمره‌ای کمتر از ۵ به این فیلم بدهم، وگرنه واقعاً اثر خوبی نیست. جالب اینجاست که این بازیگر سرشناس تئاتر و سینما کلاً حدود پنج دقیقه در این داستانِ ارزان‌قیمت حضور دارد؛ داستانی درباره گروهی از سربازان بریتانیایی که فرستاده شده‌اند تا دانشمندی برجسته (و آمریکایی) و دخترش را از دست نازی‌ها نجات دهند. با فرماندهی «نوروود» (مت ویلیس) و کمک‌های اد وست‌ویکِ فوق‌العاده خشک و بی‌روح («والاس»)، سم گیتینز («دیگان») و جک پار («اوونز»)، گروهی از سربازان خوش‌تیپ را داریم که کار سختی برای پیدا کردن هدفشان در دل جنگل دارند؛ آن هم در حالی که شخصیت شرور یعنی «فون ساکس» (مکس ثماکس) — که انگار یک‌راست از کمدی «الو الو» بیرون آمده — مدام در حال قتل‌عام مردم محلی و هرکسی است که سر راهش قرار می‌گیرد. برنامه فرارشان نشان می‌دهد که «روپرت» احتمالاً فقط یک روز برای فیلمبرداری وقت داشته، یا اینکه همسایه دیواربه‌دیوار کارگردان بوده و خواسته لطفی به او بکند، چون بیشتر فیلم در واقع به درگیری آن‌ها با دشمن هنگام فرار اختصاص دارد. شاید تنها کسی که بهترین استفاده را از موقعیت کرده فیلمبردار باشد که با کاشتن دوربین لای بوته‌ها و درختان، توانسته کمی حس تهدید ایجاد کند، اما در بیشتر بخش‌ها، فیلم دقیقاً همان چیزی به نظر می‌رسد که هست: جمعی از استعدادهای کاملاً معمولی که سعی دارند یک داستان جدی را شبیه به یک نمایش سطح‌پایین و کم‌بودجه روایت کنند. به نظرم اصلاً وقت‌تان را برای دیدنش تلف نکنید.