The Honeymoon

CinemaSerf (منتقد)

ببخشید ولی این فیلم عملاً غیرقابل تماشا است! «آدام» (پیکو الکساندر) با «سارا» (ماریا باکالوا) ازدواج می‌کند و بهترین دوستش «باو» (عاصم چودری) به عنوان ساقی و همراهش است. اینکه بگوییم دومی بی‌عرضه است، کمترین حق‌کلام را ادا کرده‌ایم. عروسی طبق برنامه پیش نمی‌رود و بعد، به شکلی کاملاً غیرقابل‌باور، او موفق می‌شود دوستش را راضی کند تا بگذارد در ماه عسل ونیز همراهشان برود. اتفاقاتی که از این به بعد رخ می‌دهد صرفاً سخیف است. کلمه دیگری برایش وجود ندارد. کمدی فیلم آنقدر بی‌مزه است که آدم می‌خواهد سر تلویزیون فریاد بکشد. مسخره‌بازی‌های آن‌ها در زیباترین شهر ایتالیا روزبه‌روز لوس‌تر می‌شود؛ آن‌ها موفق می‌شوند با یک‌سری گانگستر هم درگیر شوند - واقعاً باورتان نمی‌شود. خب، البته به جز این که سازنده‌ی اثر، دین کریگ، دقیقاً همین کار را کرده است. این ممکن است روی تخته وایت‌برد یا روی کاغذ فیلمنامه خوب به نظر رسیده باشد؛ اما اجرای آن روی پرده برای تماشا کردن شرم‌آور است و اگر من جای «سارا» بودم، شوهر به‌دردنخورم را توی یکی از کانال‌های آب پرت می‌کردم و مستقیم پرواز می‌کردم می‌رفتم خانه. برایم مهم نیست کوه لباس‌های اتونکردۀ بعد از کریسمس‌تان چقدر بزرگ است - این فیلم به هیچ وجه بهانه‌ای برای فرار از انجام آن‌ها نیست؛ اتفاقاً سراغ اتو رفتن خیلی بیشتر از این چرندیات به شما لذت و رضایت می‌دهد.